Omkomen onder het puin

Om stil van te worden. Vijfenveertig seconde beeft de aarde. De gevolgen: een leed in het leven van mensen in Haïti dat zich in woorden niet laat bevatten. Hoe kan dat nu gebeuren?

Als er een God is…
Een moeder van twee jonge kinderen is erg ziek geworden. Ze sterft. Haar kinderen blijven achter. Haar oma en opa leven nog, zijn inmiddels stokoud. Vreselijk, hoe moet het met die kinderen? Het kwade dat mensen treft, waar komt het vandaan? Bij ingrijpende rampen, bij ingrijpende verliezen stellen we ons de vraag: hoe kon dat nu gebeuren? Veel mensen leven soms maanden, jaren aan God voorbij, willen van God niet weten, maar als er wat ergs gebeurt, roepen ze toch God ter verantwoording. Anderen zoeken de verklaring bij de duivel, die al die rampen zou brengen. Sommige mensen zeggen: God laat het toe. Anderen zeggen: God staat er ook machteloos tegenover. Hij lijdt met ons mee. We moeten met deze moeilijke vragen niet te rade gaan bij onszelf of anderen, maar bij Gods Woord.

Wie is de mens?
Laten we altijd eerst naar ons zelf kijken. Wat hebben wij mensen gedaan? Hoe leven wij ten opzichte van de Heere? De Bijbel tekent ons als opstandelingen tegen God. Hoewel God zorgt voor Zijn Schepping leeft de mens aan God voorbij, gaat zijn weg bij God vandaan. Op die weg is de mens vol van haat tegen God. Hij wil zelf als God zijn. God toornt vanwege Zijn rechtvaardigheid over de zonde van de mensen. Adam en Eva zondigden tegen beter weten in. Goed geschapen willen ze hun eigen weg gaan. Een weg waarvan God heeft gezegd: ‘Als je dat doet, zul je sterven’.

Oordelen
Uit de zonde vloeien Gods rechtvaardige oordelen voort. Uit de zonde zal eenmaal de ondergang van de aarde voortkomen. In de Openbaring kunnen we lezen hoe God Zijn oordelen in allerlei plagen brengt over de aarde. Wat blijkt daar ook duidelijk dat het oordelen zijn, vanwege de steeds ergere zonden van de mens. De oordelen zijn een schaduw van het eeuwig oordeel dat komt. Eeuwig wegzinken in de rampzaligheid buiten God. Is dat Gods schuld? Nee, dan zullen we onszelf eeuwig verwijten: ‘Had ik maar naar God geluisterd toen ik onder Zijn Woord zat. Had ik maar naar Gods roepstemmen geluisterd in ziekten en rampen op de aarde’.

Niet onverwacht
God brengt de oordelen niet onverwacht. Hij waarschuwt voor die oordelen. Dat deed de Heere in het leven van Adam. Adam zondigde, het oordeel kwam, maar Adam kreeg nog levenstijd tot bekering. De zondvloed kwam ook niet zomaar. Honderdtwintig jaar heeft Noach gewaarschuwd. Rampen komen niet zomaar: God waarschuwt er ons voor. Hij roept ons steeds toe, dat we bereid moeten zijn om Hem te ontmoeten. Ieder moment kan vanwege mijn zonden de dood komen. De Heere kan vanwege de zonden ieder ogenblik een einde maken aan heel deze wereld. Als je dat ziet en doorleeft, leer je met Jeremia: Het zijn de goedertierenheden des Heeren, dat ik niet vernield ben. Dan wijs je niet naar iemand in wiens leven het kwade komt door te zeggen: Hij is een groter zondaar dan ik. Je zult zeggen: ik heb verdiend onder het puin van mijn huis om te komen.

En de duivel dan…
De duivel is door Christus overwonnen. Aan het kruis heeft Hij de kop van de duivel vermorzeld. Toch heeft de duivel nog speelruimte over, ook al ligt hij als een overwonnene aan de ketting. Onder Gods toelating gebruikt hij die speelruimte om zijn aanvallen vooral op Gods gemeente te richten. In de laatste dagen zal zijn speelruimte nog groter zijn. Als het mogelijk ware zou hij de uitverkorenen van God nog verleiden. God zal echter ook dan over Zijn kerk waken. De aanslagen van de duivel zullen meewerken om de komst van Gods koninkrijk te doen komen. In Jobs leven zie je wat de duivel doet met de speelruimte die hij krijgt. Vreselijke dingen gebeuren er in Jobs leven. Ook geestelijk is het dan meer dan eens erg donker in Jobs leven. En toch: Gods genade houdt Job staande. Het einde van alle aanslagen van de duivel was dat Gods genade en eer schitterde.

Alle vragen opgelost?
Zijn alle vragen dan opgelost? Nee! wij zijn mensen met een beperkt en door de zonde verduisterd verstand. God is groot en we begrijpen Hem niet. Wat zouden we onze knieën moeten buigen en moeten vragen of Hij ons willen laten volgen zonder vragen. Geef ons Uw rust te midden van de grootste smart in en om uw Zoon, omdat Hij onderging in het zwaarst lijden: de rechtvaardige toorn van God.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen