De zonde overwonnen

Het leven begint bij de geboorte. Daarvoor is er het leven in de moederschoot, maar het zelfstandig leven begint bij de geboorte. Onze verjaardag houden we daarom op onze geboortedag. Zoals het natuurlijke leven begint met de geboorte, zo heeft het geestelijke leven ook een beginpunt: de wedergeboorte. Daarvoor is de mens geestelijk dood door de misdaden en de zonden (Efeze 2: 1). Daarna is hij is wedergeboren tot een levende hoop, de hoop op het eeuwige leven (1 Petrus 1: 3). Wie werkt deze wedergeboorte? Dat doet God. Dit is het wonder van God dat in ons leven echt moet gebeuren, wil het goed zijn op weg naar de eeuwigheid. In Efeze 2: 4-6 staat: Maar God heeft ons levend gemaakt met Christus, en heeft ons mede opgewekt – in geestelijk opzicht, uit de dood. Dat wordt ook bedoeld in 1 Petrus 1: God de Vader heeft ons wedergeboren tot een levende hoop door de opstanding van Jezus Christus uit de doden (vers 3).

Geest en Woord
De wedergeboorte is dus het werk van God. En het heeft alles te maken met de opstanding van Christus. Hij is de dood ingegaan om de zondeschuld te verzoenen en de zondekracht te overwinnen. In Zijn opstanding komt die overwinning aan het licht. De wedergeboorte is dus vrucht van Zijn opstanding. God geeft deze vrucht aan de uitverkorenen. Want voor hen is Christus gekomen en heeft Hij Zijn zaligmakend werk gedaan. En Hij zal loon zien op Zijn arbeid. God werkt de wedergeboorte door Zijn Geest en Zijn Woord. De Geest is het, Die levend maakt, zegt de Heere Jezus Zelf in Johannes 6: 63. Het Woord is het middel waardoor de Geest werkt. In 1 Petrus 1: 23 staat daarover: Gij die wedergeboren zijt uit onvergankelijk zaad door het levende en eeuwig blijvende Woord Gods.

Eerbiedig luisteren
De wedergeboorte is absoluut noodzakelijk. Dat leert de Heere Jezus in het gesprek met Nicodemus. Hij kwam ’s nachts tot Jezus. Toen wees de Heere hem erop tenzij iemand wederomgeboren wordt, hij kan het Koninkrijk Gods niet ingaan (Johannes 3: 1-9). Hoewel Nicodemus er niets van begreep, toch leerde de Heere hem dit. Hieruit moeten ook wij goed begrijpen dat de wedergeboorte onmisbaar is. We leren nog meer uit dit gesprek. Nicodemus had belangrijke vragen. Zelfs ’s nachts wilde de Heere naar zijn vragen luisteren en hem onderwijzen. Je mag dus zelfs ’s nachts naar de Heere gaan met je vragen. En Hij wil onderwijzen. Dan moeten wij vooral eerbiedig luisteren. Wat werkte het uit in het leven van Nicodemus? Later blijkt dat hij de Heere heeft lief gekregen. Zo sterk is die liefde dat hij op Goede Vrijdag tegen alles in Jozef van Arimathea helpt het lichaam van Jezus te begraven. De wedergeboorte blijkt uit de vrucht. Soms een hele tijd later.

Duidelijkste vrucht
À Brakel maakt in De Redelijke Godsdienst vanaf pagina 748 een aantal belangrijke opmerkingen over de wedergeboorte.
1. Het geestelijke leven dat door de wedergeboorte verkregen wordt, is echt heel anders dan natuurlijke deugdzaamheid. Ook wezenlijk anders dan uitwendige verlichting door het Woord alleen.
2. De wedergeboorte haalt uit de staat van de geestelijke dood – God niet echt kennen, niet echt liefhebben; van Hem afgescheiden zijn. De wedergeboorte brengt in de staat van geestelijk leven. Dat doet ons zien dat al onze ellende bestaat in het afgescheiden leven van God en het verkeren door de zonde onder Zijn toorn. En dat de zaligheid is: in gemeenschap met Hem hersteld te worden, met Hem verzoend te worden, Hem lief te hebben en te vrezen.
3. De wedergeboorte wordt gewerkt door het Woord.
4. De wijze van de wedergeboorte kan verschillend zijn. Sommigen worden in korte tijd overgebracht. Sommigen door en met grote verschrikkingen. Sommigen op een zeer evangelische wijze. Sommigen in vele bedaardheid. Sommigen worden bekeerd allengskens met vele verwisselingen van droefheid, blijdschap, geloof, ongeloof, strijden, overwinningen, vallen, opstaan. Dit is de gewone weg die God doorgaans houdt. Op deze gewone weg gaat À Brakel vervolgens breedvoeriger in. We moeten we er wel goed erg in hebben dat À Brakel hier niet bedoeld de wedergeboorte als beginpunt van het geestelijke leven, maar “de bekering – de bekeringsweg – in ’t brede, met al haar omtrek, van de eerste overtuiging tot de bewustheid dat men Christus aanneemt. Want anders is het een zekere zaak dat de bekering – de wedergeboorte – in een ogenblik geschiedt.”
5. De tijd van de wedergeboorte. Deze kan zijn in de kindse jaren, in de jeugd, in de kracht van het leven, in de ouderdom.
6. De vruchten van de wedergeboorte. Binnen de beperkte ruimte van dit artikel, is het niet doenlijk goed weer te geven wat À Brakel allemaal opmerkt. Twee stukjes uit zijn veelzijdige beschrijving tref je in het kader op pagina 9.
Niet ieder van Gods kinderen weet precies het tijdstip van zijn wedergeboorte. Daar kan wel strijd over zijn, maar het is beter te letten op de vruchten. Want de boom wordt aan de vrucht gekend. De duidelijkste vrucht is dat er behoefte komt aan en plaats wordt gemaakt voor Christus. De wedergeboorte moeten we immers duidelijk onderscheiden van het met bewustheid aannemen van Christus.

Verwarrende woorden
Soms is er begripsverwarring over het woord ‘wedergeboorte’. Ook À Brakel gaat in het citaat ineens over op het woord bekering. Zelfs in twee verschillende betekenissen. In de geloofsleer heeft ‘wedergeboorte’ hoofdzakelijk twee betekenissen. De eerste betekenis is: de wedergeboorte is het beginpunt van het geestelijke leven. Zo schrijven de Dordtse Leerregels erover in hoofdstuk 3/4, paragrafen 11 en 12. Dit noemen we de ‘wedergeboorte in engere zin’. In de andere betekenis wordt met de wedergeboorte ‘in ruimere zin’ het hele werk van de heiligmaking bedoeld. Je mag ook zeggen: het hele werk van bekering, vernieuwing, verandering van de mens, inwendig en uitwendig. In die betekenis lezen we ervan in de Nederlandse Geloofsbelijdenis artikel 24. In de eerste betekenis moet je zeggen; de wedergeboorte is het begin. Vanaf dan begint de bekering en op dat moment van de wedergeboorte wordt het geloof door de Heilige Geest in het hart geplant. In de tweede betekenis – wedergeboorte opgevat als heiliging – is het zo dat dit werk der wedergeboorte volgt op en voortkomt uit het geloof.

Geen uitstel
Er is veel schijnbekering. Daarom is het zo nodig dat we onszelf onderzoeken. Degenen die echt wederom geboren zijn, vertrouwen zichzelf niet. Zij vragen of de Heere hen wil beproeven en van de schadelijke wegen wil afbrengen en op de goede weg wil leiden. Wij moeten wederom geboren worden. Het kan geen uitstel lijden. De Heere wijst ons op de genademiddelen. Maak er veel biddend en ernstig gebruik van. Daarom laat niemand zijn bekering uitstellen. Een ieder gedenke aan zijn Schepper in de dagen van zijn jongelingschap eer dat de kwade dagen komen en de jaren naderen van welke gij zeggen zult; ik heb geen lust in dezelve (Prediker 12: 1).

Lees meer in de Redelijke Godsdienst, deel 1, hoofdstuk XXXI (31).

www.theologienet.nl/inhoud.htm#BRAKEL

---
Beeld van de bekering
“Verbeeldt u een groep mensen, die naar een plaats wandelen; daar komt iemand hun naroepen, en zegt: u wandelt op een dwaalweg, deze weg leidt niet naar de plaats, waar naar u toe wilt. Ga niet verder! Een weinig verder is een troep moordenaars, die u zullen beroven en doden. Maar kom, ik zal u op een zekere en veilige weg leiden, naar de plaats waar u graag wilt zijn. Sommigen horen wel het geluid van de roepende, maar verstaan niet wat hij zegt […]. Anderen horen en verstaan de roepende wel, maar belachen hem […].Anderen overwegen de zaak, geloven hem die roept, […] en volgen in bestendigheid hun leidsman, en komen zo ter plaatse van hun begeerte, waarvan de anderen verstoken blijven. […] Zo gaat het in de bekering des mensen. God roept allen, die onder de bediening zijn, waarschuwende hen voor verderf, en nodigt ze tot zaligheid, en toont hun de weg: Jezus Christus.”

Vruchten van de wedergeboorte
“Hij ziet bij dat licht dingen die hij tevoren niet zag. (….) begeerlijkheid der ogen, begeerlijkheid des vleses, grootsheid des levens, geld, klederen, huizen, eer en liefde van de mensen komen hem nu geheel anders voor. Hij ziet in dit alles een onuitsprekelijke ijdelheid.”

“Uit het geestelijke leven komt voort anders te willen dan te voren; dat hij te voren beminde, dat haat hij nu; dat hij tevoren haatte, dat bemint hij nu; nu is al zijn lust tot God, tot Christus, tot de godzaligen, tot de zuivere gestalte des harten, tot de verloochening van zichzelf, tot nederigheid, zachtmoedigheid, oprechtheid, tot vertoning van het beeld Gods …,. ’t Is hem een smart als hij het mist.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen