JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Gejank?

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Gejank?

2 minuten leestijd

Met Oud en Nieuw was ik bij mijn schoonouders. Na elkaar alle goeds voor 2010 toegewenst te hebben, vertrokken wij naar de logeerkamer om te gaan slapen. Tenminste, dat was de bedoeling. Terwijl buiten het vuurwerk langzaam afnam, drong tot de logeerkamer het erbarmelijk gejank door van het hondje van de buurvrouw. Hoewel het uiterlijk een schoothondje betreft, toonde het zich een pittbull in de manier waarop het de aandacht trok. Zo om de 45 seconden een klagelijk, bang, maar doordingend gejank. Eerst hoorde dit gejank tot het decorum van de nieuwjaarsnacht. Knallend vuurwerk, een toeterende auto, joelende feestgangers en een luidruchtige hond. Terwijl de eerste uren van het nieuwe jaar wegtikken, voelde ik de ergernis opkomen. ‘Zou die hond nu nooit ophouden? Denkt hij nu echt dat er iemand luistert? Heeft zo’n hond überhaupt hersens?’ Met de dekens hoog over mijn oren probeerde ik in slaap te komen. Nog steeds gejank. Terwijl ik op mijn rug naar het plafond lag te staren en het buiten nagenoeg rustig was, bekroop mij een ander gevoel. ‘Wat probeert dit hondje aan te geven? Waarom laat iemand tijdens de jaarwisseling zijn hond alleen?’ Er zijn jongeren in de kerk die, net als dit hondje, een doordringend ‘gejank’ laten horen. Sommigen doen dit door bijvoorbeeld kritisch en tegendraads te zijn. Bij anderen vraag je je af of ze innerlijk wel betrokken zijn. Ze zijn er wel, maar lijken niet mee te doen. Hoe wordt er naar deze jongeren geluisterd? Ik ben bang dat velen dit gejank zien als een lastige verstoring van hun rust. Jongeren moeten zich eenvoudigweg maar aanpassen. Als de tijd genomen wordt om langer te luisteren en naast hen te gaan staan, dringt de behoefte achter dit gejank pas echt door. Veel jongeren voelen zich onbegrepen en schreeuwen om aandacht. Worden onze jongeren niet - net als dit hondje - alleen gelaten terwijl het einde van de tijd nadert?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 4 februari 2010

Daniel | 40 Pagina's

Gejank?

Bekijk de hele uitgave van donderdag 4 februari 2010

Daniel | 40 Pagina's