Stille tijd met Hagar
Bidden en een open Bijbel, beide zijn belangrijk bij het houden van stille tijd. Maar hoe moeten we die open Bijbel gebruiken om tot God te komen? Tijdens een regioavond in Zeist sprak L. Snoek hierover. Hij liet ons eerst nadenken over twee vragen.
Stel uzelf de vraag: Hoe vaak per week lees ik voor mezelf in de Bijbel? Mogelijk komt u tot het beschamend antwoord dat u veel te weinig aan het Bijbellezen toekomt. Het vraagt veel discipline om echt tijd te nemen voor het lezen in de Bijbel, maar ook om te concentreren op wat er in de Bijbel staat. Daarom nog een vraag: Hoe vaak ervaart u het lezen in de Bijbel als zinvol? Weten we ook wanneer Bijbellezen zinvol is? Elke vorm van onderwijs uit Gods Woord is zinvol. Welke houding is hiervoor nodig, zodat we mogen verwachten dat Bijbellezen zinvol is?
Gericht op Gods Woord
Allereerst is het belangrijk dat we bij het Bijbellezen op Gods Woord gericht zijn en niet op onszelf. Gerichtheid op onszelf zal namelijk vaak teleurstellen. Als tweede geldt dat we verwachting moeten hebben van God. Hij zal de toepassing geven. Wij hoeven alleen maar met ons nuchtere verstand Gods Woord te lezen en ons af te vragen: ‘Wat staat er eigenlijk?’ Als we mogen geloven dat bekering Gods werk is en dat Hij ons leven leidt, dan mogen we bij het lezen van Zijn Woord ook verwachting hebben van Hem. Hij zegt Zelf in Zijn Woord: Ik ben de Heere die alles doet.
Diaserie
De Bijbel is vaak verhalend geschreven, te vergelijken met een snel opeenvolgende diaserie. Dit gegeven is een goed handvat bij het meditatief Bijbellezen. Als we de geschiedenis eerst rustig overdenkend voor ons zien gebeuren, gaat het meer voor ons leven. Zodat we de boodschappen en lessen van de geschiedenis mogen zien. God Zelf geeft de toepassing. Zo kunnen we uit de geschiedenis van de slavin Hagar (Genesis 16) een wijze les trekken: Alles van God verwachten. Hagar hield het niet langer uit bij Saraï – die haar vernederde uit jaloezie. Hagar had geen kracht en perspectief om bij Saraï te blijven en vluchtte naar de woestijn. Daar in de woestijn werd ze gevonden door de Engel des HEEREN (vers 7). Hij gaf haar de opdracht terug te gaan naar Saraï en zich voor haar te vernederen. Deze opdracht lijkt op het eerste gezicht erg hard, de Engel moet toch haar nood en vermoeidheid zien? Toch zit juist in deze opdracht een diepe wijsheid en diepe liefde. Het is alsof Hij tot Hagar zegt: ‘Hagar, jij zit in hele moeilijke omstandigheden, maar op de vlucht slaan is geen oplossing, je moet er door heen’. Waar moet Hagar de kracht en moed vandaan halen om dat bevel te kunnen opvolgen? Gelukkig zegt de Engel nog meer tegen haar: Ik zal uw zaad grotelijks vermenigvuldigen. Ze zal dus door haar zwangerschap heen komen. De zoon die zij zal krijgen, moet Ismaël heten, wat betekent: ‘God hoort’. Nu kan Hagar teruggaan, maar mét perspectief.
Ga er doorheen
Deze geschiedenis is duizenden jaren oud, maar misschien toch herkenbaar. Ook wij kunnen te maken krijgen met problemen waar we het liefst voor zouden wegvluchten. Dan zegt God ook tegen ons: Terug, niet vluchten, ga er doorheen! Hij geeft de belofte mee: Ik zie en Ik hoor. Het horen van die stem en het zien van die God, dat geeft kracht. Dwars door onmogelijke omstandigheden heen. Als de Heilige Geest in ons werkt, komen we erachter hoe vuil en zondig we zijn. Dan kunnen we van die vluchtneigingen van binnen hebben. Maar God zegt tegen ons: Ga terug, zie uw zonden onder ogen. Dan is Hij ook een genadig God. Dit is alleen mogelijk door Hem: Om Jezus’ wil. Hoe zwaar Hij ook moest lijden. Hij vluchtte nooit!
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 21 januari 2010
Daniel | 36 Pagina's