Zorgen voor het bos

“Even vasthouden! Ik moet even een beetje vaart maken, anders zitten we straks vast.” Boswachter Erik de Jonge stuurt vakkundig zijn legergroene pick-up door het bos van het Brabants Landschap bij Bergen op Zoom. De afgelopen dagen heeft het flink geregend. Overal staan plassen. Het heuvelachtige pad lijkt meer geschikt voor wandelaars dan voor auto’s. Tussen de bomen door bereikt de wagen een open plek in het bos. “Kijk, een zandverstuiving. Die moeten we wel bijhouden, want anders is het zo vol gegroeid. De mooiste bossen hebben veel diversiteit. Niet alleen rechte dennen, maar ook struiken op de grond. En ook kale plekken waar de wind vrij spel heeft. Dan kunnen er ook veel verschillende planten en dieren leven.”

Hennepafval in het bos
De Jonge wijst op het bankje terwijl hij de prullenbakken bij de zandverstuiving leeg kiept. “Dat bankje is pas vervangen. De vorige was in vlammen opgegaan.” Vernieling en vervuiling zijn zaken die de boswachter regelmatig tegenkomt. Sommige mensen zien het bos vooral als vuilstortplaats. Tijdens de ronde door het bos moeten De Jonge eerst naar twee plekken waar afval ligt. De boswachter zoekt de vuilniszakken na, op zoek naar een bonnetje of iets waar een adres of naam op staat. “Waarom dumpen mensen zulk verfafval in het bos? Ze kunnen het toch naar de milieustraat brengen? Soms heb je geluk. Dan kun je iemand de rekening en de boete sturen.” De tweede dumping bestaat uit een groot aantal vuilniszakken. Wat zit daarin? “Afval van een hennepkwekerij. Dat kun je niet naar de stort brengen natuurlijk. Daarom vinden we dat regelmatig in het bos, soms een paar keer per week. Nu is het niet zo veel. Onlangs hadden we twee vrachtwagens vol.” De boswachter hakt de vuilniszakken open en stort de uitgeputte compost in het bos.

Stropers speuren ook
Bij een stapel hout stopt de wagen. “Even kijken of het allemaal goed gaat. Soms worden er wel eens te veel bomen gekapt.” De Jonge heeft een teken gezet op de bomen die gekapt moeten worden. Het hout is verkocht aan iemand die de bomen wil kappen. Zo zorgt de boswachter voor het bos. Ook let hij op de wildstand. Als De Jonge een ree ziet, schrijft hij het op. “Zo kunnen we bijhouden hoeveel wild er is. Ik zie elke dag wel één of meer reeën. Ook tellen we soms ’s nachts, met een grote schijnwerper.” Niet alleen de boswachter speurt naar reeën. Ook stropers maken gebruik van een zoeklicht. “Tegenwoordig pakken stropers het groot aan. Ze komen het bos in met een paar terreinwagens. Ze zoeken de reeën op, zetten de schijnwerper aan. Bam, bam, bam. Drie reeën. Binnen korte tijd zijn ze weer verdwenen. Vroeger stroopten ze veel meer met strikken. Soms zien we dat nog wel. Hier in Brabant worden ook veel vogeltjes gevangen, voor de handel.”

Niet alleen mooi
Het beroep van boswachter is niet voor iedereen weggelegd. Van de studenten aan de opleiding bos- en natuurbeheer in Velp is De Jonge één van de weinigen die als boswachter aan de slag konden. De boswachter heeft een mooi en afwisselend beroep. Dagelijks is hij bezig in de natuur, Gods schepping. Daar ziet hij het dartelen de reeën – niet voor niets heten ze in het Latijn Capreolus capreolus. Maar het ‘boek van de natuur’ laat niet alleen het mooie van de schepping zien. Ook de gebrokenheid is te zien: vernieling, bevuiling, wilde paarden die elkaar het leven onmogelijk maken en de overwoekering van de ene plant door de andere. Daarom is er iemand nodig die voor de natuur zorgt: de boswachter.

Tulpen plukken
De pick-up rijdt het bos uit om het afval weg te gaan brengen. Een Volkswagen Golf rijdt zachtjes voor de wagen uit. De vrouwelijke bestuurder zet de auto wat aan de kant zodat wij er langs kunnen. De Jonge rijdt er voorbij en zet een eindje verder de auto stil. “Zag je dat ze een stoel bij zich had? Die gooit ze waarschijnlijk in het bos. Even wachten, dan gaan we er zo achteraan. Misschien kunnen we ze op heterdaad betrappen.” De Golf gaat inderdaad het bos in. Zachtjes rijdt De Jonge er achteraan. Als de vrouw uitgestapt is en het bos in gaat, rijdt hij er snel naartoe. De vrouw schrikt enorm van de boswachter. Ze staat in het bos met een tak van een dennenboom. Nee, ze was niet van plan de stoel te dumpen. Ze wilde alleen maar dennentakken hebben voor een bloemstukje. “Mag dat dan niet?” vraagt ze. De Jonge: “Nee. Ik ga bij u toch ook de tulpen niet uit de tuin plukken? Nu is het een dennentak, maar een andere keer is het misschien een zeldzame plant.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen