‘Brengt schade toe’

Komende zondag is bij de behandeling van de Heidelberger hier in Portoviejo het achtste gebod aan de beurt. Bij de voorbereiding ben je bezig met hebzucht. Maar ook los daarvan spookt het door m’n gedachten. Daaraan is de decembermaand debet. Nee, niet Sinterklaas of de kerstman met hun regen aan cadeaus... Het was het voedselproject op onze zendingspost waarbij het mis ging.

Vertrapt om kerstbrood
Uitdelen is altijd risicovol. In Peru kwam in december een vrouw om het leven. Vertrapt. De Peruaanse liet het leven om een kerstbrood van een politicus. We deden het daarom in Ecuador voorzichtig aan. Na afloop van de kerstviering met de kinderen van de zondagsschool. Eén voor één naar buiten. In familieverband. Per familie één voedselpakket. Met een kalender met bijbelteksten voor het nieuwe jaar. Toen alles was afgerond en opgeruimd, dook er nog een gemeentelid op. Waar zijn voedselpakket was. Maar... zijn gezin had er toch al één meegenomen? Jawel, maar er waren verschillende leden die niet slechts één pakket meenamen via hun kinderen op de zondagsschool. Daarnaast hadden ze er nog één vanwege hun kerklidmaatschap. Zij waren immers, in tegenstelling tot veel andere ouders, belijdend gemeentelid? Kijk, daar moeten we het zondag dus over hebben. Dat geven zaliger is dan ontvangen. Dat verkleefdheid aan geld en goed niet christelijk is. En dat iets meenemen wat je niet gegeven is, gewoon stelen is.

Niet minder nodig
Ja, ik ben boos geworden. Teleurgesteld ook. In de emotie, juist zo rond Kerst, heb ik me zelfs laten ontvallen dat ik misschien maar terug moest naar Nederland. Dat was verkeerd, die uitspraak, dat heb ik ook beleden. Ze was ook op niets gebaseerd. Want... zou het werkelijk beter zijn in Nederland? Hebben wij Nederlanders de behandeling van het ‘gij zult niet stelen’ minder nodig? In Nederland wordt niemand vertrapt om een kerstbrood. Wij vechten niet om voedselpaketten. Maar... is niet dezelfde verkleefdheid aan geld en goederen in ons land aanwezig, in onze gezindte, onze kerken, onze huizen? Kom je niet dezelfde hebzucht tegen als waar ook ter wereld... maar dan in het groot?

Geld is gevaarlijk
Geldgierigheid – inclusief materialisme – is een wortel van alle kwaad. Dat zouden we op onze portemonnee moeten zetten, op het overzicht van de bankrekening, de aandelenportefeuille, de luxe bolide of aan de binnenkant van het maatkostuum. Zoals een pakje sigaretten vermeldt dat roken dodelijk is. ‘Geld is gevaarlijk’. ‘Brengt schade toe aan relaties’. Of deze: ‘Gemakkelijker een kameel door het oog van een naald dan een rijke in Gods Koninkrijk’. Je begrijpt dat mijn teleurstelling bij het voedselproject ermee te maken had dat het om eigen leden van de kerk ging. Heeft het evangelie dan niets uitgewerkt? Dat zijn vertwijfelingsmomenten die iedere evangelist wel zal kennen. Maar de Heere wil bemoedigen. Vier mannen riepen me twee dagen later uit de kerstviering van de jongerengroep. Vier gezinshoofden leverden vier pakketten weer in. Onder schuldbelijdenis. Er zijn er nog die leren hun knieën voor de Mammon niet meer te buigen. Jij ook?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen