Cursus geven op de computer

Niet alleen met je neus in de boeken, maar actief op pad voor school. Om iets te betekenen voor iemand anders. Sander de Vries, Clasina Eenkhoorn en Arianne van der Pligt hebben niet zo lang geleden hun maatschappelijke stage gedaan. Een praktische opdracht voor het vak maatschappijleer. De overheid wil deze stage invoeren voor alle leerlingen in het voortgezet onderwijs. Daarbij werk je niet in de eerste plaats voor jezelf, maar voor de ander.

Wat hebben jullie precies gedaan?
Arianne: “Samen met Clasina heb ik geholpen bij ontspanningsavonden in een bejaardentehuis en computerles gegeven aan ouderen. Nou ja, oud... 55-plussers.”
“De computerlessen waren heel leuk,” zegt Clasina. “Je gaat naast iemand zitten en kijkt wat je kunt doen. Er zijn mensen die willen leren hoe je een mailtje stuurt, iets op internet bestelt of opzoekt via Google. Je legt uit hoe dat werkt en helpt daarbij.”
Arianne: “Sommige mensen nemen hun eigen laptop mee. Ik heb samen met iemand gewerkt aan een digitaal fotoboek. De mensen bepalen zelf wat ze willen leren. Je levert dus echt maatwerk.”
Clasina: “Je moet wel geduld hebben hoor. Zelf kun je alles heel snel met de computer. Soms duurde het zo lang voordat iemand een bepaalde letter op het toetsenbord gevonden had. Dan dacht ik: Toe dan, daar zit-ie.”
Sander: “Ik ben aan de slag geweest bij een kerk, samen met een klasgenoot. Ik heb geholpen bij het opknappen van een verenigingsgebouw van die kerk. In de zomervakantie konden we aan het werk. Een hele zaterdag schuren én een zaterdag schilderen.”

Hoe zijn jullie aan die plaats gekomen?
Sander: “Van andere jongens had ik gehoord dat je bij de kerk de stage kon doen. We zijn toen persoonlijk naar de koster gegaan en bij het eerste gesprek werd al snel duidelijk dat we er aan de slag konden.”
Clasina: “We moesten zelf op zoek naar een plaats. Via een advertentie in de krant kwamen we bij de Stichting Welzijn Ouderen terecht. We zijn daar op ‘sollicitatiegesprek’ geweest en dat pakte positief uit.”

Wat vonden jullie ervan?
Clasina: “Leuk! Je bent op een heel andere manier voor school bezig. Het is ook goed om eens iets te doen zonder dat je er meteen wat voor verdient. Ik vind dat het belangrijk is om wat over te hebben voor andere mensen. Mensen hebben even iets anders aan hun hoofd en kunnen zo uit de zorgen zijn. Daar wil ik mijn steentje wel aan bijdragen.”
Sander: “Ik vond het ook erg leuk om te doen. Je komt met veel nieuwe mensen in contact. Bovendien doe je wat voor je medemens. Dat is dankbaar werk. Je krijgt er veel complimentjes voor terug, dat geeft toch een fijn gevoel. En verenigingen zijn belangrijk om mensen bij elkaar te brengen. Wij hebben nu het gebouw daarvan opgeknapt, dat is toch mooi.”
Clasina: “Door de stage uit te voeren heb ik meer respect gekregen voor vrijwilligers.
Arianne: “Nou, het is wel tijdrovend hoor! Je bent wel echt de hele avond bezig, maar het is goed om wat voor een ander te doen. Andere mensen kunnen jouw hulp gebruiken.”

Waarom een maatschappelijke stage?
“Het is belangrijk dat je als leerling voldoende kennis en inzicht krijgt in de maatschappij om daarin een plaats in te kunnen nemen. Ook is het goed dat je betrokken raakt bij vrijwilligerswerk,” vertelt A. Vlijm, stage-coördinator op de Pieter Zandt Scholengemeenschap. “Op school staat de persoonlijke prestatie en vorming voorop. Maar het is ook belangrijk om gericht te zijn op de ander in de maatschappij. Met de stage doorbreek je jouw leefwereld. Je bent bewust, met een opdracht vanuit school, gericht op de ander in de maatschappij. De stage bij ons op school heeft daarom ook als thema ‘de ander en ik’.”

Vakkenvullen of vrijwilligerswerk?
Sander: “Elke zaterdagochtend werk ik in een sigarenfabriek, dus tijd om vrijwilligerswerk te doen heb ik niet echt. Op latere leeftijd zou ik wel naast mijn betaalde baan vrijwilligerswerk willen doen.” “Allebei zou het mooist zijn,” zegt Arianne. “Later zou ik een betaalde baan zeker willen combineren met vrijwilligerswerk, zodat je er ook kunt zijn voor je naaste. Dat is ook onze plicht.”
Clasina is het daar helemaal mee eens. “Er zijn zoveel mogelijkheden dat je altijd wel iets kunt kiezen wat bij je past. Ik wil graag verpleegkundige worden. Nee, niet in een ziekenhuis. Militair verpleegkundige. Vrijwilligerswerk bij het Rode Kruis, dat lijkt me wel wat”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen