Altijd verdraagzaam?

In Tilburg luisteren we naar evangelist H.J. van den Boogaart. Hij houdt ons de spiegel voor: “U wilt wel graag dat mensen u verdragen, maar hoe verdraagzaam bent u?” Om met elkaar te kunnen leven, is communicatie nodig. We moeten onder woorden kunnen brengen waarom wij als reformatorisch volksdeel zo leven en denken. “Het valt mij als evangelist in Tilburg op, dat heel wat mensen vooroordelen over ons hebben. Dat valt weg als je uitleg geeft. Dan zeggen mensen: ‘Ja, als je het zo bekijkt, kan ik dat wel respecteren.’ Elkaar respecteren is een vorm van verdraagzaamheid.” En wij? Hoe denken wij over moslims? Wat kunnen we ongenuanceerd oordelen over hun godsdienst of hun leefomstandigheden. Maar wie met een andersdenkende in gesprek gaat, moet zijn oordeel nogal eens bijstellen.

Ruimte gunnen
Verdraagzaam zijn tegenover elkaar biedt mogelijkheden om ondanks alle tegenstellingen een samenleving te vormen. Moeten we dan ook de ideologieën van D66, SP, Groen- Links en PVV verdragen? Er schuilt wel een gevaar in de oproep tot verdraagzaamheid. Het is het gevaar van het individualisme. Dan gunnen we iedereen de ruimte. Denkt de één er zus en de ander er zo over? Dat respecteren we. Ieder leeft voor zichzelf en het gevolg is dat bevolkingsgroepen van elkaar vervreemden. Een ander gevaar is, dat naar bepaalde minderheidsgroepen toe de onverdraagzaamheid groter wordt. Wat een groot deel van Nederland als mening heeft, moet iedereen als mening accepteren. Oók als het gaat om de visie op de zondagsrust, homoseksualiteit, huwelijk en gezin. Hoe lang mogen we ónze visie nog uitdragen?

Begrensd
Het is duidelijk, dat verdraagzaamheid begrensd is. Niet alles is toelaatbaar. Wat is de grens? We moeten onvoorwaardelijk buigen voor Gods Woord, Zijn wet en inzettingen. Maar wat verdragen we veel, waarin we eigenlijk onverdraagzaam moeten zijn! We mogen ons oprecht zorgen maken over ons eigen spreken en handelen in huwelijk en gezin, over onze jongeren in een uitgaanscultuur vol film, muziek en internet. Als we bedenken, dat elke zonde een schreeuw naar de hemel is om Gods rechtvaardige vergelding, wat is het dan een onbegrijpelijk en onbevattelijk wonder, dat de Heere ons nog verdraagt. Eenmaal zullen we echter allen voor Gods rechterstoel geopenbaard worden en wie zal bestaan voor dat gericht?

In de Bijbel zien we Christus als voorbeeld van verdraagzaamheid. Hij verdroeg vijanden, toen ze Hem verachtten, verwierpen en Hem zochten te doden. Hij verdroeg óók de discipelen die ongelovig waren, van Hem wegvluchtten en Hem verloochenden. Zijn bede was: Vader, vergeef het hun! Zo heeft Hij als Middelaar van het genadeverbond de schuld van de Zijnen verdragen. Hij heeft ook die schuld onder het recht Gods weggedragen aan het kruis, opdat onverdraagzame zondaren behouden zouden worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen