Van kolensjouwer tot predikant

William Huntington werd in 1745 geboren in Cranbrook in Engeland. Zijn ouders leefden in grote armoede en ook verdriet werd het gezin niet bespaard. Van de tien kinderen die vader en moeder Huntington kregen, stierven er vier op jonge leeftijd. Alleen William en vijf zusjes groeiden op tot de volwassen leeftijd. Op zijn zeventiende leerde hij Susan kennen. De twee waren helemaal verliefd en maakten zich helemaal niet druk over de vraag of ze ooit wel met elkaar konden trouwen. Maar na drie jaar verkering vonden de ouders van Susan toch dat hun dochter te goed was om met de arme William te trouwen. Het huwelijk werd verboden. De diep gekwetste William raakte aan het zwerven en overal waar hij kwam, nam hij elk baantje aan dat hij maar krijgen kon. Dan was hij bediende in de huishouding, dan weer vond hij een baantje als koetsier van rijke mensen of werkte hij als tuinman.

Onmogelijk
Op zijn tweeëntwintigste leerde hij Mary Short kennen. Korte tijd later trouwde hij met het christelijke meisje. Zelf had hij met het christelijk geloof niet zoveel op en was hij vol levenslust. De dood van hun eerste kindje zette hem aan denken over zijn eigen geestelijk leven en over de dingen van de eeuwigheid. William zag in dat hij zo niet kon sterven. Op krachtdadige wijze werd de levenslustige William door de Heere geveld. William ging bidden: “O God, U weet dat ik een zondaar ben…! Ik heb geprobeerd mezelf te verbeteren, maar dat is onmogelijk. Als er nog een weg open is waarlangs U mij kunt redden, red mij dan!” William kwam in grote nood. Hij ging veel naar de kerk. Maar in de kerk kreeg hij geen antwoord om zijn vragen. Op een keer ging hij naar een kerk waar een dominee twaalf minuten een onsamenhangend verhaal hield. Toen hij over het kerkpad liep, zag hij deze ‘blinde leidsman’ lachend de kerk uitkomen met een heel stel lichtzinnige meiden aan zijn arm. Zo erg was het toen gesteld in sommige kerken van Engeland.

Gaven
Gelukkig kwam hij later in een kerk waar wél de waarheid werd gepreekt. Toen iemand hem vroeg of hij het met de leer van deze dominee eens was, zei hij: “Volgens mij zou Paulus geen betere preek hebben kunnen houden.” William kreeg onderwijs uit het Woord van God. Zodat hij later mocht uitroepen: “Gezegend ogenblik..! Ja gezegend is mijn dierbare Verlosser!” Gedreven door liefde tot God en zijn medemensen begon William zijn buren voor te lezen uit de Bijbel. Hij legde dan daarna uit wat hij had voorgelezen en bad met hen. Al snel ontdekte men dat William veel gaven had om voor te gaan. Men vroeg hem ook of hij in het openbaar wilde bidden, maar dat weigerde hij. Hij legde het voor aan de Heere in het gebed. De Heere sprak tot hem: “Zo wie zich Mijns of Mijner woorden zal hebben geschaamd, diens zal Ik mij schamen voor Gods heilige engelen.” Hij moest niet alleen bidden, maar ook preken. Vanaf die tijd preekte William als mensen hem daarom vroegen. Ondertussen bleef hij gewoon kolensjouwer en leefde het gezin Huntington vaak in grote armoede.

Beproeving
William kende in zijn leven veel strijd, armoede, ziekte en tegenslag. Het dreef hem telkens weer uit naar de Heere. Daardoor had hij een leven dicht bij de Heere en bij de Bijbel. Hij had niets te eten, te drinken of te verteren, en ook niets om zich mee te kleden als hij er God niet om smeekte. Soms merkte hij dat er in zijn hart veel opstand was omdat hij zo kort werd gehouden. Dagelijks ondervond hij wat het betekend om geen el tot zijn lengte te kunnen toedoen. Hij leerde dat het leven van het geloof het dragen van het kruis van Christus met zich meebrengt. En dat betekend dat er beproevingen op de levensweg komen. Maar nooit werd hij beschaamd in zijn vertrouwen op God.

Bijzonder
Op een keer was zijn broek versleten terwijl er geen cent in huis was om een nieuwe broek te kopen. Toen hij in Londen was, sprak hij een schoenmaker. Die vertelde hem dat er een pakket voor hem was achtergelaten. Toen Huntington het open maakte, zat er een leren broek in met een briefje waarop stond: “Mijnheer, ik heb u een broek gestuurd en hoop dat hij zal passen. Mocht er iets aan veranderd worden, laat dat dan via een briefje weten.” William trok de broek aan: hij zat als gegoten! Hij schreef het volgende terug: “Mijnheer, ik heb uw geschenk ontvangen en dank u ervoor. Ik was van plan om een leren broek te laten maken. Maar ik wist niet dat mijn Meester hem bij u besteld had. Hij past heel goed. Dat overtuigt mij er volkomen van dat dezelfde God Die uw hart neigde tot geven, uw hand leidde bij het maken ervan. Hij weet precies mijn maat, want al bijna vijf jaar kleedt Hij mij op een bijzondere wijze. Wanneer u in moeilijkheden komt, meneer, hoop ik dat u dat Mijn Meester zult vertellen en ook wat u voor mij heeft gedaan. Hij zal u daarvoor erkennen en terugbetalen.” Hij was bij velen erg geliefd en daarom was hij, zoals hij zelf zegt, “wel eens bang dat de Voorzienigheid weer een omkeer zou geven om mij nederig te houden. Gelukkig werkten echter alle dingen mee ten goede. Ik werd door Gods voorzienigheid iedere dag geconfronteerd met mijn afhankelijkheid en mocht me daardoor verheugen in een zoete gemeenschap met God. De grootste vreugde voelde ik meestal over die zegeningen waarover ik in het gebed juist het meest had geworsteld.”

Gehaat
Na een langdurige ziekte stierf zijn vrouw in het najaar van 1806. Twee jaar later hertrouwde Huntington met Elisabeth Sanderson. Dankzij het optreden van zijn tweede vrouw werd voorkomen dat hij weer tot grote armoede vervallen zou. Met geld kon William niet omgaan: gierig was hij bepaald niet. Hij had een warm hart voor zijn medemens. Iedereen die het geld harder nodig had dan hij, klopte niet te vergeefs bij hem aan. Soms was hij wat te goedgelovig en werd hij bedrogen… Huntington vertrok naar Londen. Daar was hij een vreemde eend in de predikantenbijt. Zijn manier van preken en omgaan met de mensen riep veel weerstand op. Dominee Huntington nam geen blad voor de mond. Een man die bij hem in een goed blaadje probeerde te komen, snauwde hij eens lelijk af: “Ik denk dat u met uw godsdienst een lui en makkelijk leven hoopt te krijgen.” Huntington besteedde in zijn preken veel aandacht aan drankmisbruik en vloeken en dat werd hem niet in dank afgenomen. Hij werd hierom zelfs door veel mensen gehaat.

Aantrekkelijk
Naast vijandschap ondervond Huntington ook veel liefde voor zijn prediking en persoon. Hij mocht veel vrucht zien op zijn arbeid. Zijn prediking was eerlijk en direct. Op indringende wijze legde hij het woord van God aan het hart van zijn hoorders: “Kent u niets in uw hart van de kennis van de onuitsprekelijke blijdschap, de werking van de liefde, de hemelse heerlijkheid en schoonheid van de gerechtigheid van Christus en van de volheid van de genade die in Hem is? Bent u onbekend met deze dingen? Dan is er voor u onder de zon niets zo aantrekkelijks als de zonde. Dan gaan de aardse begeerlijkheden in uw ogen de hemelse heerlijkheid ver te boven.” Op 9 juni 1813 preekte Huntington voor het laatst en op 1 juli van dat jaar overleed hij op achtenzestigjarige leeftijd. Tijdens één van zijn laatste preken zei hij: “U zult de kolensjouwer niet lang meer bij u hebben en als ik zal zijn heengegaan zal er geen ander in mijn plaats komen. Ik zal mijn licht meenemen.” Hij was ervan overtuigd dat na zijn dood zijn gemeente uiteen zou vallen. Helaas zijn die woorden in vervulling gegaan.

Verlangen
Op zijn sterfbed dicteerde hij aan zijn vrouw wat er op zijn graf moest komen te staan: “Hier rust de kolensjouwer, door God bemind, maar gehaat door de mensen. De alwetende Rechter zal dit op de dag des oordeels bekrachtigen en bevestigen tot ontsteltenis van velen. Want Engeland en zijn hoofdstad zullen weten dat er een profeet onder hen heeft verkeerd!” William Huntington had een nauw leven met de Heere. En een nabij leven geeft vaak een ruim sterven. Stervend en vol verlangen om in te gaan in de vreugde van zijn Zaligmaker sprak de kolensjouwer zijn laatste woorden: “Gezegend zij Zijn dierbare Naam.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen