Meer dan leuke plaatjes
Henrieke van den Brink wil arme Indiase kinderen een gezicht geven
De schoolbanken uit, de collegezaal in? Niet voor Henrieke van den Brink (18). Ze koos voor een tussenstop in India. Daar gaat ze een jaar lang Engels geven in een kindertehuis. Daniël sprak haar vlak voor haar vertrek. “In Ashirvad gaat men eerst op de knieën als er geld nodig is. En tot nu toe heeft de Heere niet beschaamd!”
India is het land met de meeste werkende kinderen: 17,5 tot 50 miljoen kinderen werken van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat in de fabriek of op het land. Niet voor een extra zakcentje, maar omdat het bord anders leeg blijft. In het tehuis Ashirvad wordt deze spiraal doorbroken. De kinderen vinden hier een thuis waar ze worden onderhouden en opgevoed door middel van voedsel, onderdak, scholing, een dokter waar nodig en een christelijke levensstijl.
Hoe komt een meisje uit Eindhoven terecht in een tehuis in India?
“Ik was op zoek naar een kindertehuis in India, want ik wilde daar graag naar toe na mijn eindexamen. Wij hadden contact met mensen van de Stichting Vrienden van Ashirvad en ik ben met Raja, de oprichter van het huis, gaan mailen en zo is het balletje gaan rollen. Wat me motiveert om daar naar toe te gaan… Daar heb ik al zoveel over nagedacht, geschreven en verteld, maar in feite is het gewoon omdat ik het leuk vind. Kinderen zijn altijd geweldig en India is een prachtig land. Dit werk lijkt me een fantastische ervaring en een mooie levensles. Verder wil ik de betrokkenheid van de mensen in Nederland vergroten door naar Ashirvad te gaan. Ik wil mijn ervaringen graag delen met de mensen in Nederland, zodat iedereen Ashirvad een beetje leert kennen. Hierdoor krijgen de kinderen een gezicht.”
Het tehuis biedt plaats aan 75 kinderen. Is dat niet een druppel op een gloeiende plaat?
“India heeft meer kinderarbeid dan veel andere, ontwikkelende landen. De overheid heeft wel verschillende wetten gemaakt tegen kinderarbeid, maar die paar keren dát er wordt gecontroleerd, worden de controleurs omgekocht. Zolang ouders geen andere keus hebben om hun kinderen te laten werken, zal kinderarbeid blijven bestaan. Het probleem is veel te groot om ineens op te lossen en in die zin is dit tehuis dus een druppel op een gloeiende plaat. Maar ieder leven telt. India is een land wat zich heel sterk aan het ontwikkelen is. Het land wordt rijker, maar de verschillen tussen arm en rijk worden groter. De enige manier om kinderarbeid tegen te houden is om de behoefte daaraan weg te nemen en alle kleine beetjes helpen daarbij.”
Ashirvad is een christelijk tehuis. Hoe wordt dat concreet ingevuld?
“Oprichter Raja is als erg dankbaar dat hij een christelijke staf heeft gekregen die is opgegroeid in een christelijke omgeving. Deze staf kan de kinderen dan ook Bijbelverhalen vertellen. Elke ochtend van 5.30 uur tot 6.00 uur beginnen ze de dag met elkaar. Voor schooltijd bidden ze nog met elkaar voor de schooldag en om half acht ‘s avonds wordt de dag met elkaar afgesloten, voordat ze aan hun eten beginnen. Op zondag gaan ze naar de kerk, de zondagschool en de bijbelstudieschool. Wat het verschil daartussen is, weet ik niet zo goed, maar daar kom ik nog wel achter. Verder is het elke dinsdag ‘vastendag’. Dan wordt er niet gegeten en is er extra tijd om te bidden. Raja zegt zelf over het bidden van de kinderen: ‘Je moet weten dat deze kinderen nog niets van Jezus af wisten voordat ze naar Ashirvad toe kwamen. Nu bidden ze zelfs voordat ze hun beker melk opdrinken’.”
Hoe is de financiering van het tehuis geregeld?
“Stichting Vrienden van Ashirvad sponsort dertig kinderen. Ook werft de stichting fondsen voor incidentele projecten, zoals stapelbedden en ook de nieuwbouw van het tehuis. De overige 45 kinderen worden onderhouden door HALO foundation uit Amerika. Verder is Raja overal over de wereld op zoek naar mensen die zijn organisatie financieel willen steunen. Want de 75 kinderen moeten uit het gehuurde en te kleine gebouw waar ze nu zitten. Er is nieuwe grond gekocht, maar een gebouw is er nog niet. Wij zijn gewend om een jarenplan te maken, ons aan alle kanten in te dekken en te denken in termen van: is dat haalbaar? Wat zijn de kosten en wat zijn de baten? In Ashirvad gaat men eerst op de knieën als er geld nodig is. En tot nu toe heeft de Heere niet beschaamd!”
Waar zie je het meest tegenop?
“Ik denk dat ik het meest op zie tegen het missen van mijn familie en vrienden. Het is toch heel wat iedereen zo maar voor tien maanden achter te laten. Gelukkig is het een goede achterban die me tot nu toe altijd heeft gesteund.”
Waar heb je heel veel zin in?
“In zoveel dingen! Ik heb zin om de kinderen te leren kennen, ik heb zin om de cultuur te leren kennen, ik heb zin om de andere gewoontes te leren kennen, ik heb zin om te zingen met de kinderen, ik heb zin om de kinderen Engelse les te geven, ik heb zin om te spelen met de kinderen, ik heb zin in bijna alles!”
Meer weten of helpen?
De JeV van Eindhoven en de vader van Henrieke verzorgen het komende jaar informatieavonden.
Aanmelden kan via (040) 2230664 of info@makethedia.nl
www.makethedia.nl
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 10 september 2009
Daniel | 36 Pagina's