Staan in een dynamische wereld

Welke veranderingen ziet u in onze tijd en welke invloed hebben deze?
“Als eerste de globalisering: de wereld is net een dorp geworden. Door studie en vakantie reizen we heel de wereld af. Maar ook ontstaat door het wegvallen van grenzen een soort uniforme moraal. Daarnaast is de individualisering een groot gevaar. Iedereen leeft voor zichzelf en doet waar hij zich goed bij voelt. De sociale verbanden van gezin, kerk en buurt worden uitgehold. Het gevolg is dat de samenleving harder en liefdelozer wordt. Een derde belangrijke verandering is het materialisme. De nadruk van het leven ligt op het hier-en-nu. Het eeuwigheidbesef is weg. Iedereen is druk met het direct bevredigen van zijn behoeften. Het is beangstigend hoe snel deze ontwikkelingen gaan. De moderne media jagen dit versnellingsproces aan. De duivel weet dat hij een korte tijd heeft om te proberen de laatste restanten van het christelijk geloof weg te vagen.”

Maar Nederland is toch een tolerant land?
“Vergis je niet! Nederland lijkt wel heel tolerant, maar dat is slechts een dun vernislaagje. Tussen de huidige tijd en de tijd van de eerste christenen bestaat een opvallende overeenkomst. Het Romeinse Rijk kenmerkte zich ook door tolerantie. Er was slechts één eis waaraan iedereen moest voldoen: je moest de keizer goddelijke eer bewijzen. En dat konden en wilden de eerste christenen niet. Dan sloeg de verdraagzaamheid om in vervolging. Zo is het ook nu. De tolerantie in Nederland kenmerkt zich door een gevaarlijke onverschilligheid. Het liberale denken van 2009 dwingt ons steeds meer het met de heersende meerderheid eens te zijn. De meerderheid beslist en met een christelijke minderheid wil men nauwelijks nog rekening houden. In de Tweede Kamer heb ik dat als Kamerlid ook meegemaakt. Als je vanuit je eigen visie argumenten aanvoerde tegen voorstellen die de bijbelse waarden aantasten, vroeg men: ‘Hoeveel mensen vertegenwoordig je eigenlijk?’ Het is schrikbarend hoe weinig besef er nog over is van de historie. De christelijke wortels van onze samenleving worden vergeten. Onze samenleving is druk bezig om de bijbelse normen en waarden op te ruimen, ook in de wetgeving. De invoering van het homohuwelijk is daarvan een sprekend voorbeeld. Er zijn in onze samenleving krachten die niet rusten voordat ook onze scholen en misschien zelfs onze kerken de homoseksuele praktijk aanvaarden.”

Wat merken jongeren daarvan in hun dagelijks leven?
“Als deze zaken in jouw omgeving minder spelen, moet je niet denken dat het je niet raakt. Je kunt bijvoorbeeld te maken krijgen met zondagswerk en in de zorg kun je voor moeilijke, ethische vragen worden gesteld. En hoelang duldt men nog dat christelijke scholen met overheidsgeld worden bekostigd? Neutraliteit is niet mogelijk. De ruimte om je eigen bijbelse standpunten uit te dragen, wordt steeds kleiner. Een onchristelijke omgeving kan zich ineens tegen je keren en dan is de verdraagzaamheid verdwenen. Duidelijk is, dat we niet meer zomaar onopvallend als christen kunnen leven. Meelopen kon nooit, maar zeker in deze tijd moet je voortdurend keuzes maken en daar ook verantwoording van afleggen. Daarom is het zo nodig dat het leven met de Heere een persoonlijke zaak wordt. Gelukkig ontmoet ik wel jongeren die dat beseffen. Je proeft dan dat ze niet zonder de Heere kunnen in hun leven. Helaas zijn er ook jongeren die zich zo makkelijk laten meevoeren met de wereld. Als kerk hebben we hier een belangrijke taak, maar ook grote zorgen. Hoe bereiken we zulke jongeren? Het is zo belangrijk om jongeren toe te rusten en houvast te bieden. Allereerst door de boodschap die ze ‘s zondags horen, maar ook door het jeugdwerk en de scholen.”

Wat kunnen we van de eerste christenen leren?
“Allereerst beseften ze door Gods genade heel goed, dat ze alleen met Zijn hulp staande konden blijven. De eerste christenen lieten in alle bescheidenheid niet alleen in hun woorden, maar ook in hun daden blijken welke keuzes ze maakten. Die stonden haaks op de geest van hun tijd. Zo deden ze niet mee aan allerlei vormen van entertainment, zoals het theater en allerlei sport en spelen en uiteraard ook niet aan de afgodenverering. Daartegenover was hun praktische naastenliefde alom bekend. Ook deze tijd vraagt om zulke keuzes. De steeds groter wordende onbekendheid met het christelijk geloof geeft ook wel eens mogelijkheden om er iets over te vertellen.”

Is er wel hoop voor de toekomst?
“Jazeker! Maar het komt aan op het wezen van de zaak: mogen we door genade weten in dienst te zijn van de Koning van de Kerk? Dat is de beste en enige veilige plaats. De tijd is enerzijds beangstigend. Er komt een tijd van beproeving, waarvan de Heere zegt dat Hij om der uitverkorenen wil de tijd verkort. Maar daarin ligt voor Gods kerk ook troost! Als nu deze dingen beginnen te geschieden, zo ziet omhoog en heft uw hoofden opwaarts, omdat uw verlossing nabij is. God regeert! Je kunt het zien in deze tijd: God blaast in onze vermeende financiële zekerheden. Maar tegelijkertijd zien we op de zendingsvelden dat de Heere doorgaat met Zijn werk. En gelukkig ook nog in Nederland.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen