Plannen voor de toekomst

Je hebt je plannen voor de toekomst gemaakt. Na het examen ga je wat verdienen met je vakantiebaan. Of je gaat vakantie houden. En daarna... werken of leren. Sommigen weten al vroeg wat ze willen worden. Bij anderen wordt dat later tijdens de vervolgopleidingen steeds duidelijker. Plannen maken op zich is niet verkeerd. Je moet ruim van tevoren een keus maken als je verder wilt studeren. Op het allerlaatste moment nog op zoek gaan naar een stageplaats valt niet mee. Maar de vraag bij dit alles is: hoe maken we onze plannen voor de toekomst? Maken we ze onder het voorbehoud van Jakobus? Jakobus spreekt aan het slot in hoofdstuk 4 van zijn brief tot gemeenteleden die plannen maken op een manier alsof zij het zelf voor het zeggen hebben. Deze kooplieden maken vele reizen om handel te drijven. Ze stippelen de toekomst uit alsof alles zeker is: Wij zullen heden of morgen naar zulk een stad reizen, en aldaar een jaar overbrengen, en koopmanschap drijven en winst doen. (Jakobus 4: 13). Herkenbare woorden, of niet? Als we gezond zijn, zeggen we al snel: Morgen ga ik... Volgende week zal ik... Over een jaar wil ik... en vul maar in. Dat zegt gij die niet weet, wat morgen geschieden zal! Want hoedanig is uw leven? (vers 14). Denken wij van nature niet veel te snel en veel te stellig dat we kunnen beschikken over vandaag en morgen? Beseffen wij niet veel te weinig dat we vergankelijke mensen zijn? Mensen die ieder moment kunnen worden opgeroepen om voor de Heere te verschijnen? Om ons te wijzen op onze vergankelijkheid, gebruikt Jakobus het beeld van een damp. Die zien we maar even, en is dan weg. Het leven is een damp, de dood wenkt ieder uur. Wat wordt het leven soms plotseling afgesneden. Houd jij er serieus rekening mee bij alle plannen die je maakt?

Dat deed de rijke dwaas uit de gelijkenis niet. Hij had vele aardse goederen, maar miste dat goed dat nimmermeer vergaat, toen hij plotseling stierf. Jakobus leert de kooplieden en ons allen om te beseffen dat we vergankelijke mensen zijn. We zijn in alles afhankelijk van de Heere. Beter is om te zeggen: Indien de Heere wil en wij leven zullen, zo zullen wij dit of dat doen (vers 15). Jakobus maakt een voorbehoud. Bij het maken van plannen is de zekerheid waarmee we plannen verkeerd. Al onze plannen moeten we schrijven op Gods papier. Ze moeten vallen onder het voorbehoud van Jakobus. Vergeet het niet: D.V. Dat is: Deo volente, zo de Heere wil.


ds. J. Joppe, Geslaagd. Je diploma behaald (Houten: Den Hertog 2009) ISBN 9789033121814; 69 blz.; € 9,90

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen