JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Laagdrempeligheid

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Laagdrempeligheid

4 minuten leestijd

Weer was daar die ouwe aanval op de Heidelbergse Catechismus. Ditmaal bij monde van de hooggeleerde prof. dr. A. van de Beek. Zondag 30 gebruikt zulke lelijke woorden over de paapse mis! Dat staat het gesprek met rooms-katholieken maar in de weg.

Nu heeft de hervormd-gereformeerde ds. L.J. Geluk in het Reformatorisch Dagblad al keurig uitgelegd dat het reuze meevalt met die lelijkheid. In vergelijking met de roomse vervloekingen tegen de reformatoren is het maar een peuleschil. Rome schold bovendien tegen mensen, Olevianus en Ursinus waarschuwden tegen een leer. Ik wil er hier slechts aan toevoegen dat ik het gewoon niet snap, die schaamte voor de catechismus en het heulen met Rome. Daarin sta ik niet alleen. Via kerkomroep. nl had ik onlangs het genoegen te kunnen meeluisteren met een lezing van collega-evangelist Van Setten in een van onze zuidelijke gemeenten. Van Setten is evangelist in het Belgische Merksem en werkt alszodanig, net als wij in Ecuador, in een roomse omgeving. Van Setten pleitte niet voor allerlei toenaderingen. Integendeel, vanuit de praktijk schetste hij hoezeer de door het Vaticaan uitgevaardigde afgoderij het katholieke grondvlak nog altijd in zijn greep houdt. De voorbeelden die hij gebruikte hadden zó uit Zuid-Amerika kunnen komen. Zo las ik onlangs nog in een wijdverbreide roomse catechisatiemethode over het vagevuur. Daarin werd zomaar gesteld dat, hoewel niet terug te vinden in de Schrift, het toch logisch is dat deze louteringsplaats bestaat. Immers... wie is er ineens, zonder loutering in de vlammen, goed genoeg voor de hemel?

En wie verdient het zomaar direct naar de hel te gaan? De opvatting die achter deze logica schuilgaat, is ongeveer die van de liberale voorman Bolkestein. Die gaat er vanuit dat maar zo’n vijf procent van alle mensen echt een slechte natuur heeft. Vijf procent heeft ook een echt goede natuur. De overige 90 procent zit daar tussenin. Dat Bolkestein het zo ziet, valt te begrijpen. Maar dat Rome in de praktijk op hetzelfde uitkomt, kan alleen maar komen door heel slecht bijbellezen.

Dat is dan ook – helaas – de praktijk. De zaligheid wordt door Rome niet nauw verbonden met de wondere werking van Woord en Geest, maar met geloven, werken en het deelnemen aan de zeven sacramenten. Het begint allemaal met de doop die de erfzonde afwast. Zondig je vervolgens zélf, dan zijn er de biecht en de eucharistie. Een catechisant vertelde me hoe de priester hem vroeger “zonder zonde” had verklaard na zijn eerste mis-deelname. Dat kwam doordat hij net het vlees van Christus had gegeten. De hostie verandert immers, met het rinkelen van het misbelletje, in het lichaam van de Heere. Probleem is alleen dat we opnieuw zondigen. Zo zitten we, volgens Rome, in een soort wedloop tussen onze zonde en de genade die wordt ingestort via de sacramenten.

Die wedloop zijn we gedoemd te verliezen. Maar als we sterven, komt de familie bijeen. Eerst dagelijks, dan maandelijks en ten slotte jaarlijks wordt de mis bediend en stijgen er gebeden op om bevrijding van de ziel uit het vagevuur. Dat gaat via Maria, de moeder Gods. Waarom toch? Twee enorme schilderijen in de kathedraal van het bergplaatsje Baños leggen het uit. Onder het ene staat: “Via de rozenkrans naar Maria”. Door het gedurig bidden van de rozenkrans klim je op tot Maria. Het andere meldt: “Via Maria naar Christus”. Zo heeft de Maria-devotie de Middelaar vervangen door een middelares.

De opzoekende zondaarsliefde van Christus en de diepe waarde van Zijn zoenoffer (“Het is volbracht!”) komen er in de roomse leer niet uit. Daarom valt het ook niet moeilijk de mensen in onze zendingskerk uit te leggen dat de pauselijke praktijk ten diepste Christusonterende afgoderij is. Daarmee zijn we bij zondag 30. En daar hoeft van de gemeenteleden hier in Portoviejo geen letter van af. Waar komt dan toch die toenadering tot Rome vandaan? Zou het niet zijn dat de kip verliefd is geworden op de kalkoen, omdat ze denken dat ze hetzelfde zijn? Hadden ze hun verenpracht nog gehad, dan was het verschil meteen duidelijk geworden. Maar ze zijn kaal en ziek. De Heere tooie Zijn Kerk ook vandaag met die drie prachtige veren: Sola gracia, sola fide, sola scriptura.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 juni 2009

Daniel | 40 Pagina's

Laagdrempeligheid

Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 juni 2009

Daniel | 40 Pagina's