JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Weerbaarheid

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Weerbaarheid

4 minuten leestijd

Sedert enkele jaren komen er in de gemeente van Amersfoort regelmatig vluchtelingen. Deze mensen komen uit allerlei delen van de wereld. Sommigen komen uit Afrika, andere uit Zuidoost Azië (Birma) en weer anderen uit Indië (Nepal).

Vluchtelingen hebben vaak verschrikkelijke dingen meegemaakt. Zo zijn er weduwen die man en kinderen voor hun ogen vermoord zagen worden. Er zijn anderen die jaren in bossen hebben moeten bivakkeren. En weer anderen hebben in gevangenissen en kampen gezeten. Het is soms onbeschrijfelijk wat er allemaal aan geweld en misdadigheid plaats heeft in deze gevallen wereld. De vluchtelingen hebben verschillende achtergronden. Sommigen zijn jong en anderen wat ouder. Sommigen zijn Aziaten en anderen Afrikanen. Sommigen zijn christen, anderen hindoes en weer anderen islamiet. Er is een grote verscheidenheid. Het is goed deze mensen op te vangen. Het is, zeker voor medechristenen, zelfs een dure plicht. De apostel wijst erop dat we de broederschap lief moeten hebben (Hebreëen 11: 1 en 2). Het is in ieder geval tegen de Schrift als we op andere mensen – wie dat ook zijn! – neerkijken. Elk mens is een beelddrager van God. En daarom kunnen we ons er niet van distantiëren. De Tien Geboden houden ons voor dat we God lief moeten hebben boven alles en onze naaste als onszelf. In de gelijkenis van de Barmhartige Samaritaan leert de Heere Jezus ons wie onze naaste is. Zelfs onze vijanden moeten we liefhebben… De vluchtelingen verblijven ongeveer negen maanden in Amersfoort om te acclimatiseren in Nederland. In die periode krijgen ze Nederlandse les en wordt door de overheden (de burgerlijke gemeente) uitgezien naar een vaste woning voor deze mensen. Na een poosje krijgen ze een woning ergens in ons land. Vaak is dat een huis ver buiten de Randstad. Onlangs vertrok er weer een groep Congolese weduwen met hun kinderen naar Smilde en Beilen in Drenthe. Ze werden daar door de vrijgemaakte kerk opgevangen en verder begeleid. Fijn dat, dat kan! Reeds eerder waren er mensen en gezinnen vertrokken naar allerlei delen van ons land. Zo zijn er in het verleden mensen vertrokken naar Middelburg, Nunspeet en Waddinxveen. Het mooiste is als er een eigen kerkelijke gemeente in de buurt is die de vluchtelingen wil opvangen. Soms vonden mensen een plek in onze gemeenten. Soms ook elders. Het blijft een vraag hoe deze mensen in onze seculiere samenleving staande zullen blijven. Helaas sommigen raken in de ban van onze welvaart en mentaliteit. Dat zijn verdrietige zaken. Soms echter tonen juist deze mensen een opmerkelijke weerbaarheid en standvastigheid. Zo ook die jonge man die naar Friesland vertrok. Hij was nog jong, ongeveer 20 jaar. De familie werd opgevangen door een behoudende christelijke gereformeerde kerk. De jongen kwam echter wel op een openbare MBO-school terecht. En dan is het maar de vraag hoe het zal gaan? Hoe zou het met onze jongeren gaan als ze op een openbare school terecht komen? Dat zijn best lastige vragen.

Het was daarom fijn elkaar weer te ontmoeten. Het was ook leerzaam. Want op school ging het goed. Ook mocht hij op school aan leerlingen vertellen waarom hij ’s zondags naar de kerk ging en waarom hij in de Bijbel las. Zijn relatie met de Heere en met de kerk hadden er, door het schoolgaan, bepaald niet onder geleden. De school had hem dieper en beter bij God en Zijn Woord bepaald. Deze vluchteling bleef staande in een omgeving met veel verzoeking en aanvechting. Hij leefde dicht bij het Woord en hij bad de Heere om kracht. Wat mooi als je zoiets van een jongere vluchteling uit Afrika mag horen! Onwillekeurig moest ik denken aan al die jongeren op reformatorische scholen. Ze krijgen veel mee voor later. Fijn! Daarom zijn die scholen ook zo belangrijk. Maar als het nu eens anders zou zijn? Stel dat we geen scholen meer hebben? Zouden dan onze jongeren ook staande blijven op een openbare school? Bij de vluchteling was dat het geval. Zou het bij jou ook zo zijn? Dat kan alleen als we dicht bij het Woord leven! En door de kracht van Gods Geest.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 mei 2009

Daniel | 36 Pagina's

Weerbaarheid

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 mei 2009

Daniel | 36 Pagina's