“Met de wederkomst is Gods werk voltooid!”

De wederkomst is de laatste trap van Christus’ verhoging. Kunt u dat uitleggen?
“De wederkomst is de kroon op Gods werk. Er zijn vier trappen van Christus verhoging. Zijn opstanding, hemelvaart en Zijn zitten aan de rechterhand van Zijn Vader, waar Hij bidt voor Zijn Kerk. Die heerlijke voorbede komt tot een einde bij de wederkomst. Toen de Heere Jezus op Golgotha uitriep: Het is volbracht, bracht Hij hiermee de verzoening voor Zijn kinderen teweeg doordat Hij aan al Gods deugden had voldaan. Met de wederkomst is Gods werk voltooid. Zo komt het volbrachte werk tot een gehele voltooiing. Want dan beantwoordt alles weer aan het doel dat God met Zijn kinderen voorheeft. God zal alles en in allen zijn.”

Duurt het nog lang voordat Christus komt?
“Maar van die dag en die ure weet niemand staat er in Gods Woord. Dat geldt voor de engelen en zelfs voor de Heere Jezus naar Zijn menselijk natuur. Naar Zijn Godheid weet Hij echter wel wanneer de wederkomst zal plaatshebben. Dat is een geheim dat we niet kunnen, maar ook niet hoeven te begrijpen. Onze leer is geen begripsleer, maar een geloofsleer. Daarom zegt Guido de Brès dat we het ook niet nieuwsgierig moeten onderzoeken. De Bijbel zegt dat de dag des Heeren zal komen als een dief in de nacht. Dat moet ons aansporen tot waakzaamheid. Denk aan de heer des huizes uit Mattheüs 24. Als hij geweten had in welke nacht de dief kwam, dan zou hij gewaakt hebben. Christus zal komen als het getal der uitverkorenen vervuld zal zijn. Daarom is het noodzakelijk dat de hele wereld met het Evangelie in aanraking gebracht is. Tot die tijd geldt dat zolang de zon en maan schijnen, Gods naam zal worden voortgeplant van geslacht tot geslacht. Nog steeds bestaan witte plekken op de wereldkaart waar men nog nooit met het Evangelie in aanraking is geweest. Maar tegelijk komt het er voor een ieder persoonlijk op aan om voorbereid te zijn om God te ontmoeten. Het moment van sterven is bepalend voor de eeuwigheid.”

Leven we nu in de eindtijd?
“Het begin van de eindtijd zal volgens Mattheüs 24 een tijd zijn van oorlogen en geruchten van oorlogen, pestilentiën, aardbevingen en hongersnoden. De liefde van velen zal verkillen. In deze tijd zijn veel oorlogen, aardbevingen, en vergeet niet de vreselijke ziekte Aids, die miljoenen slachtoffers maakt. Wat leven we toch in het ‘ik-tijdperk’. En wat ook zo erg is: het geloofsleven van Gods kinderen is vaak zo ingezonken. Met Jeremia moeten we klagen: hoe is het goud zo verdonkerd, het goede fijne goud zo veranderd! De geest van het materialisme heeft veel kerkmensen, waaronder ook Gods kinderen, in haar greep en via de moderne communicatiemiddelen wordt onze geest bezoedeld. We zien dat de tijd van de grote afval is aangebroken. In de eindtijd zal het lijken of de situatie onhoudbaar wordt voor degenen die het merkteken van het beest niet dragen. Toch staat ook in Gods Woord dat de tijd verkort zal worden om der uitverkorenen wil. Hun strijd is afgebakend, hun omzwervingen zijn geteld, want God regeert!”

Zal de Heere nog geloof vinden als Hij wederkomt?
“Dit is eigenlijk een vraag van alle tijden. Elia dacht dat niemand meer de Heere vreesde, totdat hij van de Heere te zien kreeg dat er nog 7000 waren die de knie voor Baäl niet gebogen hadden. Jesaja schrijft hierover: Wie heeft onze prediking geloofd en aan wie is de arm des Heeren geopenbaard? Vroeger heeft in Klein-Azië de kandelaar van het Woord helder geschenen en nu niet meer. Ik ben bang dat zo ook de kandelaar van het Woord uit Nederland wordt gehaald en naar landen als China en Rusland wordt overgeplaatst. De genaderivier stroomt nog wel, maar de bedding is verlegd. Dat kan je soms beangstigen. Maar toch mogen we ook hoop hebben op God. Het hangt immers niet van ons af. Pas werd ik er zo bij bepaald dat de Zone Gods Zijn gemeente vergadert uit het ganse menselijke geslacht van het begin tot aan het einde. Dat gaf mij zo’n rust; ik word wel gebruikt, maar Christus Zelf brengt toe. Hij is het die het geloof werkt; beide het willen en het werken naar Zijn welbehagen. En ook al lijkt het een kleine kudde op het geheel, het zal ook een grote schare zijn die niemand tellen kan.”

Is het verlangen naar het sterven anders dan het verlangen naar de wederkomst?
“Simeon loofde God en verlangde heen te gaan, toen hij de Heere Jezus in Zijn armen had en Jakob riep uit: Op Uw zaligheid wacht ik, HEERE. Hij zei niet: ‘op mijn zaligheid wacht ik’. Beiden hadden de verheerlijking van God op het oog. Toen Elia verlangde om door de Heere weggenomen te worden, had hij ten diepste daarmee zichzelf op het oog. Ontdekkende genade leert dat het bij het ouder worden niet beter gesteld wordt met ons zondige bestaan. Het eigen ‘ik’ is zoiets verschrikkelijks! Maar het verlangen om heen te gaan moet gericht zijn op de verheerlijking van God. Om God groot te mogen maken in al Zijn deugden. Het verlangen naar de wederkomst houdt ook in, dat dan alles weer beantwoordt aan het doel van de schepping. Dan is er een verlangen naar de voltooiing van Christus’ middelaarswerk.”

Hoe zal dat zijn: een nieuwe hemel en een nieuwe aarde?
“De wereld zal door vuur vergaan. Dit betekent niet dat de bestaande aarde vernietigd zal worden. Evenals de eerste aarde door water werd verdelgd, maar wel bleef bestaan zo blijft de tweede aarde bestaan, nadat deze gezuiverd is. Zoals een goudsmid zijn goud in het vuur houdt en zuivert, verdwijnt alle ongerechtigheid uit de wereld als deze door vuur vergaat. Het sterfelijke wordt onsterfelijk en het verderfelijke wordt onverderfelijk. Alle lichamen zullen opstaan. Het onderscheid tussen aarde en hemel valt weg, omdat God in Zijn heerlijkheid overal is.”

U staat aan het eind van uw leven. Verlangt u naar het sterven of de wederkomst?
“Het verlangen naar de wederkomst mag ik bij ogenblikken ervaren. We zouden eigenlijk iedere dag wakker moeten worden met de bede in ons hart: ‘Heere, kom haastiglijk’. Waar is de waakzaamheid gebleven? David zingt – in de berijming van Datheen – ‘Wanneer komt die dag dat ik toch bij U zal wezen. En zien Uw aanschijn geprezen?’ Maar we horen David ook klagen: ‘Hoe kleeft mijn ziel aan het stof’. Dit verlangen naar het sterven hangt af van de mate waarin het geloof in beoefening is. Onze gesteldheid en leeftijd spelen daarin een rol. Het heimwee naar het Vaderhuis wordt wel sterker bij het ouder worden. Maar ook jonge mensen kunnen met deze verwachting leven. Als we een aangebonden leven mogen kennen aan Gods genadetroon, dan leven we dichtbij de bede: ‘Heere, ik ben een vreemdeling op aarde’. Dan ben ik blij dat ik 73 ben; de langste tijd op aarde ligt achter me. Maar ik kan soms zo tegen het sterven opzien. Zal ik door de doodsjordaan heenkomen? De dood is de laatste vijand. Toch mag ik dan wel eens op Christus zien, door Wie ook deze laatste vijand is teniet gedaan.“

Jongeren staan nog voor het leven, heeft u verwachting voor de jongeren in de eindtijd?
“Bij het de eeuwwisseling werd ik sterk bepaald bij Psalm 102: 10. Dat was op nieuwjaarsdag. ‘‘t Volk in later eeuw geboren, zal Zijn macht en goedheid horen’. Ik heb dat tijdens de preek ook aan de gemeente mogen voorhouden. Er werd in de gemeente ook een afdruk van gevoeld. Later kreeg ik deze tekst op een mooie wandtegel van mijn belijdeniscatechisanten. Ik bid zo vaak: Heere, laat de jonge mensen eens één minuut voelen wat de vreze Gods inhoudt, dan zijn ze voor altijd voor de wereld bedorven en voor U en Uw dienst gewonnen.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen