Diens lamp zal uitgeblust worden...

Een hoogst serieuze en ernstige vraag die een jongere stelde. Het is immers niet zomaar iets dat je lamp uitgeblust zal worden in zwarte duisternis als je je vader of moeder vloekt? In de kanttekeningen staat dat je welstand, voorspoed en welgelukzaligheid zal vergaan. Als we die woorden goed bekijken, moeten we opmerken, dat de Heere ongehoorzame jongeren streng straft en dat voor hen de zegeningen voor tijd en eeuwigheid zullen wegvallen. Daar moet je eens stil over nadenken…

Vorming
Uit die teksten blijkt dat de Heere je ouders een heel belangrijke plaats geeft in je leven. Dat is ook te begrijpen: je komt uit hen voort en het zijn de eerste mensen die een grote betekenis hebben in je leven. Zij leiden je het leven in en begeleiden je naar de volwassenheid. Je ouders stempelen je als het ware voor heel je leven. De vorming voor kerk en maatschappij liggen voor een groot gedeelte bij je ouders. Zij zorgen voor je, hebben hun ja-woord gegeven bij het doopvont, hebben beloofd je tot Gods eer en tot jouw zaligheid op te voeden in de vreze Gods, in de lering en vermaning des Heeren. Is het daarom niet begrijpelijk dat de Heere in de Tien Geboden oproept: Eert uw vader en moeder?

Gods handen
In de catechismus die gaat over het vijfde gebod staat dat ‘het God belieft jou door de handen van je ouders te regeren’. De Heere wil dat je door de handen van je ouders geleid en geregeerd wordt. Waarheen wil Hij leiden? Waartoe wil Hij ons laten regeren? Het hoge doel is: tot jouw bekering. Nee, van nature zijn wij niet op Gods weg. Integendeel, we wandelen op de brede weg naar de zwarte duisternis. Jij en ik zijn afkerig van het geleid worden en het geregeerd worden. Maar als wij opstandig en ongehoorzaam de leiding van onze ouders weigeren slaan we de handen van God van ons weg. Zo scherp verwoorden de Bijbel en de opstellers van de catechismus het! Daarom klinkt het elke zondagmorgen weer met ernst en liefde: Eert uw vader en moeder.

Eren
’s Zondags hoor je ook dat het gebod wordt gevolgd met een belofte: opdat uw dagen verlengd worden in het land dat u de Heere uw God geeft. Als vanzelf komen we dan weer terug bij de woorden van de kanttekening: welstand, voorspoed en welgelukzaligheid. Als wij onze ouders eren en liefhebben, wil de Heere ons zegenen met tijdelijke en eeuwige zegeningen. Het gezin is een kerkje in de kerk, zegt Calvijn en dat is echt waar. Het gehoorzamen van ouders hangt samen met de zaligheid. Als wij onze ouders, die functioneren als Gods handen, niet eren kunnen wij niet zalig worden! Gehoorzamen is namelijk een van de eerste vruchten van de vereniging met Christus. Hoe ligt deze liefdesverhouding in jouw hart? Heb jij je ouders lief en eer je ze door gehoorzaamheid?

Liefde
Helaas is er tussen ouders en kinderen nogal eens een verstoorde verhouding. Er zijn ouders, die zich de naam van ouder niet waard maken, zeker. Er zijn echter ook jongeren die het leven van hun ouders wel heel zwaar en zuur maken. Nu kun je als jongere dat opgeheven vingertje van je ouders, docenten, familieleden en ambtsdragers zo ontzaglijk beu zijn. Soms is dat te begrijpen. Echter, in Spreuken 20 spreekt geen mens, maar God Zelf. Hij spreekt met ernstige woorden dat je leven eindigen zal in een zwarte duisternis als je je ouders uitscheldt, kwetst, ongehoorzaam bent en blijft. Inderdaad, de teksten uit Spreuken spreken heldere taal. Je weet hoe het met Absalom is afgelopen, met Kaïn, met de oudste zoon uit de gelijkenis die nooit uit liefde voor zijn vader hem gehoorzaamd heeft. Of er nog vergeving mogelijk is? Gelukkig wel. Er is in de Bijbel sprake van een onvergeeflijke zonde, namelijk de zonde tegen de Heilige Geest. Maar de zonde tegen God en je ouders, tegen het vijfde gebod is een zonde die vergeven kan worden. Denk bijvoorbeeld maar aan Manasse, aan de jongste zoon uit de gelijkenis, de broers van Jozef. Maar nooit zullen zonden vergeven worden als ze niet oprecht beleden worden. Wie zijn zonde belijdt … en laat. Zo treffend is altijd weer Psalm 32: ‘Maar ik beleed na ernstig overleg, mijn boze daân… Gij naamt die gunstig weg!’ Op ‘Stille zaterdag’ vertelde een jongeman mij hoe hij geleefd had als een beest, ook naar zijn ouders, in de gevangenis terecht was gekomen, maar ook hoe God hem had stilgezet. Aangrijpend hem te horen vertellen, zittend in zijn rolstoel. God werkt nog, ook in het leven van jonge mensen. Hij maakt ze zondaar voor God en dan krijgen ze een intens verdriet over al hun zonden; ook van de zonde tegen hun ouders. Wat ze verdiend hebben? De zwarte duisternis! Een uitgebluste lamp! Ze gaan niet alleen aan de Heere, maar ook aan hun ouders alle zonden belijden. En in die weg wordt het weer goed met hun vader en moeder. Wat een wonder dat God nog vergeven wil. Om Christus wil, Die ook Kind is geweest en in Zijn Middelaarsgehoorzaamheid de eeuwige, zwarte duisternis voor al Zijn kinderen heeft weggenomen. Schoon zwaar getergd is Hij lankmoedig en genadig.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen