Verwende generatie

De generatie van na de oorlog – geboren tussen zeg maar 1945 en 1960 – heeft gewerkt aan de economische vooruitgang in Nederland. Daarna kwam de generatie ‘Nix’, geboren tussen 1960 en 1980. Deze generatie heeft veel tegenwind gehad: denk bijvoorbeeld aan de oliecrisis van de jaren ‘70. Ten slotte is er de generatie van na 1990. Deze generatie is opgevoed in het multimediale tijdperk en heeft de enorme welvaart van de achterliggende periode meegemaakt. In het artikel werden deze jongeren de ‘verwende generatie’ genoemd. De verwennerij voor deze jongeren bestaat vooral in twee zaken. In de eerste plaats is er heel veel consumptie. Veel van deze jongeren hebben een baantje en verdienen een aardige stuiver. Dat geld wordt ook weer uitgegeven. Apparatuur op het terrein van multimedia is erg in trek. Denk aan mobieltjes, i-pods, iPhone, computerspelletjes, sms’en. Daarnaast kan ook gedacht worden aan het eten van fastfood, snoepen, drinken en kleding. Vooral daaraan wordt veel geld uitgegeven. In de tweede plaats vinden we, volgens Kuiper, onder deze jongeren een krachtig individualisme. Het eigen beleven en doen staat sterk op de voorgrond. Dingen worden gedaan omdat men het zelf leuk en aardig vindt. Het belang van de ander en ook van God staat voor deze jongeren vaak op het tweede plan of wordt eenvoudigweg niet gezien. Ieder doet een beetje zijn eigen ding. Een goed gevoel is daarbij ongeveer de hoogste norm die geldt. Consumentisme en individualisme zijn twee belangrijke verschijnselen die onder jongeren leven. Dat geldt voor jongeren in de wereld, maar ook jongeren in de kerk ondergaan de zuigkracht ervan. Het gebruik van computer en mobiel is onder onze jongeren, voor zover ik kan nagaan, bepaald niet minder dan onder niet christelijke jongeren. En de kooplust is onder onze jongeren evenmin minder dan elders. Over deze ontwikkelingen wordt ook regelmatig de staf gebroken. Er worden heel ernstige en belangrijke dingen gezegd en geschreven. Vooral de gezinnen zouden niet goed functioneren. Althans: daar zou meer en duidelijker leiding moeten worden gegeven. Hoe dat moet met een jongen van 18 jaar die toch zijn eigen weg gaat wordt in veel beschouwingen niet erg duidelijk. De ouders die worstelen met de opvoeding van hun oudere kinderen die een eigen weg gaan, hebben het vaak niet makkelijk. Het is dan ook wel wat hard als er dan ook nog eens gezegd wordt dat de opvoeding en de toerusting in de gezinnen niet op orde is. Toe maar, denk ik dan vaak, de beste stuurlui staan aan wal. Maar verwende pubers opvoeden, is geen kleinigheid. En menig ouder zal soms met zweet in zijn handen en met tranen in zijn ogen de weg van zijn kinderen gadeslaan. Niettemin is opvoeding natuurlijk belangrijk. Ook vandaag. Trouwens, er zijn ook heel veel positief denkende jongeren die duidelijk een andere koers kiezen.

Toch is er, denk ik, wel meer te zeggen over sommigen jongeren dan alleen dat ze een verwende generatie zijn. Het is waar dat veel jongeren erg consumptief gericht zijn en dat de ik-gerichtheid groot is. Toch is dat niet het enige. Het geldt ook zeker niet voor alle jongeren. Maar misschien is de huidige generatie ook een uitdaging. Onlangs mocht ik het catechisatieseizoen weer afsluiten. Op de laatste catechisatie mogen de jongeren alle vragen stellen die ze willen. Niet dat ik op alle vragen ook goede antwoorden weet, maar het is wel goed eerlijk en open te praten. Dat geeft een band waarin dingen op hun plaats komen te staan. En juist dan kun je met jongeren heel goed praten over geldbesteding, gebruik van multimedia, gebruik van de Statenvertaling of andere vertalingen, zingen van gezangen of liederen of de evangelische beweging. En eerlijke openheid wordt door jongeren geweldig gewaardeerd. Een moeder mailde me later nog dat de jongens het juist zo fijn vonden als de predikant niet om moeilijk vragen heendraait maar eerlijk en open over dingen wil praten. En zo krijg je een fijne avond die mogelijk wat achter laat. Er wordt gesproken over een verwende generatie. Dat zal zeker waar zijn: maar het zijn wel onze jongeren. En eerlijkheid stellen ze allemaal op prijs. Wat wordt het stil in het catechisatielokaal als één van die jongeren vraagt: ‘Dominee, wil u iets vertellen over uw bekering?’ ‘Ja, jongen, dat zal ik doen’. En toen werd het heel, heel stil…. Na afloop bij het weggaan zeiden verschillenden: ‘Dank u wel voor de fijne catechisatie’. Dan is er hoop. Ook voor een verwende generatie.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen