Praatje met... Juf Marleen

Joanne: Wanneer en hoe bent u begonnen met het nakijken van de puzzels van de Daniëlclub?
Ik doe het nu al 12½ jaar. In de zomer van 1996 belde de voorzitster van de Daniëlclub of ik puzzels na wilde gaan kijken. Ik heb er even over nagedacht en in september 1996 ben ik begonnen met een nieuwe serie.

Arjan: Hoe kijkt u na?
Eerst kijk ik alle puzzels na, ik perforeer de puzzels en doe alles weer in de envelop. Later schrijf ik alles op de kaartjes van de kinderen, doe ik er cadeautjes bij, schrijf briefjes naar de kinderen en breng de enveloppen weer naar de brievenbus.

Arjan: Moet u de puzzel zelf ook maken en de antwoorden invullen?
Vroeger maakte ik de puzzels altijd eerst zelf. Nu maakt mijn zoon puzzels voor de Daniëlclub, soms maken we ze samen en daarom hoef ik ze niet meer zelf te maken.

Joanne: Vindt u het leuk om alles na te kijken en van hoeveel kinderen kijkt u de antwoorden na?
Ik vind het erg leuk om de puzzels na te kijken. Van ongeveer 45 kinderen kijk ik de puzzels na.

Arjan: Hoe lang doet u er over om na te kijken?
Ongeveer vier of vijf keer per jaar is er een serie puzzels. Dan ben ik wel drie of vier avonden bezig met nakijken.

Joanne: Bent u er druk mee om alles na te kijken en om alle cadeautjes erbij te doen?
Ik ben er dus best druk mee. Vroeger kreeg ik elke week een paar enveloppen. Nu krijg ik meestal zo’n vijftien enveloppen per keer en die wil ik binnen een week nagekeken hebben.

Arjan: Wat denkt u, van hoeveel kinderen heeft u puzzels nagekeken?
Dit is wel een moeilijke vraag. Ik denk dat er ongeveer tien kinderen per jaar afscheid nemen. Dus ik zal in al die jaren toch wel van zo’n 150 kinderen puzzels hebben nagekeken. Soms heb je ook wel kinderen die maar een paar keer meedoen, dat is wel jammer.

Arjan: Zijn er veel kinderen die een briefje meesturen? En wat doet u als u een briefje krijgt?
Meestal heb ik wel tien briefjes per serie. Alle kinderen die een briefje sturen, krijgen een briefje terug. Of ik zet achterop de envelop dat ze bij de posthoekjes moeten kijken. Maar het duurt altijd wel een poosje voordat het antwoord in de posthoekjes staat.

Joanne: Kan u iets leuks opnoemen wat er in die 12 ½ jaar is gebeurd (tijdens het nakijken)?
Soms moet ik wel lachen om bepaalde antwoorden. Er zijn ook kinderen die zelf puzzels maken en die moet ik dan oplossen. Ook vind ik het leuk om helemaal versierde brieven te krijgen. Een aantal jaren geleden schreef een clublid dat er bij hen thuis een baby geboren was, een meisje. Ongeveer 6 jaar later had ik haar als nieuw lid erbij. Van alle vijf de kinderen uit dat gezin heb ik puzzels nagekeken.

Arjan: Zijn er nog dingen anders geworden in die 12 ½ jaar?
Er zijn minder kinderen die de puzzels maken, dat is wel jammer. In het begin had ik wel 70 kinderen met een K, nu ongeveer 45. Toen ik begon met nakijken mocht je zelf weten wanneer je puzzels instuurde, nu moet je per serie insturen.

Joanne: Wilt u nog iets aan de kinderen van de Daniëlclub vertellen?
Leuk dat jullie meedoen met het maken van de puzzels. Vraag ook eens aan anderen of ze de puzzels willen gaan maken, het is fijn om samen met Gods Woord bezig te zijn.

Joanne: We hopen dat u nog lang onze opdrachten blijft nakijken!


Arjan en Joanne, hartelijk bedankt dat jullie een praatje met juf Marleen wilden houden!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen