Verlossing in Christus

Ook vandaag wordt de Godheid van Christus geloochend. Door theologen. Omdat ze het niet kunnen begrijpen. Misschien begrijp jij er ook niets van. Begrijpen zullen we het ook nooit, dat God mens wilde worden. Toch wil ik proberen aan de hand van genoemde artikelen er iets van te zeggen. Ik hoop dat je verwonderd wordt over het mysterie wat ons hierin wordt verkondigd. Jezus Christus is de mens geworden Zoon van God. God had beloofd Hem te zullen zenden. Voor het eerst hoorde Adam die belofte in Genesis 3: En Ik zal vijandschap zetten tussen u en deze vrouw, en tussen uw zaad en tussen haar Zaad; Datzelve zal u de kop vermorzelen en gij zult Het de verzenen vermorzelen (vers 15). Het zaad van de vrouw is de Heere Jezus Christus. De belofte om Hem naar de wereld te zenden, heeft God vervuld op de tijd door Hem bestemd. Hij zond Zijn eigen eniggeboren en eeuwige Zoon in de wereld. De Heere Jezus wilde mens worden. De menselijke natuur heeft Hij aangenomen uit de maagd Maria. Daar kwam geen man aan te pas. Hij is ontvangen in het lichaam van Maria door de kracht van de Heilige Geest. Johannes roept daarvan uit: Het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond! Wat een wonder: God zond Zijn Zoon naar deze wereld. Was dat dan nodig, zul je zeggen? Ja, dat was nodig. Want God wilde Zijn welbehagen vervullen, dat Hij had in mensen. Daarvan hebben de engelen gezongen in de velden van Efratha: Ere zij God. Van eeuwigheid heeft God uit het menselijk geslacht, dat geheel verloren ligt in zonden en misdaden, een volk verkoren tot het eeuwige leven. Om dat volk in Gods gemeenschap terug te brengen, moest er betaald worden voor de zonde. Want dat had de Heere immers gezegd: Ten dage als ge daarvan eet zult gij de dood sterven? Door onze val zijn we verloren mensen, zijn we geestelijk dood door de zonden en de misdaden. Zowel naar de ziel als naar het lichaam. We kunnen voor God niets goeds voortbrengen. We zondigen met woorden, gedachten en met werken. Zelfs het beste werk dat door een christen wordt gedaan, zegt Luther, is slechts een ‘prachtige zonde’. Er ontbreekt altijd iets aan in de weegschaal voor God. Daarom moest de Heere Jezus mens worden naar ziel en lichaam. De Zoon van God aan ons mensen gelijk. Dat is een wonder! Dat God deze weg heeft willen openen. Daarom kun je nog zalig worden! Omdat Jezus Christus in de wereld gekomen is, opdat een ieder die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.

Twee naturen
Boven artikel 19 zouden we kunnen schrijven: Onbegrijpelijk. Ons verstand laat na de ware grond van het weldoen op te merken. Jullie en ik hebben allen slechts één natuur. Dat is de menselijke natuur. Christus kwam op aarde met Zijn goddelijke natuur. Hij nam de menselijke natuur aan. Toch bleef Hij één Persoon. Hij verenigde die twee naturen in Zich. Hoe die twee naturen zich tot elkaar verhouden, is in de kerkgeschiedenis bron van twist en tweedracht geweest. Hij bleef God en werd mens. Elk met zijn eigen eigenschappen: goddelijke en menselijke. God uit God en Licht uit Licht. Ook Mens. Jezus was bedroefd, Hij had honger, Hij had dorst, Hij was vermoeid. Maar Hij had geen zonde. Helemaal zondeloos. Was dat nu nodig, dat Hij tegelijk waarachtig God en tegelijk waarachtig en rechtvaardig mens was? Ja, dat was nodig. Anders zou niemand zalig kunnen worden. Onze zaligheid en opstanding, zegt artikel 19, hangen af van de waarheid van Zijn menselijke natuur. Hij moest waarachtig God zijn om aan Zijn verdienste een eeuwige waarde te geven. En ook om Zijn menselijke natuur in het doordragen van de oneindige toorn van God tegen de zonde van het menselijk geslacht te ondersteunen. Hij moest waarachtig mens zijn om te kunnen lijden en sterven. Want God kan niet lijden en sterven. Hij moest ook rechtvaardig mens – dat wil zeggen: zonder zonde – zijn, omdat als Hij Zelf zonde zou hebben gedaan, zou Hij voor anderen niet hebben kunnen betalen. Wat een wonder van godzaligheid en wat een onbegrepen liefde van God om dit alles te doen voor zondaren, voor arme en ellendige mensen, die van zichzelf niet naar God vragen en niet naar God zoeken. Zo werd Christus de Middelaar Gods en der mensen. Omdat Hij werkelijk God bleef en mens werd, is Hij een volkomen Zaligmaker. Hij maakt volkomen zalig die door Hem tot God gaan. Zijn bloed reinigt van alle zonden.

Zonden op Christus
God is rechtvaardig. Hij moet de zonde straffen met tijdelijke en eeuwige straffen. Als de Heere ons uitbetaalt wat wij verdienen, dan moet Hij ons wegstormen in de eeuwige duisternis. Dat is onze eigen schuld. God zou ophouden God te zijn als Hij de zonden niet zou straffen. Dat is onbestaanbaar met Zijn rechtvaardigheid. Hoe kan God dan toch barmhartig zijn? Stapt Hij dan bij wijze van spreken van de stoel van Zijn rechtvaardigheid af? En beklimt Hij de stoel van Zijn barmhartigheid? Laat Hij dan Zijn barmhartigheid heersen over Zijn rechtvaardigheid? Nee, dat kan niet. Dat zou in strijd zijn met Zijn goddelijk Wezen. Hoe kan Hij dan zondaren weer in genade aannemen? Daar is maar één antwoord op. Christus heeft de straf voor de zonde gedragen voor de Zijnen. Daarvoor wilde Hij mens worden en de bittere weg van het lijden gaan die uitliep op Zijn dood aan het kruis op Golgotha. God bleef rechtvaardig. Maar Hij heeft, zo belijdt de gelovige, onze zonden op Christus gelegd. Het Avondmaalsformulier zegt het zo mooi. ‘De toorn van God tegen de zonden is zó groot, dat Hij die (eer Hij ze ongestraft liet blijven) aan Zijn lieve Zoon met de bittere en smadelijke dood des kruises gestraft heeft.’ Zo kan God Zijn goedheid en barmhartigheid over ons uitstorten. Over ons, zo zegt artikel 20, die schuldig en de verdoemenis waardig zijn. Ik voor u! Hij ook voor jou?

Voldoening
In artikel 21 wordt nader ingegaan op het verschrikkelijke lijden van Christus. Hij heeft de toorn van God volkomen gestild en Zijn bloed vergoten tot reiniging van onze zonden. De oorzaak van het bitter lijden van de Heere Jezus wordt aangewezen: onze zonden. Onze zonden hebben die verschrikkelijke straf verdiend. Daarom zweette Jezus bloed in de Hof van Gethsemané. In Zijn offer vinden we alleen de ware troost. Er is ook geen ander middel tot de zaligheid dan alleen door het geloof in de Heere Jezus. Waar deze leer van de verzoening door voldoening wordt gepreekt, daar wil de Heere Zijn genade verheerlijken. Waar we mogen horen van deze grote liefde van Christus zijn de grotten en de holen van de aarde meer vervuld met heerlijkheid en schoonheid in de ogen van God dan de Sint Pieter in Rome ooit is geweest. De geringste schuur waar de ware weg inzake de vergeving aan zondaren wordt voorgesteld op grond van het werk van de Heere Jezus Christus, heeft een luister die ver uitgaat boven de kathedraal van Keulen of Milaan, zo zegt Ryle ergens. Ik hoop dat je iets van die luister in je hart mag kennen of mag leren kennen. Dat je Hem mag kennen, die niet zonder oorzaak door de engel van God genaamd is Jezus, dat is Zaligmaker, omdat Hij Zijn volk zou zalig maken van hun zonden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen