De waarheid van het Woord

Het spreken van God tot de mens staat vaak onder kritiek. De duivel trok tegenover Eva de woorden van de Heere God in twijfel. De profeet Jeremia moest waarschuwende woorden van de Heere tot het volk spreken. Tijdgenoten trokken in twijfel of het wel Gods woorden waren die hij sprak. Er zijn ook vandaag veel vragen rondom het verstaan en het gezag van de Bijbel. Vondsten van archeologen stemmen tot nadenken. Sommigen willen ons bewust tot andere gedachten brengen. Het kan toch niet zo zijn – de schepping bijvoorbeeld – zoals het in de Bijbel staat? Of die normen – denk aan de zondagsopvatting en de positie van de vrouw – kunnen vandaag toch niet van toepassing zijn? Men wil je tot kritisch denken aanzetten of misschien wel aan het twijfelen brengen. Anderen zeggen je te willen helpen om de dingen van God en het Woord beter te begrijpen. Zij willen helpen bepaalde vragen en vooroordelen weg te krijgen. Zij hopen dat je dan beter het geloof kunt hanteren in onze moderne tijd. Zo wordt wel gesteld: de dagen uit Genesis 1 hoeven toch niet dagen van 24 uur geweest te zijn? Als je daar minder star aan vast houdt, kun je makkelijker het scheppingsgeloof in onze wetenschappelijke tijd hanteren. Ook rond de vrouw in het ambt of de afwijzing van de homoseksuele praktijk. Mensen hebben de bijbelse gegevens altijd op bepaalde, afwijzende manier uitgelegd, zo wordt dan gesteld. Maar je kunt die bijbelgegevens ook anders uitleggen. Soms wordt de indruk gewekt dat men je helpen wil om toch vooral goed over God te blijven denken. Want God is goed en Zijn Zoon is de Redder, wordt gesteld. Je moet alleen een menselijke voorstelling in sommige zaken loslaten. Dan hou je een beter Godsbeeld over, zo lijkt de gedacht.

Uitgangspunt
Het moet ons opvallen dat het in deze benaderingen zo menselijk toe gaat. Mensen willen er bij kunnen, zij willen begrijpen, en verduidelijken. Eigenlijk willen zij bepalen hoe het spreken van God verstaan moet worden. Ten diepste willen mensen bepalen hoe God is en wat Hij zegt. Of: hoe Hij het bedoeld zal hebben te zeggen. Is dat niet het kardinale punt: mensen zeggen en denken, verstaan en leggen uit, menen en vinden. Terwijl het gaat over: alzo zegt de Heere. God openbaart en Hij spreekt. Laten we daarbij om te beginnen bedenken dat het een wonder is dat Hij nog spreken wil tot zondige mensen die tegen Hem in opstand kwamen en leven. Het moest ons klein maken. Wie zijn jij en ik in het grote heelal; wie zijn wij temidden van de grandioos schone schepping. En nu geeft God aan ons Zijn openbaring. Laten we luisteren. Eerbiedig vragen om te mogen verstaan, want wij zijn de luisterhouding, de ge-hoor-zaamheidshouding fundamenteel kwijt. Dat is de zonde die al in het paradijs begon. Maar kun je dan bewijzen dat de Bijbel waar is? Wij kunnen dat inderdaad niet op haast wiskundige manier zodat het allerlei ongelovige mensen overtuigt. Maar daar gaat het ook niet om. Het kardinale punt is dat de eeuwige God (een en ander) openbaart van Zichzelf in Zijn Woord. Wat is het dan verschrikkelijk erg dat beperkte, zondige mens dat niet geloven.

Bijzonder
Dit Woord van God is niet door mensen voortgebracht maar God Zelf heeft Het op schrift laten stellen. Het is Zijn bijzondere zorg dat dit Woord tot ons gekomen is. Dat belijdt artikel 3 van onze Nederlandse Geloofsbelijdenis. En in artikel 5 staat dat wij al deze boeken ontvangen voor heilig en canoniek. Naar dat Woord moeten we ons geloof reguleren, het daarop gronden en daardoor laten bevestigen. Wij geloven dit omdat de Kerk het belijdt. Dat is niet het belangrijkste. Maar het is wel van waarde. De Kerk heeft het zo geloofd en velen hebben de kracht van dat geloof zelfs in de marteldood ervaren. Dat getuigenis is niet niks. Toch is nog belangrijker dat het Woord Zichzelf bewijst Gods Woord te zijn.

Zelfgetuigenis
De Bijbel is door mensen geschreven. Maar ze hebben dat niet uit zichzelf gedaan. Ze zijn door de Heilige Geest geleid en gedreven. Het eerst bijbelboek is ongeveer 1400 jaar voor Christus geschreven en het laatste ongeveer 100 jaar na Christus. En ondanks dat grote tijdvak loopt er een gelijkluidende gouden draad door alle bijbelboeken. De Nederlandse Geloofsbelijdenis (NGB) zegt in artikel 5 dat de bijbelboeken het bewijs van hun goddelijkheid in zichzelf hebben. Zo kun je bij Jesaja en in de Psalmen details lezen van wat er in het leven van Jezus gebeurde. Jesaja (in 53: 8b) heeft ongeveer 700 jaar van tevoren opgeschreven dat men Zijn graf bij de goddelozen stelde. Joden en Romeinse soldaten dachten Jezus op dezelfde manier te ‘begraven’ als die twee moordenaars met wie Hij gekruisigd werd. Maar Hij is bij de rijke (Jozef van Arimathea) in Zijn dood geweest. Zo nauwkeurig voorzegde Jesaja dit eeuwen tevoren. Dit is slechts een voorbeeld. Er zijn er veel meer. In Psalm 22: 17 staat dat men Zijn handen en voeten zou doorgraven. En in vers 19 dat men zijn klederen zou verloten. Het is bij de kruisiging gebeurd. Micha profeteerde over de geboorte in Bethlehem. Enzovoort. In Romeinen 9 tot en met 11 lezen we over de verharding van de Joden tegenover Christus. Maar ook over de bekering van velen uit hen aan het eind der tijden. Let er maar op dat God Zelf Zijn Woord waarmaakt. In 2 Thessalonicenzen 2 lezen we over de grote afval, waarbij de mens der zonde zich openlijk zal profileren. En dat men alles wat God is of als god genoemd wordt, afwijzen en bestrijden zal. Is er hiervan niet een en nader gaande vandaag in de westerse wereld en in ons land?

Belangrijkste
Geeft de Bijbel dan antwoord op alle vragen? De Bijbel is natuurlijk geen studieboek voor geschiedenis of aardrijkskunde, biologie of economie. Het is het heilig en goddelijk Woord. Vanuit dat Woord wil de Heere Zich laten kennen ‘zo veel als ons nodig is in dit leven tot Zijn eer en de zaligheid der Zijnen’ (artikel 2 NGB). Artikel 7 voegt er aan toe ‘dat al hetgeen de mens schuldig is te geloven om zalig te worden daarin genoegzaam geleerd wordt’. Dat moet het belangrijkste zijn in ons lezen: Zijn eer en onze zaligheid. Als dat zo is, dan zullen we het Woord liefhebben. Doorzoeken en zeker als Gods Woord erkennen. Is alles wat in de Bijbel staat even duidelijk? Er zijn best gedeelten en zaken in die voor ons kleine mensen moeilijk zijn. De schepping in zes dagen is niet te begrijpen. Evenmin de maagdelijke geboorte, of de opstanding uit de doden. En wat te denken van veel uit het boek Openbaring? Echter: door het geloof verstaan wij dat de wereld door het Woord Gods is toebereid (Hebreeën 11: 3). De apostel Petrus schrijft in zijn tweede brief (3: 16) dat in de brieven van Paulus sommige dingen zwaar zijn om te verstaan. Als Petrus dat schrijft, laten wij het dan ook maar gewoon erkennen. En laten we letten op de waarschuwing die hij toevoegt: die de (in geestelijk opzicht) ongeleerde en onvaste mensen verdraaien, gelijk ook de andere schriften, tot hun eigen verderf. Wat een wonder als ‘ons de Heilige Geest getuigenis geeft in onze harten dat deze boeken van God zijn (artikel 5 NGB). Dit persoonlijke onderwijs overtuigt inzonderheid, belijdt Guido de Bres. En allerhartelijkst. Om Jezus’ wil. Dan is het zeker: Hoe lief heb ik Uw Woord.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen