Zonder kennis

Daar moet je mee oppassen, want het duurt zo in den vreemde wel even voordat je enigszins weet wát je precies in huis haalt. Zelfs als het gaat om christelijke muziek. Zo hoorde ik laatst een lied dat ging over Naam van God. “Zijn Naam is…”, schalde de zanger…en vele malen volgde de heilige Naam Jehova, verknipt in afgepaste brokjes zodat de woorden lekker met het ritme meeliepen. Het deed onwillekeurig denken aan die tekst uit Hosea, waarin de HEERE Zich beklaagt dat er geen kennis meer in Israël is. Mijn volk is uitgeroeid, omdat het zonder kennis is. De Ecuadoriaanse zanger zal het ongetwijfeld goed hebben bedoeld, maar had hij ooit studie gemaakt van het derde gebod? Het valt te vrezen dat het lied hier niettemin onbekommerd wordt gezongen in veel van de kleine onafhankelijke evangelische kerkjes. De leiders van deze gemeenten -vaak alleen de predikantmaken niet de indruk dat ze naar zoiets kritisch kijken. Wat daarbij meespeelt, is dat hun opleidingsniveau veelal te wensen overlaat. Laat staan dat gewone gemeenteleden aan de bel trekken. Hun bibliotheek van geestelijke literatuur is vaak niet breder dan een vuistdikke roman. Om het nog maar niet te hebben over de mensen die niet of nauwelijks lezen kunnen. Het analfabetisme is in landen als Ecuador een groot probleem. Wat zijn we in Nederland wat dat betreft gezegend. Met talenten (lezen, informatieverwerken, begrijpen), met kennis (goede boeken, onderwijsvoorzieningen) en met mogelijkheden (geld, tijd, technologie). Het zal in Gorinchem of Gouda toch niet voorkomen dat, zoals hier in Portoviejo, belijdeniscatechisanten tegen elkaar giechelen dat het wel lijkt alsof ze op de universiteit zitten, omdat ze zojuist drie dunne boekjes hebben gekregen. Ook zullen weinig Hollandse kerkenraden recent voor de vraag hebben gestaan of iemand die niet kan lezen wél de belijdeniscatechisatie kan volgen. Maar…hoe gaan we in Nederland om met die verworvenheden? We hebben immers, volgens Mattheüs 25, de opdracht onze gaven en talenten te gebruiken tot vermeerdering, uiteindelijk van Gods eer. De huidige generatie jongeren, networkers, heeft ongetwijfeld indrukwekkende “skills” – vaardigheden. Als ik het goed heb, zit de gemiddelde jongere tegenwoordig om vier uur ´s middags achter zijn laptop een huiswerkopdracht te maken, waarvoor hij via internet verbonden is met een stuk of drie elektronische archieven, terwijl het zijn concentratie nauwelijks schaadt dat hij tussendoor met diverse vrienden bij-chat en plannen maakt voor de avond. Dat is knap! Maar…worden de skills, die capaciteiten, verantwoord gebruikt? Al jaren hoor je over het proces van ontlezing. In 1975 las de gemiddelde Nederlanders zes uur per week. In 1990 was dat nog vijf uur, in 2005 vier uur. Dat is een rechte lijn naar beneden. Dertig procent leest nooit een boek. Moderne media stellen de mensen op andere manier van veel zaken op de hoogte, maar zijn over het algemeen uiteindelijk toch aanbieders van ‘fast-food’, niet van degelijk voedsel. In het tijdperk van de verstrooiing, moet bezonnen studie – het rustig, herkauwend doornemen van een ordelijk opgesteld boek – het ontgelden. Op kerkelijk erf zie je consequenties. PKN en pinksterkerk ontmoeten elkaar, omdat “beiden van Jezus getuigen”. EO-ankerman Andries Knevel voorspelt een grote toekomst voor gemeenten van nieuwe, reformatorisch-evangelische snit. Over geloofsbelijden en theologie wordt niet te diep doorgepraat. Gaat Nederland in z´n algemeenheid, met jou erbij, meer op Ecuador lijken? Of op het tienstammenrijk uit de dagen van Hosea… zonder kennis? Lijkt jouw Bijbel op het wetboek uit de dagen van koning Josia: onderin de kast, bedolven onder het stof? Bij de Bijbel, ik geloof oprecht dat het daar begint. Wie werkelijk Bijbellezer wordt, wordt begerig naar gezond voedsel: eerst de melk, dan de “vaste spijs”; om met de Moorman uit Handelingen 8 te begrijpen wat hij leest. Deze week, ik wil het je niet onthouden, bezocht ik twee straatjes in de sloppenwijk El Florón. Frappant: in straatje 1 trof ik enkele kritische geesten met koude harten en gesloten Bijbels; in straatje 2, zomaar buiten op straat, een klein groepje mensen met brandende harten rond een geopende Bijbel: zoekend, vragen stellend. Zeg eens eerlijk: in welk straatje zou jij het beste passen?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen