JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Leren van Rick Warren

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Leren van Rick Warren

4 minuten leestijd

Er is in de wereld heel wat ellende. Het leger hongerigen en behoeftigen groeit met de dag. In donker Afrika wonen miljoenen mensen die honger lijden. Dagelijks sterven er duizenden mensen – waaronder veel kinderen – door de honger. Veel hoor je er niet van in de media, maar het is wel realiteit.

Onlangs stond het trieste bericht in de krant dat er op aarde ongeveer één miljard mensen honger heeft. Wat de oorzaak van deze ellende verder ook mag zijn – denk aan oorlog, corruptie, politieke incompetentie – het zijn wel mensen die omkomen. Mensen, die naar het beeld van God geschapen zijn! Terwijl wij in het westen baden in weelde, komen de mensen in Afrika om van de honger. Er ligt wat dat betreft een schuld van de westerse wereld voor God. Hongerlijders zijn ook mensen met een ziel voor de eeuwigheid. Ook zij hebben eten en drinken nodig. En het mag ons best aangrijpen dat wij de welvaart niet op kunnen, terwijl andere delen van de wereld tekort kennen. Onlangs hoorde ik een hoogleraar theologie zeggen: “God zal de westerse wereld hiervoor oordelen!”

Aan de honger wordt ook wel wat gedaan. Er is ontwikkelingshulp. Die hulp kent overigens een merkwaardige tegenstelling: een land wat politiek niet goed is georganiseerd – zoals Zimbabwe – kent armoede en honger, maar hulp zal niet veel helpen, omdat het regime haar taken niet goed oppakt. Aan de andere kant zijn er landen met grote problemen die goed worden opgepakt. Dan is westerse hulp eigenlijk niet nodig. Soms is die hulp zelfs contraproductief, omdat westerse landen soms eisen stellen die niet goed zijn voor dat land. Deze tegenstelling wordt de ‘paradox van ontwikkelingshulp’ genoemd. Immers, waar men de problemen aankan, is hulp eigenlijk niet nodig en waar men de problemen niet aan kan, zal hulp ook niet veel verder helpen. De praktijk heeft geleerd dat deze tegenstelling helaas realiteit is. De resultaten van jarenlang ontwikkelingswerk zijn daarom vaak zeer gering of afwezig. Het meest effectief is eigenlijk dat het westen haar markten royaal openstelt voor producten uit ontwikkelingslanden. Maar dat stuit weer op krachtig verzet in die westerse landen.

Niettemin blijft het wel belangrijk iets van onze welvaart af te staan voor de armen in deze wereld. Gelukkig gebeurt dat ook. Sommige landen geven veel, anderen minder. Ook door privépersonen wordt er soms gegeven voor goede doelen, bijvoorbeeld tegen de armoede in de wereld. Onlang las ik daarvan een mooi voorbeeld. Het gaat over Rick Warren, de voorganger die ook een gebed heeft uitgesproken bij het aantreden van president Obama. Deze Warren, zo las ik ergens, geeft negentig procent van zijn inkomen weg aan goede doelen. Negentig procent is heel wat.

Uiteraard is Warren een man, die niet staat op de bodem van de gereformeerde belijdenis. Zijn visie op tal van zaken is misschien onbijbels. Ook zijn visie op de kerk vind ik erg plat en horizontaal. Het lijkt mij niet juist mensen met allerlei marketingtrucs de kerk binnen te lokken. Ook is het natuurlijk een beetje raar dat zomaar in de krant staat dat iemand zo en zo veel procent van zijn inkomen aan goede doelen geeft. Het is kennelijk een Amerikaanse gewoonte, die wel een beetje riekt naar al die mensen die van hun overvloed in de schatkist wierpen. Ten slotte weet ik ook niet hoeveel geld Rick Warren verdient. Misschien verdient hij wel een paar miljoen dollar per jaar met zijn werk en boeken. Dan hou je met negentig procent giften nog veel voor jezelf over. Die argumenten zijn allemaal aan te dragen, maar het neemt niet weg dat deze man – hoeveel bezwaar we ook tegen hem kunnen hebben – het ondertussen wel doet. Negentig procent van je inkomen voor arme mensen. Ik kom dat niet vaak tegen…

Maar moeten we dan zoveel geven? Ja en nee. Nee, want ouders moeten ook voor hun gezin zorgen. Er is geld nodig voor noodzakelijke dingen als eten, drinken, kleding en gezondheid. Dat is logisch. Toch blijft die negentig procent wat hangen… Misschien is het een tip om zelf, zonder dat iedereen het weet, maar gewoon onze tienden aan goede doelen te geven. Dat is een Bijbelse norm. Hoeveel procent van het geld van jouw zaterdagbaantje komt bij dergelijke doelen terecht? Er valt, denk ik, van Rick Warren ook iets te leren!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 6 februari 2009

Daniel | 36 Pagina's

Leren van Rick Warren

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 6 februari 2009

Daniel | 36 Pagina's