Boeiende baan als begeleider

Wat verlegen staat ze daar, een meisje van een jaar of vijf, met mooie, rode vlechtjes. Ze kijkt me eens aan. ‘Een vreemd gezicht’, lijkt ze te denken. Maar al snel is het ijs gebroken en neemt ze me mee naar de activiteitentafel. Daar is Jan-Dirk, haar vijfjarige groepsgenootje druk bezig met een pen en een schriftje. Hij kijkt eens schalks over zijn bril heen. Op mijn vraag of ik naast hem mag zitten, mompelt hij dat dit wel mag. Daniël, met zijn vier jaar de jongste van het stel, kijkt vrolijk om zich heen. Hij draagt een slabbetje tegen het kwijlen. Praten doet hij niet, maar zijn blauwe ogen staan opgewekt. Ik krijg een voorzichtige glimlach. Begeleidster Bertine schrijft de overdrachtsmapjes. Via deze mapjes houden ouders en groepsbegeleidsters elkaar op de hoogte van het functioneren van hun kinderen. Dat maakt het makkelijker op de juiste manier te reageren en rekening te houden met dingen die zijn gebeurd.

Scheerschuim
Hester, het meisje met de rode vlechtjes, pakt een houten puzzel en gebaart dat ik met haar mee moet doen. Praten kan ze nog niet goed. Daniël loopt rond, een kikker op wieltjes achter zich aan. Hij loopt nog niet zo lang en staat wat instabiel op zijn beentjes. Jan-Dirk lijkt even te moeten wennen aan het bezoek. Languit ligt hij op een kinderbankje. Hij is moe en wil slapen. “Maar dat kan niet,” zegt Bertine, “want we gaan straks wat leuks doen met elkaar.” Ze vertelt dat in deze groep, de ‘vroege ontwikkelingsgroep’, jonge kinderen worden geobserveerd om te bepalen hoever ze zijn in hun ontwikkeling. Ook wordt hun ontwikkeling gestimuleerd. Bertine knoopt iedereen een schort om. Ieder kind krijgt een grote klodder scheerschuim en gaat aan de slag. Door voorwerpen en materialen te voelen en te ervaren, ontdekken de kinderen de wereld om zich heen. Jan-Dirk geniet van de dikke klodders scheerschuim. Hij houdt ook wel van een grapje: hij klapt in zijn handen, zodat de schuimspetters in het rond vliegen. Zijn begeleidster maakt hem duidelijk dat dit niet de bedoeling is. We gaan samen ‘tekeningen’ maken in het schuim.

Rommel
Na een half uurtje komt de fruitschaal op tafel. Bertine schenkt limonade in, schilt de appels en bananen en snijdt ze in partjes. Daniël doet zijn best om zelf de hapjes naar zijn mond te brengen. En... het lukt! Hester vindt de camera wel interessant. Ze wijst met haar vingertje naar het toestel en trekt vervolgens een grappig snoetje. Jan-Dirk eet zijn appel en scheurt een papieren zakdoekje in stukjes. Bertine vindt het prima, als hij zelf de rommel maar opruimt. Zo stimuleert ze de kinderen zelfstandig te worden. Het is goed te letten op al de dingen die kinderen met een verstandelijke beperking wel zelf kunnen doen. De middag vliegt voorbij. Voor we afsluiten, leest Bertine een verhaaltje voor. Ze laat de kinderen woordjes afmaken en plaatjes aanwijzen. Zo betrekt ze hen bij het verhaal. Dan is het tijd om te eindigen. Eerbiedig zingen we met elkaar een lied. We danken de Heere voor deze dag. In eenvoudige woorden vraagt Bertine vergeving over alles wat niet goed was. Samen bidden we om een hartje waar de Heere in woont. Voor Hem maakt het niet uit hoeveel verstandelijke vermogens we hebben.

---
Bertine de Leeuw werkt ruim twee jaar op het KDC van Veldheim. Enthousiast vertelt ze: “Het is zó leuk, je krijgt zóveel van die kinderen!”

Hoe ziet jouw werkdag eruit?
“De dag begint om kwart over negen met bidden, zingen en een Bijbelvertelling. Ik vertel een week lang hetzelfde Bijbelverhaal, anders krijgen de kinderen teveel informatie over zich heen. Na een wc-ronde en het koffiedrinken volgt een activiteit. We werken bijvoorbeeld met de ‘themakist’ of maken met elkaar een knutselwerkje. Op vrijdag gaan we altijd zwemmen of ‘snoezelen’. Ook spelen we elke dag een poosje buiten. Na de lunch doe ik nog een activiteit met de kinderen, zoals muziek maken of voorlezen. Elke middag eten we fruit met elkaar. De dagsluiting is om kwart over drie. Dan gaan de kinderen naar huis.”

Waarom trekt dit werk jou aan?
“Ik vind het mooi dat je vooruitgang ziet. Je kunt de kinderen in kleine stapjes vaardigheden aanleren, zoals: brood eten in plaats van pap, lopen in plaats van kruipen. Ook lukt het – soms - de kinderen woorden aan te leren en hun taalontwikkeling te stimuleren. Kinderen staan aan het begin van hun ontwikkeling. Je kunt nog zoveel met ze bereiken.”

Wat vindt je moeilijke kanten aan het werk?
“Het werk is soms heel intensief. Vooral als je te maken krijgt met gedragsproblemen. Je staat altijd alleen op de groep. Je kunt dus minder met elkaar delen. Wel heb je teamvergaderingen en is er een paar dagen in de week een orthopedagoog aanwezig bij wie je terecht kunt met je vragen.“

Welke vooropleiding heb je nodig om hier aan de slag te gaan?
“Je hebt minimaal een SPW-diploma (niveau 3) nodig.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen