Een wereld, die voorbij gaat

Noach heeft vele jaren gepredikt. Door zijn leven getuigde hij. Noach was een rechtvaardig, oprecht man in zijn geslachten; Noach wandelde met God (Genesis 6: 9b). Het leven van zijn medemensen, die naar de begeerlijkheden van de wereld leefden, wordt door het godzalig leven van de pelgrim Noach veroordeeld. Men kan aan zijn hele levenswandel zien, dat hij zocht naar een ander goed dan waar naar zijn tijdgenoten zochten, die slechts leefden voor “eten, drinken en vrolijk zijn”. Het sprak van een aanstaand oordeel.Want gelijk zij waren in de dagen voor den zondvloed, etende en drinkende, trouwende en ten huwelijk uitgevende, tot den dag toe in welken Noach in de ark ging; En bekenden het niet, totdat de zondvloed kwam en hen allen wegnam (Mattheüs 24: 38- 39a). Noach geloofde dat dit rechtvaardig oordeel komen zou. Daarom bouwt hij verder. Ook als vele jaren voorbij gegaan zijn. Hij bouwt door en hij preekt door. Door het geloof heeft Noach, door Goddelijke aanspraak vermaand zijnde van de dingen die nog niet gezien werden, en bevreesd geworden zijnde, de ark toebereid tot behoudenis van zijn huisgezin; door welke ark hij de wereld heeft veroordeeld, en is geworden een erfgenaam der rechtvaardigheid die naar het geloof is (Hebreeën 11: 7)

Wanhoop
Van Gods gerechtigheid is zijn prediking vol. Toch betekent het niet, dat hij alleen maar over de toorn Gods zou gesproken hebben. Het bouwen van de ark is tegelijkertijd prediking van Gods genade. God zal verdelgen, maar ook behouden. De ark is het teken van behoudenis. Het ontsluit Gods ontferming in een wereld vol van schuld. En in al die jaren is het aan de wereld gepredikt. Maar ook daar komt een eind aan. En wel op het ogenblik, dat God de deur van de ark dicht doet. En de HEERE sloot achter hem toe. Dan is het voorbij. Dan is de gelegenheid om behouden te worden voorbij, want als God de deur dicht doet, kan niemand die meer ontsluiten. Toen was daar slechts het gericht en de wanhoop, want de deur is gesloten.

Niet gesloten
De wereld met al zijn begeerlijkheden gaat voorbij. Dit is vervuld aan de eerste wereld. En de oude wereld niet heeft gespaard, maar Noach, den prediker der gerechtigheid, zijn achttal, bewaard heeft, als Hij den zondvloed over de wereld der goddelozen heeft gebracht (2 Petrus 2: 5). Dit zal vervuld worden aan de wereld, waarin wij nu leven. Ook nu laat God gerechtigheid en genade prediken. Ook nu wordt de ark gebouwd, de gemeente, die God uit de wereld vergadert en welke in het bloed van het Lam Gods verberging voor de toorn Gods mag vinden. Nog is de deur van die ark niet gesloten. Maar aanstonds gaat deze dicht. En wie dan buiten zal zijn, zal dat eeuwig zijn; wie dan binnen zal zijn, zal eeuwig binnen zijn. God doet die deur dicht. Zijn volk is dan binnen: uitverkoren, gekocht, geroepen, bewaard en verlost. Daar zal dan God verheerlijkt worden. De wereld is dan buiten: niet gewild dat Hij koning over hen zou zijn. Doch deze mijn vijanden, die niet hebben gewild dat ik over hen koning zou zijn, brengt ze hier en slaat ze hier voor mij dood (Lukas 19: 27). Wat zal dan jouw deel zijn? Gelukkig, die als verlorenen door genade worden behouden. Nog is de deur niet dicht... Nog is er plaats… Maar bijna is de tijd voorbij. God zal aanstonds sluiten. Zoekt den HEERE terwijl Hij te vinden is; roept Hem aan terwijl Hij nabij is (Jesaja 55: 6).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen