Mag ik met haar trouwen?

Verkering is in je jonge leven heel belangrijk. We zijn zo geschapen door de Heere, dat je als jongen en meisje samen het leven wilt delen. Adam kreeg Eva als hulp tegenover hem. Niet wat wij vinden of wat de wereld vindt ten aanzien van de omgang tussen een jongen en een meisje is bepalend, maar wat God in Zijn Woord zegt. Het is daarom goed in het krijgen van verkering en in het hebben van verkering jezelf de vraag te stellen: ‘Wat wil de Heere?’ En dat is hier ook jouw vraag. Aan verkering gaat een vorm van verliefdheid vooraf. Je voelt je aangetrokken tot een jongen of meisje. Je kunt dan je gevoel de vrije loop laten en je nergens wat van aantrekken. Dat is echter heel onverstandig. Je hebt, naast je gevoel, ook je verstand. Je verstand, dat hoe verduisterd het ook is, wordt aangesproken door Gods Woord. Een prille verliefdheid laat zich nog onderdrukken. Je dient je zo ook vooraf te realiseren, dat verkering krijgen met een meisje dat al een kind heeft of een miskraam heeft gehad, problemen geeft. Volgens de Bijbel hoort dit meisje bij een andere man (Deuteronomium 22: 21). De weg naar die andere man moet altijd open blijven. Alleen als die man gestorven is, ligt de situatie anders. Als die jongen het meisje heeft laten zitten en is met een ander getrouwd, kan in Bijbels perspectief de situatie mogelijk ook anders liggen. In beide gevallen is er geen weg terug tussen dat meisje met haar kind en die jongen.

Officieel
In jouw situatie is die weg terug er wel. Dus Bijbels gezien kan en mag je met dat meisje niet trouwen. Laat je het daarin ook gezeggen door de Bijbel en vraag of de Heere die gevoelen wegneemt. Voed die gevoelens ook niet door contact te blijven onderhouden. Besef dat er meer situaties zijn dat je van verkering moet afzien. Je kent de Bijbelse uitdrukking ‘geen juk aan te trekken met de ongelovige’ (2 Korinthe 6: 14). Wees ook daarin niet wijzer dan de Heere in Zijn Woord. Zeg ook dan: ‘Dit mag en kan niet’. Bij verkering en in het huwelijk is het van belang om samen te buigen onder Gods Woord. Anders ben je het over de meest wezenlijke dingen samen niet eens. Dit lijkt misschien in een eerste verliefdheid geen probleem, maar het probleem zal komen en steeds groter worden. We leven in een tijd dat het huwelijk als officiële verbintenis nauwelijks in tel is. De omgang tussen jongens en meisjes is heel vrij. Seksuele relaties worden in allerlei vorm onderhouden in en buiten het huwelijk. Dit mag en kan niet. Wat God als mooie gave heeft gegeven in het huwelijk, verwordt zo op een vreselijke manier. Het gaat dan alleen nog om eigen genoegens - ten koste van de ander. Laten we ook daarin de wacht bij elkaar betrekken en niet vooruit grijpen op het huwelijk in de verkeringstijd. Mijd ook de momenten en gelegenheden dat dit moeilijk kan zijn.

Verplichtingen
Bid en werk. Vraag de Heere of hij je in de verleidingen van gevoelens staande houdt. Maar maak ook duidelijke afspraken met elkaar om te ver gaan te voorkomen. Laat je daarin ook niet meevoeren door: ‘Er zijn er ook in de kerk zoveel die het niet zuiver houden’. Nee, God eist dat van ons. Gods eis is daarin goed om je te leren beheersen voor het huwelijk. Dat is ook in het huwelijk tot zegen. Verder dwingt het je op andere wijze contact te onderhouden en het onderling contact te verdiepen. Praat met elkaar, luister naar elkaars mening, zoek naar wat wezenlijk bindt. Dat kan nooit alleen en voor alle dingen het seksuele zijn. Vooruit grijpen op het huwelijk betekent dat je man en vrouw van elkaar bent geworden en dit schept verplichtingen (Deuteronomium 22: 28 en 29). En als je dan niet meer van elkaar houdt? Dan moet je daar de consequenties van dragen. Je zult dan alle twee een leven lang alleen door het leven moeten gaan. De gevolgen van de zonde zijn bitter. Je bent beide een verlatene. De Bijbel zegt dat die de verlatene trouwt overspel doet (Mattheüs 19: 9). Een verbintenis tussen man en vrouw is voor het leven. Realiseer je dat. Wat vraagt dat in het huwelijk bij voorduur zelfverloochening. Het vraagt genade God lief te hebben boven alles en je naaste als jezelf.

Scheiding
Scheiden mag Bijbels gezien niet (Mattheüs 19: 3-9). De dood alleen maakt scheiding. De dood alleen maakt dat een weduwe of weduwnaar eventueel opnieuw kan trouwen. Daarnaast is er door de zondeval overspel. Een derde die in het huwelijk komt en de plaats van de eigen man of vrouw inneemt. Op dat moment is er sprake van echtbreuk. Alleen in de weg van vergeving kan en mag het huwelijk blijven bestaan. Een scheiding is in deze situatie niet verplicht. Het mag Bijbels gezien wel. Soms is er een weg naar een geoorloofd tweede huwelijk voor degene die schuldloos gescheiden is. Dus voor degene niet de oorzaak was voor de scheiding, maar verlaten werd voor een derde. Het begrip ‘schuldloos’ vraagt wel toetsing aan Bijbelse normen. Laat daarom verkering en huwelijk steeds weer een zaak van gebed zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen