Trouw voor zeven jaar?
Het is alweer even geleden dat bij onze Oosterburen een politica, Gabriela Pauli, notabene lid van de CSU (partij voor christendemocraten in Duitsland) het voorstel deed ieder huwelijk na zeven jaar automatisch te ontbinden. Gabriela Pauli hoopt hiermee het huwelijk voor meer stellen toegankelijk te maken. De belofte ‘tot de dood ons scheidt’ zou de lat te hoog leggen. Recentelijk deed in ons land een christen-politicus een beter voorstel. Rouvoet pleitte in zijn Gezinsnota voor het aanbieden van relatietherapie door de overheid aan paren die in moeilijkheden verkeren. Direct na het uitlekken van deze passage was Den Haag te klein. Wat een betutteling! Volwassen mensen kunnen toch zeker zelf wel weten of ze nog langer bij elkaar blijven of niet? Dat vraag ik me af. De cijfers liegen er niet om: één op de drie huwelijk loopt uit op een echtscheiding. In de gereformeerde gezindte ligt dit ongetwijfeld lager, maar is het aantal echtscheidingen de afgelopen decennia toch ook sterk toegenomen. Natuurlijk wil ik niet voorbijgaan aan de pijn, moeite en soms ook onschuld die vooraf gaan aan een echtscheiding. Maar maken we ons nog voldoende hard voor het huwelijk, persoonlijk en maatschappelijk? Heeft het huwelijk voldoende een plaats op onze kansels? En in de voorlichting en toerusting van onze jongeren? We wennen vaak zo gemakkelijk aan de wereld en haar leefstijl om ons heen. Ik kijk er niet meer van op als een collega spreekt over ‘de vader van mijn kinderen’. Terwijl daarachter niet alleen wereld van zonde, maar ook van pijn en verdriet schuil gaat. Wie naar de cijfers kijkt, zou niet meer durven te trouwen. Een paar weken geleden was ik echter op een feestje ter gelegenheid van een huwelijksjubileum. Het echtpaar zou, als het plan van Gabriela Pauli praktijk was, bijna voor de zesde keer op het stadhuis staan. Op een rustig moment vertrouwde de vrouw me toe: “Als ik vandaag opnieuw zou moeten kiezen, zou ik voor precies dezelfde man kiezen. En dat is echt niet omdat wij nu zulke goede echtgenoten voor elkaar zijn.Maar door Gods kracht mogen we er nog altijd voor elkaar zijn.” Dat biedt perspectief. Een trouwbelofte, niet tot het ‘einde van onze krachten’, maar tot het einde van Gods kracht. Voor altijd.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 14 november 2008
Daniel | 32 Pagina's