Gastheer van de gemeente
Koster Groeneveld over zijn taak als koster
“Nooit vergeet ik die kerkdienst waarin de predikant met zijn lege glas naar mij seinde dat hij water wilde. Het zweet brak me uit en ik kon wel door de grond zakken. Achteraf kreeg ik de vraag van de kerkenraad waarom ik de dominee een glas water ging brengen. Het seintje was dus niet opgevallen,” vertelt koster E. Groeneveld uit Zoetermeer.
Waarom bent u koster geworden?
“Naast mijn baan als onderhoudsman wilde ik graag iets sociaals doen. Op het moment dat er in mijn gemeente een vacature voor koster ontstond, sprak mij dat erg aan. Voordat ik solliciteerde, heb ik eerst met mijn vrouw en drie dochters overlegd. Ik wilde dat zij achter mijn keuze zouden staan. Want het kosterschap zou een extra belasting voor ons gezin betekenen. Gelukkig waren ze allemaal enthousiast en hebben ze ook vaak meegeholpen. Eén dochter heeft zelfs mijn taak tijdens een huwelijksdienst overgenomen. In paniek belde ze mij vanuit de kerk op, om te vragen waar ik was. Ik was de huwelijkdienst helemaal vergeten! Gelukkig is het allemaal goed gekomen.”
Wat houdt uw taak als koster in?
“Als koster ben je de gastheer van de gemeente. Je bent als het ware het visitekaartje van de kerk. In de eerste plaats is het mijn verantwoordelijkheid ervoor te zorgen dat de eredienst netjes en eervol verloopt. Daar horen ook speciale diensten bij, zoals doopdiensten, Avondmaalsdiensten, bid- en dankdagen, huwelijksdiensten en begrafenissen. Omdat wij in Zoetermeer geen eigen predikant hebben, zijn er bij ons ook regelmatig weekdiensten. Daarnaast houd ik het reilen en zeilen van de catechisaties en verenigingen in de gaten en zorg ik voor koffie, thee en fris. Ook voorzie ik de kerkenraad tijdens kerkenraadsvergaderingen van koffie en thee. Verder verzorgen mijn vrouw en ik twee keer per jaar de maaltijd tijdens de bejaardenmiddag. Ten slotte houd ik de kerk schoon en doe ik kleine klusjes, zoals het vervangen van lampen.”
Wat is één van uw moeilijkste taken?
“De voorbereidingen voor het Heilig Avondmaal vind ik één van de meest spannende momenten. Stel dat ik een Avondmaalsdienst ben vergeten en vooraf geen brood en de wijn heb gekocht? Het brood dat tijdens het Heilig Avondmaal wordt uitgedeeld, is een wit brood dat niet gesneden en niet te vers moet zijn, zodat het goed gebroken kan worden. Het vergt tijd en aandacht om zo’n brood te vinden.”
Welke contacten heeft u met jongeren in de gemeente?
“Als koster zorg ik bij een uitje voor de jongeren voor de inwendige mens. Soms als er iets lekkers over is van een maaltijd in de kerk –een lekkere warme gehaktbal of wat ijs – dan deel ik dat uit als er op dat moment vereniging is. Verder maken we maandelijks met gemeenteleden de kerk schoon en één keer per jaar houden we een grote kerkschoonmaak. Meestal helpen een aantal jongeren ook mee. Da’s altijd erg gezellig. Na afloop van de grote kerkschoonmaak trakteer ik op patat met een kroket of frikandel. Dat doe ik trouwens ook als de Bondsdag in onze kerk wordt gehouden en de jongeren na afloop helpen de kerk weer netjes te maken. Sommige jongeren helpen na een Avondmaalsdienst met het terugzetten van tafels en stoelen.”
Hoe is uw verdere ervaring met jongeren van de gemeente?
“Inmiddels ben ik ruim dertien jaar koster. Ik merk dat jongeren in de loop van de jaren steeds mondiger zijn geworden. Zo durven jongeren veel makkelijker een predikant aan te spreken. Dat is positief. Anderzijds heeft de mondigheid ook een negatieve keerzijde. Bijvoorbeeld als jongeren met hun mobieltjes bezig zijn tijdens de kerkdienst of propjes schieten... Lastig vind ik het als mensen uit de wijk mij aanspreken over vuurwerk dat wordt afgestoken of ander negatief gedrag van jongeren. Erg beschamend. Maar gelukkig gebeurt dat niet vaak en kan ik ook regelmatig om de jongeren lachen. Ik merk steeds meer dat veel jongeren na afloop van de dienst in verschillende groepjes met elkaar staan te kletsen, bijvoorbeeld in de hal van de kerk. Als ik vervolgens klaar ben met mijn taken en de lichten uitdoe, is dat het teken dat ik de kerk ga afsluiten en wordt hun gesprek beëindigd. Dat geeft me soms wel een dubbel gevoel want enerzijds weet je hoe belangrijk het is dat jongeren elkaar ontmoeten, terwijl je anderzijds ook graag naar huis wilt om koffie te drinken.”
Is het kosterschap een roeping?
“Ik ben vooral een doener en niet iemand die met een boekje in een hoekje gaat zitten. Toch wil ik graag een bijdrage leveren aan het kerkelijk leven. In mijn functie als koster kan ik mijn kwaliteiten goed kwijt en ben ik erg betrokken bij het gemeenteleven. Als koster kan ik geen diensten verzuimen. Als ik achteraf terugkijk, vind ik het bijzonder te ervaren dat ik regelmatig juist tijdens zulke diensten waarbij ik me ertoe moest zetten om te gaan, ‘gepakt’ werd door de preek en heel goed kon luisteren.”
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 14 november 2008
Daniel | 32 Pagina's