Kredietcrisis

Ook gewone burgers hebben met deze ontwikkeling te maken. Het kon best eens zijn dat ons spaargeld niet in goede handen is - of was. Veel mensen hebben weinig vertrouwen meer in banken. In de kranten wordt dag in dag uit verslag gedaan. De politiek houdt zich er diepgaand mee bezig. Inmiddels is er een soort reddingactie opgezet door de Amerikaanse overheid die 700 miljard dollar gaat kosten. Dat zijn enorme bedragen die uiteindelijk door de belastingbetalers moeten worden opgebracht. Overigens: in het licht van het totale inkomen van de Amerikanen (14 biljoen dollar, vijf procent), is het ook weer niet echt veel.

Over de oorzaken van deze crisis zijn de meningen verdeeld. Sommigen denken aan de hebzucht van de managers van de grote banken. Anderen denken aan een gebrek aan goede regels. Weer anderen geven het kapitalistische systeem de schuld. Hoe het ook zij, er wordt heel wat geschreven over de oorzaken. Het gaat tenslotte om niet geringe zaken. De effectenbeurzen gingen onderuit. Veel gewone mensen zitten in de problemen met de hypotheek van hun huis. En zelfs de leidende positie van Amerika in de wereld komt geleidelijk op de tocht te staan.

Kortom: er zijn door deze crisis veel zaken in beweging. Wat is echter de diepste oorzaak van deze crisis? In het dagblad Trouw stond daarover een informatief verhaal. Het blijkt dat de mensen in Amerika veel te veel geld uitgeven en te weinig sparen. Amerikanen sparen vrijwel niet en maken schulden om allerlei spullen te kunnen kopen. De echte oplossing van deze crisis ligt eigenlijk niet in een pakket van 700 miljard dollar, maar dat er minder geleend en meer gespaard moet worden. De Amerikanen moeten gewoon een stapje terugdoen als het gaat om geld uitgeven. Ze moeten ook gewoon weer leren sparen. Geld sparen is nog steeds een belangrijke zaak. Dat is goed voor later. Het is ook goed voor de economie. Die wet waren ze in Amerika vergeten en daardoor zijn er nu grote problemen.

Sparen! En niet al je geld uitgeven! Regelmatig kom ik jongeren tegen die daar het nut niet zo van inzien. Ze hebben een baantje en ze verdienen daarmee wat geld. Dat geld willen ze maar al te graag uitgeven. Hoe meer, hoe liever. Geld moet rollen, zegt het spreekwoord. Maar is al dat geld uitgeven nu wel zo goed? Mijn ouders leerden mij dat sparen belangrijk was. Je mocht best eens iets uitgeven van je verdiende geld, maar het was ook belangrijk om te sparen. Liefst zoveel mogelijk. Daar had je later plezier van. In onze tijd is dat wat anders geworden. Vooral onder jongeren kom je de gedachte tegen dat sparen een beetje achterhaald is. Het meest merkwaardige verhaal – wat ik thuis soms hoor – is dat we nu maar al ons geld uitgeven, omdat we later, als we werk hebben, toch weer veel gaan verdienen. Wat een onzin is dat toch. Maar het is wel onzin die door sommigen grif wordt geloofd en in praktijk gebracht. Sparen is echter nog steeds een hele belangrijke gedachte. Leg gerust veel van je verdiende geld apart. Dat is makkelijk voor later en het levert rente op. In de economie is sparen juist heel belangrijk. Spaargeld is eigenlijk de basis voor de economie van de toekomst. Met allerlei voorbeelden kan dat duidelijk worden gemaakt. Wie vandaag begint met sparen, die heeft over een jaar of tien een stukje vermogen om een huis te kunnen kopen. Wie niet of weinig spaart, heeft over tien jaar gewoon niets. Zo simpel liggen de dingen in de economie.

Reken je gedrag nog eens na. De enorme drang tot geld uitgeven is niet goed. Wie niet wil sparen, kan rekenen op een crisis. Dat leert de kredietcrisis in Amerika.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen