Geschapen in afhankelijkheid

Het is belangrijk na te gaan wat de Bijbel zegt over kinderen. Het eerste wat van belang is, is dat kinderen zijn geschapen door God. De mens was het pronkjuweel van Zijn schepping. De mens is geschapen met ziel en lichaam. En wat was het doel van de geschapen mens? Dat hij God zijn Schepper recht zou kennen, Hem van harte liefhebben en met Hem in de eeuwige zaligheid zou leven. Om Hem te loven en te prijzen. De mens – en dus ook het kind – is ook geschapen in afhankelijkheid. Omdat de mens geschapen is in relatie tot anderen, heeft hij altijd anderen nodig om een volwaardig mens te worden. Door de zondeval is de mens diep gevallen. Het kind is een uniek schepsel van God, maar wel van God afgevallen. Genesis 3 is een zeer aangrijpend hoofdstuk. De mens heeft de verbondsverhouding, waarin zijn Schepper hem had gesteld, radicaal verbroken. En het gevolg? Als het nu gaat om de bijbelse visie op kinderen moeten we een zwart beeld schilderen. Ons levensschilderij staat in Romeinen 3 getekend. En dat beeld is niet fraai: onze keel is een geopend graf, met onze tong plegen we bedrog, onze voeten zijn snel om bloed te vergieten, slangenvenijn is onder onze lippen en de eindconclusie van Paulus is: wij derven – missen – allen de heerlijkheid van God. Het kind in uw groep is dood in zonden en misdaden, onvatbaar voor God en goddelijke zaken. De Bijbel leert dat wij van nature vijanden van God zijn. Onze kinderen zijn verklaarde vijanden van God en van de naasten. De Bijbel is duidelijk: God heeft de overtreding van Zijn gebod gestraft met de dood. Die straf had Hij aangekondigd in het Paradijs. En nu is de mens sterfelijk geworden. De mens - en ook de kinderen in uw groep - is voor een eeuwigheid geschapen. En we weten het; de straf op de zonde is de eeuwige dood.

Volkomen
Van onze kinderen is niets goeds meer te vertellen of te verwachten. Hun hart is gesloten voor God en Zijn dienst en Woord. Is het dan niet hopeloos? Is er nog wel noodzaak zondagsschool te houden en Zijn Woord te vertellen? Elk aanknopingspunt ontbreekt toch? Jazeker, want in Zijn grondeloze barmhartigheid heeft God nog een weg geopend om de welverdiende straf te ontgaan en wederom tot genade te komen. Die boodschap mag verteld worden, in alle ernst en in alle liefde. Langs de weg van wedergeboorte, geloof en bekering wordt het beeld van God weer hersteld. En dat werk gaat nu volkomen van God uit. Zalig worden is een werk van de Drie-enige God.

Verbond
De kinderen in uw groep zijn meestentijds gedoopte kinderen. Onze kinderen leven onder de bediening van het genadeverbond. Bij de Doop ontvingen zij het teken en zegel van dit verbond dat getuigt van Gods genadige bemoeienis in Christus met gevallen zondaren. Door de doop zijn onze kinderen afgezonderd van de kinderen der ongelovigen. Zij mogen het merk- en veldteken van Christus dragen en God heeft een bijzonder recht op hen. Nee, de Doop maakt hen niet zalig. Het leven onder de bediening van het verbond is niet genoeg voor de zaligheid. Het zalig worden hangt niet af van de doop, maar van het geloof dat in de wedergeboorte wordt ontvangen. Alleen door wedergeboorte en geloof ontvangen zij deel aan het wezen van het verbond, aan Christus en aan al Zijn weldaden. Door de bedding van het verbond stroomt Gods genadige verkiezing. God is van eeuwigheid de verkiezende God in Christus. Wat een wonder.

Respectvol
In uw groep zitten heel veel verschillende kinderen: intelligente en minder begaafde kinderen, kinderen uit gegoede milieus en uit eenvoudige gezinnen. Uit fijne gezinnen waar de harmonie en rust te vinden is en waar de gezinnen werkelijk een basis en bolwerk zijn. Maar de kinderen komen ook uit gezinnen waar geen rust en harmonie is, waar kinderen zich soms heel onveilig voelen, slecht slapen als ze de ruzies aanhoren tussen pa en ma. En al deze kinderen, hoe verschillend ook, vertelt u uit Gods Woord. Dat vraagt nogal wat. Dat vraagt inzicht in het kinderleven, in gezinssituaties, in familieverhoudingen. Anderzijds moet u uzelf ook geen lasten opleggen die te zwaar zijn, want u kunt niet alles. Kent u uw groep? Weet u wat er speelt en omgaat in de harten van uw kinderen? Dat is belangrijk, want dan zult u uw best doen dat er een pedagogisch goed klimaat in het lokaal hangt. Het pedagogisch klimaat is goed als al die verschillende kinderen respectvol met elkaar leren omgaan en er geen pestgedrag is; ernaar elkaar geluisterd wordt en ook de minder begaafde kinderen een veilige plek kunnen hebben en niet uitgelachen worden om een zogezegd dom antwoord. Voor zo’n klimaat moet worden gewerkt, geïnvesteerd en samen met ouders hebt u daarin een grote taak.

Genade
De vraag: ‘Kent u uw groep?’ leidt als vanzelf naar de vraag: ’Kent u u zelf?’ Weet u door Gods genade dat u schepsel van God bent? Geschapen om te leven tot Gods eer? Weet u dat u afhankelijk bent? Beleefde u ooit dat u de tijdelijke en geestelijke en eeuwige dood onderworpen bent? Kent u door genade ook iets van God en Christus en het werk van Gods Geest in uw leven? Wie eigen hart kent, kent ook het hart van zijn of haar kinderen in de groep! Wie iets weet van de ontzaglijke ernst van de Godsontmoeting weet ook dat we nooit te ernstig genoeg de boodschap van zonde en genade door kunnen geven.


Dit artikel is een samenvatting van de lezing die op zaterdag 20 september 2008 is gehouden voor de
Bond van Zondagsscholen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen