JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Groeiend zelfvertrouwen

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Groeiend zelfvertrouwen

Stoere survival helpt jongens op weg

4 minuten leestijd

“Niet praten, maar doen,” is de lijfspreuk van Karel Post en Peter van Bergeijk. De twee begeleiders zijn er van overtuigd dat veel jongens liever aan de slag gaan met problemen, dan te praten over de dingen die zij moeilijk vinden. Daarom richtten ze Top-Rope op. “We houden ons bezig met buitensport.”

Vanwaar de naam Top-Rope?
“ Top-Rope is een term die uit de bergsport komt. Het is zelfstandig klimmen, maar je bent wel steeds via een touw verbonden, gezekerd aan je partner. Wij willen de jongens leren zelf omhoog te klimmen, zelf te leren omgaan met de dingen die ze moeilijk vinden. Maar wij begeleiden hen daarbij en zorgen voor de veiligheid.”

Hoe werkt Top-Rope?
“Jongens die bij Top-Rope komen, hebben al vaak genoeg te horen gekregen wat er allemaal misgaat. Zowel op school als thuis kunnen ze hierdoor al snel in een negatieve spiraal terecht komen. Wij willen hen helpen door hen positieve ervaringen op te laten doen. We vinden het belangrijk dat hun zelfvertrouwen groeit en dat ze merken dat ze op een positieve manier moeilijke dingen kunnen aanpakken. Onze ervaring is dat het negatieve gedrag eerder verdwijnt door de dingen die goed gaan te benoemen. Niet dat het negatieve gedrag niet aan de orde komt, maar het is belangrijker dat de jongens leren hoe ze zich dan wel positief op kunnen stellen.”

Karel en Peter laten een video zien: een aantal groepen jongens sjouwen met twee balken over een parcours. De balk mag de grond niet raken. Onderweg komen ze allerlei hindernissen tegen. Nu komt het op samenwerken en snelheid aan... Wie gaat er winnen? “Bij deze opdracht is het niet alleen belangrijk snel te zijn, maar ook samen te werken. Dat is voor veel jongens iets wat ze moeten leren,” becommentarieert het tweetal de video. “We bieden steeds nieuwe uitdagingen. De jongens gaan echt intensief met elkaar aan de slag. Als ze bezig zijn met een survivalopdracht, blijken ze ineens in veel dingen heel goed te zijn. Zo leren de jongens van het kijken naar en praten over dingen die ze moeilijk vinden. Tegelijk leren ze ook dingen ontdekken waar zij goed in zijn. We trekken er altijd ‘s zaterdags op uit met onze groepen. Onze outdoor-camps liggen in de vrije natuur. We houden ons bezig met buitensport; vlotten en bruggen bouwen en survivaltochten maken. We hebben geen vast programma, maar bedenken activiteiten die bij de leerdoelen passen.”

Er worden regelmatig complimenten gegeven, over en weer. De jongens doen het goed?
“Klopt. Je ziet dat jongens gaandeweg steeds beter leren samenwerken en elkaar ook gaan aanmoedigen. Het werkt goed om op die manier nieuwe vaardigheden aan te leren. Aanleren, in plaats van afleren. Als iemand tijdens een opdracht steeds met zichzelf bezig is, kunnen we zeggen: ‘Dat doe jij niet goed’. Maar dat helpt niet. Veel beter werkt het om hem aan het denken te zetten over de nadelen die dat gedrag op de lange termijn heeft. En laten nadenken over de voordelen die het oplevert als je een ander helpt. Elke deelnemer heeft een eigen leerdoel waar hij aan wil werken. Daarnaast is er een groepsleerdoel. We geven de deelnemers opdrachten die bij hun leerdoel passen. Ze lopen tijdens de opdrachten vanzelf tegen hun grenzen aan. Zo worden ze eigenaar van hun probleem. Het besef ‘ik heb dat probleem’ is een belangrijke stap voorwaarts. Het is de kunst zelf of samen een oplossing te bedenken. Vaak lukt dat uiteindelijk ook. Het maakt voor ons niet uit als het even duurt. Komt een groep er niet uit, dan helpen we het gesprek verder op gang. Uiteindelijk komt er altijd een oplossing. Dat je in de praktijk je leerdoelen tegenkomt, blijkt elke keer weer. Eén van onze deelnemers – een jongen met ADHD – ging mee tijdens een voettocht. Het was midden in de winter en nogal koud. Op de heenweg trok hij sprintjes, klom in bomen, haalde een nat pak toen hij door het ijs zakte. Halverwege had hij het al helemaal gehad. Toen moesten we dus ook nog terug... We vroegen hem wat er mis was gegaan. Tja, hij had zich teveel af laten leiden en niet vooruit gedacht. Dat gebeurde hem vaker; op school, met het maken van zijn huiswerk, met het plannen van zijn tijd. Een heel praktische les dus: je kunt beter vooraf bedenken hoeveel tijd en energie je nog nodig hebt om te voorkomen dat je halverwege strandt.”

Hoe reageren de jongens aan het eind van de training?
“Zowel de jongens als hun ouders zijn na afloop erg positief over deze training. De jongens hebben naast het feit dat ze aan hun leerdoel gewerkt hebben en beter hebben leren samenwerken, ook heel wat weetjes bijgeleerd die gewoon leuk zijn. We zijn niet alleen bezig met leerdoelen, maar brengen ze ook wat bij over de natuur, leren hen knopen leggen en sterren kijken. Zeg nou zelf: het is toch stoer als jij die ‘mastworp’ en ‘kruissjooring’ wel even kunt leggen wanneer je een vlot moet bouwen?”


www.top-rope.nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 17 oktober 2008

Daniel | 32 Pagina's

Groeiend zelfvertrouwen

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 17 oktober 2008

Daniel | 32 Pagina's