Spel en ernst

Langzaam maar zeker druppelen de CSFR-leden de zaal in. Na de preses een hand te hebben gegeven zoeken ze een plek. Het bestuur zit strak in pak voorin en ook veel leden zien er tiptop uit: zij zullen deze middag als lid worden geïnstalleerd. De CSFR is een landelijke verenigingen met disputen in negen universiteitssteden. Deze disputen hebben hun eigen cultuur en organiseren wekelijks één of meerdere activiteiten. Een aantal keer per jaar komen de CSFR-leden in landelijk verband bij elkaar. Eén van deze landelijke activiteiten is de Wapenveldlezing. Volgens het verenigingsblad dient de Wapenveldlezing te gaan “over strategieën waarmee wij de spanning tussen traditie en moderne wereld te lijf kunnen gaan.” De spreker, ds. B. de Graaf uit Amsterdam, houdt een prikkelende lezing over missionaire prediking. Hoe kan de kloof overbrugd worden tussen de gereformeerde traditie aan de ene kant en postmoderne mensen aan de andere kant? De studenten luisteren aandachtig, maar slechts enkele maken aantekeningen. De prikkelende woorden van de spreker lokken nauwelijks scherpe vragen uit. De rol van verkondiging op de CSFR blijft bijvoorbeeld onbesproken. De vragen gaan over de praktijk: hoe pas je de inzichten uit de lezing toe? Alleen de laatste vraagsteller is kritisch: verwachten we niet te veel van nieuwe methoden?

Studentikoos
Na de lezing volgt de installatie van nieuwe leden – een hoogtepunt voor veel aanwezigen. De preses begint met het voorlezen van de bul die ieder lid krijgt als hij lid wordt. “Memento verbi Pauli apostoli” – gedenk het woord van de apostel Paulus. Dan volgt, in het Grieks: en wordt deze wereld niet gelijkvormig, maar wordt veranderd door de vernieuwing uws gemoeds, opdat gij moogt beproeven, welke de goede en welbehagelijke en volmaakte wil Gods zij. Op deze plechtige en scherpe woorden volgt een mengeling van spel en ernst. Studentikoos is de manier waarop de leden worden geïnstalleerd. Een officiële procedure, vaandels, liederen, stijlvolle kleding. Maar ernst is er ook. Bijvoorbeeld tijdens het toezingen van de geïnstalleerde leden van het dispuut uit Leiden: ‘Bidt Hem om Zijn bescherming, smeekt dagelijks om kracht, opdat g’ in uw verrichting moogt staan in Jezus’ kracht!’ Toen was het heel stil in de kerkzaal in Utrecht.

Einddoel
De studentenvereniging Depositum Custodi bevindt zich eveneens in Utrecht. Naast kringen in Utrecht en Rotterdam organiseert DC maandelijks een lezing in Utrecht. Deze lezing gaat dit keer over zending in de eindtijd. De spreker deze avond is ds. W. Harinck, secretaris van het zendingsdeputaatschap van de Gereformeerde Gemeenten. De lezing bevat veel informatie die door de aanwezigen ijverig opgeschreven wordt. Allereerst legt de spreker aan een volle zaal uit dat zending en eindtijd alles met elkaar te maken hebben. Het einddoel – aan alle volken het evangelie verkondigen – is binnen bereik, zegt ds. Harinck, want er zijn maar weinig witte vlekken meer op de wereldkaart. Maar aan het einde van zijn overzicht van de zendingsgeschiedenis is de predikant uitermate kritisch over de postmoderne zending. Verder is hij van mening dat de zending een tik meekrijgt van het moderne levensgevoel: zendelingen gaan naar gemakkelijk toegankelijke gebieden en willen snel succes boeken. “Zijn we nog bereid om het noeste werk te doen? De Bijbel spreek van aanhouden en volharden.“

Doorvragen
CSFR’ers stellen veel toepassingsvragen, DC’ers veel verdiepingsvragen, zo blijkt bij de vragenbespreking. Een lid vraagt op de spreker nog wat meer kan zeggen over de oorzaken van de postmoderne zendingsmethode, een ander vraagt welke landen geen zendelingen toelaten. Pas tegen het einde van de avond vraagt iemand echt door: aan de ene kant zegt u dat bijna overal het evangelie gebracht is, maar aan de andere kant bent u kritisch over de postmoderne zending die in veel van deze gebieden het evangelie heeft gebracht. Hoe zit dat? Het antwoord van ds. Harinck is eerlijk: vanuit gereformeerd perspectief ziet de wereldkaart er anders uit. Het DC-publiek oogt wat degelijker dan het CSFR-publiek en het lijkt er ook wat serieuzer aan toe te gaan. Maar dat blijkt bij het mededelingenrondje wel mee te vallen. Een lid vraagt of het bestuur – ook keurig gekleed achter de bestuurstafel – wil bemiddelen in een conflict tussen twee studentenhuizen. Met een uitgestreken gezicht verklaart de preses dat het bestuur haar verantwoordelijkheid in dezen zal verstaan. Veel leden grinniken. Deze muis zal nog wel een vrolijk staartje krijgen.

www.csfr.nl 
www.depositumcustodi.nl

---
Dominee Terlouw, wat is de waarde van het lid zijn van een vereniging?
“Toen ik van 1970 tot 1975 aan de HTS studeerde, was er geen mogelijkheid om met gelijkgezinden van gedachten te wisselen rond bepaalde thema’s. Achteraf heb ik dat wel jammer gevonden. Als student zit je in een seculiere omgeving en dan is het waardevol als je op een vereniging met elkaar daarover kunt praten. Heel belangrijk is dat je je verdiept in je eigen achtergrond. Van belang is daarin ook kritische en open begeleiding vanuit diezelfde achtergrond . Vanuit die verdieping moet ook aandacht geschonken worden aan de confrontatie met andersdenkenden en kan het gesprek worden aangegaan met andersdenkenden. Het is ook vormend in het leren omgaan met mensen in wisselende omstandigheden. En je legt contacten voor het leven.”

Ziet u ook gevaren?
“Als je niet nagedacht hebt over je eigen achtergrond, kun je je heel makkelijk laten meevoeren door allerlei ‘wind van leer’. Het hoort bij je ontwikkeling kritisch te worden naar je eigen achtergrond. Maar verdiep je wel in die achtergrond om te zien of die kritiek wel terecht is. Je kunt ook te kritisch zijn en alles wat maar kritisch is ten opzichte van je eigen achtergrond omarmen. Neem Gods Woord en de belijdenisgeschriften die Gods Woord naspreken tot uitgangspunt als je dingen ontmoet en laat je niet zo maar met een mening meevoeren. Buig onder de mening van Gods Woord, niet alleen uiterlijk maar vraag of je er met je hart onder mag bukken. Leer zien dat er wetenschappelijke theorieën zijn in overvloed die ook geen solide basis hebben. Ik herinner me nog hoe een professor Nieuwe Testament in Groningen een verklaring van de brieven van Paulus gaf die haaks stond op het reformatorische erfgoed. Ik vroeg toen: ‘Volgens mij is dit ook maar een theorie die je voor een andere, de reformatorische kunt inwisselen.’ Hij keek mij aan en zei: ‘Je hebt gelijk’.” Je kunt ook verdrinken in de gezelligheid. Gewoonlijk kun je echter je studietempo vasthouden en toch ook in je vrije tijd deelnemen aan verantwoorde studentenactiviteiten. Verantwoord is dat je een stuk toerusting meekrijgt voor het leven gebaseerd op de Bijbel. Gezelligheid mag er zijn, maar als dat het enige is, vind ik dat een vereniging haar doel voor bij schiet.”

Hoe kom je tot een keuze waar je je bij aansluit?
“ Verstandig is om zo dicht mogelijk bij je achtergrond te blijven. Je kunt je ook door je aan te sluiten bij een studentenvereniging moedwillig geestelijk in gevaar brengen. Gods Woord moet bij de keuze het uitgangspunt zijn. In naam op Gods Woord gefundeerde studentenverenigingen zijn daar in de praktijk soms van afgegroeid. Dit kan in een vereniging van plaats tot plaats verschillen. Van DC is bekend dat deze vereniging over het algemeen dichter bij ons staat dan de CSFR in een aantal plaatsen.”

Wat doen de Gereformeerde Gemeenten voor studenten?
“Er is een Deputaatschap voor studerenden. Dit deputaatschap heeft praktisch in iedere studenten stad mentoren. Daar kun je met vragen over studentenleven en studentenverenigingen terecht. Zij kunnen je soms ook in contact brengen medestudenten met dezelfde achtergrond. Daarnaast organiseert het deputaatschap twee keer per jaar een conferentie voor studerenden. De meerwaarde daarvan is dat je studenten uit diverse regio’s ontmoet. Verder is er in een aantal studentensteden een ‘Gergemkring’. Rond een jaarthema komt men een aantal malen bijeen. Bij contacten met studenten die de kring in Rotterdam bezoeken, merk ik dat de kring in een behoefte voorziet ten aanzien van gezelligheid, onderlinge contacten, maar ook verantwoorde bezinning.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen