Embryoselectie
Het zal wel nooit helemaal duidelijk worden waarom staatssecretaris Bussemaker een nota naar de Tweede Kamer heeft gestuurd over embryoselectie, die later, na opmerkingen vanuit de Christen Unie, werd teruggenomen. In de ‘Paarse tijd’ – de twee kabinetten Kok met minister Borst op gezondheidszorg – zouden dergelijke nota’s wellicht zonder slag of stoot in het kabinet naar de Kamer zijn gegaan. Die tijd ligt gelukkig achter ons en over dit soort onderwerpen wordt toch weer wat meer nagedacht. Dat is – lijkt mij – winst.
Sommigen denken dat Bussemaker met opzet deze weg heeft gekozen. Ze zou de afgevaardigden van de CU voor het blok willen zetten. De officiële lezing is dat ze het zonder kwade bedoelingen heeft gedaan, meer uit een soort argeloosheid. Weer anderen vermoeden dat hier kwade opzet in het spel is. Hoe dit ook allemaal zij: het is in ieder geval duidelijk dat embryoselectie een hele belangrijke zaak is. Door haar handelwijze heeft de staatssecretaris dit duidelijk gemaakt. Die aandacht roept gemengde gevoelens op. In NRC-Handelsblad trok de excommuniste en tegenwoordig libertijnse columniste Elsbeth Etty geweldig van leer. Het Bijbelse standpunt in deze zaak was zo ongeveer wel het meest immorele wat er viel te bedenken. Inderdaad, het is met bepaalde liberalen kwaad kersen eten als het over ethische zaken gaat. Zeker als het gaat over de ‘verworvenheden’ van het Paarse beleid. Abortus, euthanasie, prostitutie, homohuwelijk: allemaal mooie ‘verworvenheden’ uit die paarse tijd. En wee degene die daar vraagtekens bij wil zetten… Prof.dr.ir. H. Jochemsen van het Lindeboominstituut kan daar over mee praten. De seculiere ‘jihad’ neemt soms werkelijk schandalige en ernstige vormen aan. Overigens stonden er in de NRC ook andere reacties, ook van nietchristelijke mensen. Kennelijk gaat het dus echt om iets heel moeilijks! Toch zit er aan de actie van Bussemaker een goede kant. Immers, de hele medisch ethische ontwikkeling voltrekt zich in een goeddeels seculiere maatschappij. En denk niet dat veel Nederlanders zich zorgen maken over embryoselectie. Ook de meerderheid in Europa ziet er geen enkel bezwaar in dergelijke zaken aan te pakken. Bovendien voltrekt dit verschijnsel zich in onderzoekscentra en klinieken, die ook niet direct zitten te springen om publiciteit. Door negatieve publiciteit zou bepaald onderzoek misschien kunnen worden beperkt. Door de actie van de staatssecretaris wordt er deze keer wel nadrukkelijk over nagedacht en geschreven. Dat is winst. Uiteraard zijn medici veel meer deskundig om hier iets over te zeggen dan een geïnteresseerde leek. Bovendien moet ook worden bedacht dat het hier om een zaak gaat met heel veel kanten. Je zult maar een bepaald gen bij je hebben en dat overdragen aan je kinderen… Er liggen op dit terrein echt heel moeilijke vragen. Toch moeten en kunnen we vanuit de Bijbel ook weer duidelijke lijnen trekken. Het zesde gebod verbiedt doodslag en dit lijkt mij zeker een gebod wat in relatie staat tot dit onderwerp. Het nadeel echter van zo’n Bijbelse benadering is dat de meerderheid in ons land die niet deelt. Je komt er dus niet zover mee. Hooguit kun je ruimte vragen voor minderheidsstandpunten – in een ware democratie moet daar altijd ruimte voor zijn. Dat roept echter wel de vraag op of er ook andere manieren zijn om het gesprek te voeren. Die zijn er zeker. Onlangs las ik een boek over evolutie en het wereldbeeld. In dat boek werd duidelijk dat in de jaren dertig van de vorige eeuw ook maatregelen zijn genomen om het mensenras te ‘verbeteren’. Nazi-Duitsland was een bekend en extreem voorbeeld, waar we niet te snel naar moeten verwijzen. Ook in Nederland, Zweden (200.000 slachtoffers) en de Verenigde Staten (70.000 slachtoffers) werd dat gedaan. Na de oorlog is dat in het vergeetboek geraakt, maar sinds de jaren ‘90 van de vorige eeuw is dat denken weer helemaal terug. En of dat een goed denken is, kan betwijfeld worden. De moraliteit van iemand als de Australische filosoof Peter Singer die ‘baby’s met een Downsyndroom een dodelijke injectie wil geven, lijkt mij bepaald niet wenselijk. Christenen moeten daarom de publieke en maatschappelijke discussie hierover niet schuwen. De staatssecretaris gaf daarvoor – wellicht onbedoeld – een goede aanzet.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 29 augustus 2008
Daniel | 32 Pagina's