“Iedereen heeft wel iets”

Fehintola: “Ik ben geboren in Nigeria. Daar heb ik polio gehad als klein meisje. Toen ik twee jaar was, kwam ik naar Nederland. Daar ben ik nog een paar keer geopereerd. Ik weet niet beter of ik kan mijn rechterbeen niet goed gebruiken, omdat de spieren niet goed meer werken. Het hoort er voor mij gewoon bij.”

Doe je er nu nog iets aan?
“Ik ga één keer in de twee maanden naar fysiotherapie en ik sport veel. Zwemmen bijvoorbeeld. Ook fietsen gaat prima. Ik heb nu nog een fiets met drie wielen, maar over een poosje kan ik waarschijnlijk op een gewone fiets.”
Fehintola heeft niet veel last van haar beperking. “Ik doe gewoon overal aan mee. Ik zit bijvoorbeeld op tafeltennis, net als Marina.” Merken haar vriendinnen dat ze zich soms aan moeten passen?
Debora: “Nee, daar denk ik eigenlijk nooit bij na.” Marina: “Nee, ik ook niet.”

Moet er meer rekening worden gehouden met mensen die een beperking hebben?
De meiden denken dat er meestal wel rekening mee wordt gehouden. Marina: “Op school gaat het goed. Er is een lift en alles is goed toegankelijk.” Fehintola: “Ik heb er niet vaak hinder van. Maar ik zit ook niet in een rolstoel ofzo. Voor mensen met een zwaardere handicap is het misschien wel moeilijker.” Soms merkt Fehintola dat mensen naar haar kijken. “Dat vind ik logisch, dat zou ik zelf ook doen. Ik trek me daar meestal niet veel van aan. Ik ben ook niet verlegen, dat scheelt een heleboel.”

Ben je wel eens boos omdat je een beperking hebt?
“Soms, als iemand een vervelende opmerking maakt. Daar kan ik boos om worden of verdrietig. Maar gelukkig duurt dat nooit lang.”

Wat zou je tegen jongeren met een beperking willen zeggen
“Wees gewoon gezellig en probeer er iets van te maken. Let er niet teveel op als mensen vervelend reageren. Wees zelf altijd open tegen anderen.”

Wat willen jullie tegen de jongeren op kamp zeggen?
Fehintola: “Lach anderen niet uit om hun beperking. Iedereen heeft wel iets.”
Debora en Marina: “Probeer jongeren met een beperking erbij te betrekken, ook als het een zware beperking is. Het is niet leuk om niet mee te kunnen doen. Als jongeren een verstandelijke beperking hebben, wees dan altijd aardig. Ze zijn misschien wel heel anders dan jij, maar je kunt hen er toch bij betrekken. Door te vragen wat zij willen of wat ze ergens van vinden.”

---
Deze zomer gaan zo’n 2500 kinderen en jongeren weer op kamp. Zoals ieder jaar wordt er een kampproject gehouden. Dit jaar is de opbrengst bestemd voor Helpende Handen. Wat doet deze organisatie precies? Een kort gesprekje met directeur L. Hubregtse.

Wat doet Helpende Handen?
“Onze naam zegt het al: we helpen mensen met een handicap. Dat doen we op verschillende manieren. We brengen mensen met een handicap en hun ouders met elkaar in contact. Dat heet ‘lotgenotencontact’. We geven informatie over dingen die belangrijk zijn voor mensen met een handicap. Bijvoorbeeld over het Persoonsgebonden Budget (PGB), waarmee iemand met een beperking zorg kan betalen. Ook behartigen we de belangen van mensen met een handicap. Dat houdt in dat we opkomen voor mensen met een handicap. Bijvoorbeeld door aan de minister te vragen goede regelingen te maken zodat alle mensen met een handicap zorg kunnen krijgen.”

Wat doet Helpende Handen voor jongeren met een beperking?
“We helpende de jongeren met een handicap en hun ouders bij het vinden van een plekje in een zorginstelling of op een school. Er is een contactgroep voor jongeren vanaf 18 jaar die op het speciaal onderwijs hebben gezeten. Deze contactgroep organiseert gezellige en sportieve jongerendagen. Onze dertien afdelingen hebben clubs waarop jongeren met een handicap welkom zijn. Daar wordt uit de Bijbel verteld, gezongen en geknutseld.”

Waarom is het belangrijk dat jongeren tijdens een zomerkamp nadenken over leven met een beperking?
“In onze maatschappij is eigenlijk niet zoveel plaats voor mensen met een beperking. Kijk bijvoorbeeld maar eens naar de reclames op stations en in bushokjes of naar kledingadvertenties in de kranten. Daar zie je altijd ‘gave’ mensen. De meeste mensen vinden het maar lastig met mensen met een handicap om te gaan. Wat doe je bijvoorbeeld als iemand rare bewegingen maakt of hoe praat je met iemand die zelf niet goed kan spreken? Maar de Bijbel leert ons dat mensen met een handicap er gewoon helemaal bij horen. In de kerk, op school, op het werk en op de club. Paulus zegt in 1 Korinthe 12 dat we voor hen moeten zorgen èn dat we hen juist hoog moeten achten. Want in de gemeente van Christus kan niemand zeggen dat hij belangrijker is dan een ander. Daarom is het goed om tijdens de zomerkampen na te denken over onze omgang met jongeren met beperkingen.”

Waarvoor is de opbrengst van het kampproject bestemd?
“Omdat we het belangrijk vinden dat niet alleen jongeren, maar ook andere gemeenteleden nadenken over mensen met beperkingen, werken we aan informatie- en bezinningsmateriaal. Dat kan gebruikt worden op gemeente- en verenigingsavonden. Met het geld van het kampproject maken we voor dat doel een DVD voor bezinningsavonden en een brochure voor alle gemeenteleden. Een ander deel van de opbrengst gebruiken we om nieuw lesmateriaal te maken voor de aangepaste catechisatie voor mensen met een verstandelijke beperking.”

Wat is de boodschap van het kampproject?
“Ik zou willen herhalen wat Fehintola zegt: ‘Iedereen heeft wel iets!’ Nadenken over de beperkingen van een ander, bepaalt je ook bij je eigen beperkingen! Als je let op je eigen beperkingen kun je ook meer begrip hebben voor de beperkingen van anderen. Een stapje verder is dat je ook leert zien dat mensen met een handicap mogelijkheden hebben. Dan kom je uit bij wat Paulus bedoelt als hij zegt dat de leden waarvan wij denken dat ze de zwakste, de minste zijn, dat die juist nodig zijn! Nadenken over leven met een beperking bepaalt ons ook bij de oorzaak daarvan: onze zonden. Door de zonde hebben we allemaal dezelfde handicap: we zijn God kwijt. Alle mensen - met en zonder handicap - hebben daarom hetzelfde nodig, namelijk dat God tegen ons zegt: ‘Je zonden zijn je vergeven’. Dat is de diepste boodschap van het kampproject.”

---
Heb jij ook een lichamelijke beperking en ben je nog geen 18 jaar? Meld je dan aan bij Helpende Handen. Daar wordt gewerkt aan een bijeenkomst waarop je met andere jongeren met een lichamelijke beperking kunt kennismaken. Een jongere met een lichamelijke beperking zal iets over zijn eigen leven vertellen. Kom meeluisteren of meepraten en meld je aan. Bel of mail naar Helpende Handen: (0348) 48 99 70 of info@helpendehanden.nl.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen