“Ouderen bezoeken geeft goed gevoel”

In de brief van Jacobus (1: 27) staat dat de zuivere en onbevlekte godsdienst voor God en de Vader is deze: wezen en weduwen bezoeken in hun verdrukking en zichzelven onbesmet bewaren van de wereld. Over het eerste stukje uit deze tekst gaat het in dit artikel. Op bezoek gaan bij een weduwvrouw in de gemeente. Dat is óók godsdienst. Daarmee dien je ook de Heere. Mevrouw E. P. Zwemer-de Visser uit Moerkapelle gaat veel om met oudere mensen. Zij doet vrijwilligerswerk in verzorgingshuis Beth-San. Ze schenkt koffie en brengt de maaltijden rond. Aan haar enkele vragen voorgelegd over het bezoeken van oudere mensen.

In Jacobus wordt gesproken over de verdrukking van de weduwe. Ook nu zul je bij het bezoeken van ouderen veel verdrietige dingen tegenkomen. Je kunt al dat verdriet niet wegpoetsen. Hoe gaat u daar mee om?
“In het begin vond ik dat best lastig. Woorden zijn vaak zo arm. Maar ik heb geleerd dat luisteren, alleen maar luisteren, zo enorm wordt gewaardeerd door mensen. Pas zei een ouder echtpaar nog: ‘Dank je wel dat je hebt geluisterd’.”

U doet nu vijf jaar vrijwilligerswerk. Heeft u veel geleerd van het omgaan met ouderen?
“Allereerst heb ik iets geleerd van de broosheid van het leven. Het leven is echt maar kort. Van de mensen die in Beth-San woonden toen ik begon, leven er nog maar weinig. Het merendeel is overleden. Verder is het mooi mensen te ontmoeten die in alle moeiten van het ouder worden, toch zo dankbaar kunnen zijn. Je proeft dan dat ze leven met de Heere. Soms zomaar uit een paar woorden. Maar die geven je dan wel te denken. Dan hoop je dat je zelf later ook goed mag spreken van de Heere tegen je kinderen en kleinkinderen. Want helaas heb ik ook andere lessen geleerd in Beth-San. Oudere mensen zijn niet altijd levenswijs. Onenigheid komt ook nog weleens voor. Of ook kunnen mensen onder tegenslagen verbitterd zijn geraakt. Dan zie je echt dat nood niet automatisch leert bidden.”

Ouderen bezoeken. Heeft u tips?
“Toon belangstelling. Vraag hoe het met iemand gaat? Ook kun je inhaken op dingen die je in huis ziet. Een foto, een wandbordje, een boek. Vraag bijvoorbeeld wie een persoon op de foto is, of zeg dat je vindt dat iemand een mooie spreuk aan de muur heeft hangen. Vaak voelen mensen zich dan uitgenodigd om iets te vertellen. Soms heb je dan verrassend mooie gesprekken. Laatst had ik dat ook. Een mevrouw had de spreuk ophangen: ‘Ik heb u geen kalme vaart beloofd, maar wel een behouden thuiskomst.’ Ze vertelde me hoe ze aan het wandbordje gekomen was. Maar ook dat als ze nu weleens moedeloos op bed lag, ze omhoog keek naar dat schilderij. En dan kon ze soms door de omstandigheden heenzien op de heerlijke toekomst waarvan ze mocht geloven dat die haar wachtte. Ja, in het vrijwilligerswerk probeer je te geven. Maar ik krijg er zelf ook zo onnoemelijk veel voor terug.”

---
Yvette van Mourik en Marjolein van der Spek hebben rond de Pasen meegeholpen om ongeveer 100 pakketten te bezorgen aan de 70 plussers van de gemeente Moerkapelle. Ze vertellen over hun ervaringen.

Yvette van Mourik: “Ik ging samen met een vriendin en een aantal paaspakketjes op pad. Bij sommige ouderen werden we binnen gevraagd. Dat vond ik heel leuk! We maakten een babbeltje met de ouderen over bijvoorbeeld de kinderen en de kleinkinderen en over de bezigheden in het dorp en de gemeente. Deze gesprekken verliepen erg gezellig. Niet alle ouderen lieten ons binnen, dat vond ik wel echt jammer, omdat we echt meer voor de gesprekjes op pad waren gegaan dan alleen om het pakketje af te leveren. Uiteindelijk kijk ik ontzettend positief op de bezoekjes terug. Door zo direct met de ouderen te praten, kun je je ook een beetje in hun leefwereld inleven. Op die manier merk je hoe de ouderen tegen dingen aanlopen die voor ons zo normaal zijn. Ik vind het erg goed dat onze JeV dit geregeld heeft en ons op deze manier in contact heeft gebracht met de ouderen van onze gemeente!”

Marjolein van der Spek: “Ik vond het leuk om te zien hoe de mensen genoten van het bezoekje. Volgens mij vonden ze het erg gezellig. Het is weer eens wat anders om de jongeren uit de gemeente op visite te krijgen. De meeste mensen hadden al een kopje koffie of wat fris klaarstaan. Ze zagen er dus naar uit. Het gaf mijzelf daardoor ook een goed gevoel om het te doen. Voor veel mensen duurt de dag erg lang. Dan is het leuk als je wat afwisseling kan brengen. De bezoekjes verliepen goed. We hebben over van alles en nog wat gepraat. Bijvoorbeeld over het weer, over familie of over de kerk. Maar je moest wel de tijd in de gaten houden. Zowel ik als de ouderen vonden het erg gezellig, maar er moesten nog meer pakketten gebracht worden. Na ongeveer 20 minuten gingen we weer verder naar de volgende.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen