Heimwee naar huis

Beste Linda,

Als mens zijn we tot veel dingen in staat. We kunnen heel veel dingen beïnvloeden en veranderen. Maar de verandering die jij graag wilt, kunnen we niet zelf in gang zetten. Dat willen we ten diepste ook niet. Job verwoordde het treffend toen hij het had over de goddelozen: Nochtans zeggen zij tot God: Wijk van ons, want aan de kennis Uwer wegen hebben wij geen lust (Job 21: 14). Dat is overigens niet alleen het beeld van iemand die niet meer bidt en liever niet naar de kerk gaat. Het is een patroon van elk onbekeerd mens. Het is ook van toepassing op nette kerkmensen die wél bidden en – denken! – minder verkeerde dingen te doen. Achter dat voor het oog correcte uiterlijk schuilt een even zondig en afkerig hart. We hebben allemaal verandering nodig! Een hartgrondige verandering zelfs. Een nieuwe geboorte. Met minder kan het niet.

Groot wonder
Maar nu jij. Want als je zover bent weg gedwaald, en je kunt jezelf niet veranderen, wat dan! Misschien klinkt het erg eenvoudig, maar je moet weer beginnen met wat je – misschien al lang geleden – nagelaten hebt: bidden. Bidden? Zou de Heere horen dan? Zou de Heere naar iemand luisteren die is weg gedwaald? Als je dat niet vertrouwt, vouw dan je handen bij een open Bijbel. Misschien heb je die óók al lang geleden dichtgeslagen. Maar de Bijbel openbaart ons een groot wonder. Er is een weg terug tot de Heere! Er is verandering mogelijk. Niet omdat jij de Bijbel opendoet, of omdat je weer begint met bidden, maar wel bij God vandaan. Hij zoekt het verlorene. Dat deed Hij al in het verloren Paradijs, direct na de zondeval. Hij zocht Adam en Eva op. Bij de profeten van het Oude Testament vind je op een indringende manier verwoord hoe de Heere verloren schapen terugroept: Keert weder, gij afkerige kinderen; Ik zal uw afkeringen genezen (Jeremia 3: 22a). De Heere spreekt hier tot de kinderen van Israël. Zo ben jij een kind van de gemeente. Gedoopt in de Naam van de Drie-enige God. Zijn driemaal heilige Naam is aan jouw naam verbonden. Dat kun je nooit meer ongedaan maken, ook al ben je nog zo verhard. Op grond daarvan heeft de Heere recht op je en roept Híj je, als een verloren schaap, terug!

Verloren zoon
En wie denkt er bij verloren schapen ook niet aan de gelijkenis van het verloren schaap. De Heere Jezus sprak die gelijkenis toen de farizeeën en de schriftgeleerden mopperden omdat Hij met tollenaren en zondaren sprak en met hen at. Dat waren niet de beste inwoners van Israël, maar Hij zegt van hen: Wat mens onder u, hebbende honderd schapen, en één van die verliezende, verlaat niet de negen en negentig in de woestijn, en gaat naar het verlorene, totdat hij hetzelve vindt? (Lukas 15: 4). Jezus spreekt hier over Zichzelf. Híj zoekt en vindt het verlorene. Als laatste voorbeeld noem ik de verloren zoon. Vul voor zoon gerust dochter in. Hij was de wereld ingetrokken. Veel verkeerde dingen gedaan. Hij zal heus niet meer gebeden hebben. Maar kijk in Lukas 15: 20 eens naar die vader: En opstaande ging hij naar zijn vader. En als hij nog ver van hem was, zag hem zijn vader, en werd met innerlijke ontferming bewogen; en toe lopende viel hem om zijn hals en kuste hem. De Heere Jezus schetst hier een beeld van Zijn hemelse Vader. Ik las pas in een preek over deze gelijkenis: “Die vader is altijd met zijn zoon bezig gebleven. Die is nooit uit zijn hart geweest.” Zo is God, door Zijn Zoon, de Heere Jezus Christus! In het licht van wie wij zelf zijn, is dat een groot, onpeilbaar wonder. Het is vrije genade die eeuwig Hem bewoog.

Ontferming
Vouw daarom je handen bij een open Bijbel en smeek de Heere of Hij Zich ook over jou wil ontfermen. Bij Hem is veel ontferming. Als je je afvraagt hoe jij met je zondige bestaan ooit nog kunt veranderen, leg die vraag dan aan de Heere voor. Ik hoop dat jouw besef dat je verkeerde dingen hebt gedaan, door Gods genade verandert in nood. Zo wil de Heere door Zijn Geest werken. Hij brengt je in de nood. dan kun je niet meer om je zonden heen. Hij doet je inzien dat je daar uit jezelf geen verandering in kunt brengen. Dat het verloren is. Wanhoop daarom aan jezelf, maar wanhoop niet aan de Heere. Hij wil je leiden door Zijn Geest en aan Zijn voeten brengen. Net als die verloren zoon. Wat heeft die verloren zoon doen opstaan? Waarom ging hij die lange weg terug? Aan de ene kant zal dat de ellende zijn geweest, waarin hij zich bevond: Ik verga van honger (Lukas 15: 13m). Hij kon niet langer leven van het varkensvoer. Maar zou het niet vooral de liefde van zijn vader zijn geweest, die aan hem trok? Hij kreeg heimwee naar huis. Zo trekt de hemelse Vader allen die hun leven niet meer in eigen hand kunnen houden. Dat besef deed Salomo uitroepen in Hooglied 1: Trek mij, wij zullen U nalopen (vers 4) Vanwege de innerlijke ontferming van de Vader zegt Jezus in het Evangelie: Komt herwaarts tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven (Mattheüs 11: 28). Er is een welkom bij Hem voor verloren zondaren. Dat geeft verwachting, ook al ben je nog zover weg gedwaald.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen