Praatje met... Sietske Oskam

Ik ben Sietske Oskam. Ik ben 9 jaar en ik woon in Alblasserdam. Ik heb een papa en mama, een zusje – Thirza – van 7 jaar en een broertje. Hij heet Edward en is 4 jaar. Ik hou van dwarsfluit spelen.

Mijn broertje is erg ziek geweest. Hij was toen nog geen 2 jaar oud en had botkanker in zijn schouderblad. Ook zaten er kankercelletjes in zijn longen. Wij waren heel verdrietig, want kanker is een heel erge ziekte. Edward moest veel chemokuren, dat zijn medicijnen tegen kankercellen. Die medicijnen zijn zo sterk, dat hij daar ook ziek van werd. Zijn haar viel er van uit, hij had buikpijn, het eten vond hij niet meer lekker en hij spuugde heel vaak. Omdat hij niets meer wilde eten, kreeg hij een sonde (een slangetje dat door zijn neus naar zijn buik gaat). Daardoor kreeg hij zijn eten, dat was vocht in een zakje.

Wij zaten gewoon op school. Daar moest ik veel aan Edward denken. Gelukkig dacht de juf er ook aan, in de klas werd er ook voor Edward gebeden. Tussen de middag mochten wij altijd bij vriendinnetjes eten en uit school gingen we weer naar vriendinnetjes of anderen mensen toe. Mama kwam ons dan weer ophalen en dan gingen we thuis slapen. Papa ging 's middags of ‘s avonds naar het ziekenhuis en hij sliep bij Edward. Als mama dan 's ochtends kwam, kon hij gaan werken. Daarom zagen we papa minder vaak en dat vonden we wel erg. Maar het kon niet anders.

Op woensdagmiddag of zaterdagmiddag mochten we ook naar het ziekenhuis. Dan was het gezellig, maar als Edward heel ziek was, vonden we het zielig. In het ziekenhuis speelden we met hem. Als hij niet te ziek was, liepen we met de infuuspaal naar de speelkamer. Hij had een klein kastje in zijn borst. Daardoor gingen medicijnen naar binnen.

De dokters moesten zijn zieke schouder opereren. Zijn linker schouderblad is weggehaald en zijn arm is een stuk korter gemaakt. Dat is soms heel lastig voor hem. Ik vond het moeilijk als hij pijn had of als het net leek alsof hij ging sterven. Ik vond het heel fijn dat veel mensen voor hem gingen bidden. Zoals de dominee in de kerk, of het weer goed mocht gaan. Veel mensen stuurden kaarten, ook naar ons. De Heere heeft Edward nog willen sparen.

Begin maart is Edward naar het ziekenhuis geweest, hij moest door de CT en MRI scan. De dokter had iets gevonden bij zijn bot. Er werd gedacht dat de ziekte terug was. Edward moest door de botscan en er moest operatief ‘biopt’ genomen worden. Op 27 maart kregen we uitslag dat het weefsel nog schoon was. Er is veel voor Edward gebeden en de Heere heeft ons gebed nog verhoord. Ik zou het fijn vinden als de mensen voor ons willen bidden of het goed mag blijven gaan.

Bedankt dat je er iets over wilde vertellen, Sietske. Het is voor jullie een spannende tijd. We wensen jou, Edward, jullie vader, moeder en je zusje de kracht en sterkte van de Heere toe.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen