Reanimatie als roepstem
Agente Marieke: Eed heeft waardevolle betekenis
Een vader die bijna veertig jaar bij de politie heeft gewerkt. Een oudere zus die hoofdagent is. Opgroeien in een politiegezin levert besmetting met het politievirus op. Ook Marieke Mauritz is uiteindelijk in deze beroepssector terechtgekomen. “Werken bij de politie is een roeping, daar kies je niet zomaar voor.”
Marieke (23) is sinds 2006 werkzaam in Almelo, bij regiopolitie Twente, in de functie van agent. Ze groeide op in een politiegezin en koos na de Mavo voor een opleiding tot apothekersassistente. In deze branche is ze slechts een aantal maanden werkzaam geweest. Daarna is ze de opleiding aan de politieacademie in Apeldoorn gaan volgen. “Ik denk dat ik door de verhalen over het politievak ‘warm’ gemaakt ben voor de politie. Met de passie waarmee mijn vader altijd over zijn beroep sprak, heeft hij, denk ik, mij en mijn zus wel bewogen ook bij de politie te gaan.” Binnen het politieteam is Marieke niet alleen agent, ze heeft ook nog wat neventaken. Zo deed ze de opleiding tot ‘biker’ en mag ze diensten per fiets verrichten. Daarnaast is ze adoptieagent voor veelplegers. “Het is de bedoeling om als adoptieagent contacten te onderhouden met je veelpleger en hem indien mogelijk te helpen te integreren in de samenleving.” Als taakaccent heeft Marieke drugs. “Dit houdt in dat alle zaken met betrekking tot drugs door mij worden opgepakt.” En onlangs heeft Marieke een test gedaan voor de Mobiele Eenheid (ME) waarvoor ze is geslaagd. In oktober gaat ze ME-opleiding volgen. Dat is een opleiding van vier weken, waarna je groepslid wordt van de ME in jouw regio. Op dit moment is Marieke voor een half jaar gedetacheerd bij de recherche van de regiopolitie Twente.
Nachtdienst
Het is 23.00 uur, de nachtdienst begint. Eerst is er een briefing. De agenten bespreken belangrijke zaken die voor de dienst van toepassing zijn en kijken op welke locaties ze de aandacht moeten vestigen. Omdat er geen meldingen zijn, gebruiken ze dit moment om even bij elkaar te zitten met een bak koffie. Vervolgens gaan we de straat op en surveilleren zoveel mogelijk de hele nacht buiten. Het is een rustige nacht en er zijn weinig bijzonderheden. Halverwege de dienst gaan we even naar binnen voor een hapje eten. Daarna de straat weer op tot de klok van 06.30 uur. Omstreeks 06.45 uur komt de aflossing (vroege dienst). De bijzonderheden van de afgelopen nacht worden met hen besproken. En dan… mogen we lekker naar huis. Als bijna heel Nederland ontwaakt en aan het werk gaat, kruipen wij ons bed in.
Sterfgevallen
Werken bij de politie is heel afwisselend. Geen dienst is hetzelfde. Je weet aan het begin van een dienst nooit wat je te wachten staat. Soms gebeuren er spannende en ingrijpende dingen. “Ik kan mij nog een reanimatie herinneren, ongeveer twee jaar geleden op een camping in Vriezenveen, waarbij de man overleed. Toen ik met de vrouw van de overleden man aan de praat kwam, kwam naar voren dat zij ook christelijk was. We hebben over de betrekkelijkheid van het leven gesproken en dat er na de dood een eeuwigheid is. Het sterven van haar man was op dat moment ook een roepstem voor ons. Ondanks dat het voor haar op dat moment heel confronterend was, heeft ze het toch als een goed gesprek ervaren. Ze gaf zelf aan dat het juist op dit soort momenten goed is dat er mensen van onze richting bij de politie zijn.” Marieke heeft een aantal keren een dodelijk ongeval en zelfdodingen meegemaakt. Eén keer overleed een van de slachtoffers in haar bijzijn. “Zoiets staat op je netvlies gebrand. Dat vergeet je niet meer. Dat zijn momenten waarop je heel nadrukkelijk wordt bepaald bij de kortstondigheid van het leven. Voor die persoon was het eeuwigheid geworden.”
Twee maanden geleden is er een vrouw doodgeschoten in Mariekes werkgebied. De dader kwam dit zelf melden aan het bureau. “Toen ik samen met mijn collega onderweg was naar de plaats van het delict, ging de adrenaline door mijn lichaam en vroeg ik mezelf af: Wat tref ik aan?” Als er dergelijke gevallen zich voordoen, wordt er altijd contact opgenomen met het bedrijfsopvangteam. Of ze komen direct op het bureau om met de betreffende collega’s te praten of je wordt later persoonlijk door ze opgebeld. “Het is belangrijk om met mensen uit je eigen beroep hierover te praten.”
Eed
Als politieagent moet je de eed of belofte afleggen. Je belooft dan dat je alle werkzaamheden integer zult verrichten. Tevens houdt dit in dat informatie, die je door middel van je werk te weten komt, geheim moet worden gehouden; het zogenaamde ambtsgeheim. Onder elk proces-verbaal dat een agent opmaakt staat namelijk ook: ‘Aldus naar waarheid opgemaakt op ambtseed’. “Er is bij mij nooit enige twijfel geweest of ik de belofte of eed af zou leggen. Ik heb de eed afgelegd omdat ik een christelijke opvoeding heb gekregen van mijn ouders. Ik probeer te leven als christen. Dit is een leidraad voor mijn hele leven en dus ook voor mijn werk. De letterlijke woorden van de eed zijn: ‘Zo waarlijk helpe mij God almachtig’. Deze woorden hebben voor mij een waardevolle betekenis. Zonder God kan ik niet leven en zonder God kan ik ook mijn werk bij de politie niet doen. Dagelijks moeten we beseffen dat God ons overal ziet en gadeslaat en dat we ons werk moeten verrichten in afhankelijkheid van Hem.”
www.politie.nl
www.kombijdepolitie.nl
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 11 april 2008
Daniel | 36 Pagina's