Lijden aan kerkelijke verdeeldheid

Natuurlijk weet ik niet wie die ‘ze’ zijn, maar laat ik je gelijk maar zeggen dat de ‘Ger. Gem.’ niet de enige, goede kerk is. Het zou ontzettend hoogmoedig zijn dat te zeggen. De mensen die tot de Gereformeerde Gemeenten behoren, zijn allemaal zondaren met een door de zonde verduisterd verstand. Wie zouden we zijn om dan te zeggen dat alleen wij het bij het juiste eind hebben? Dat alleen wij op de juiste manier de Bijbel lezen? Dat is kerkisme. Kennelijk stralen we dat soms wel een beetje uit. Misschien komt het zo over, als er al te stellig of vanuit de hoogte wordt gereageerd op andere kerken of ontwikkelingen in de samenleving. Dat is jammer en in ieder geval niet goed. We hebben het – zeker intern – weleens over ’onze Gereformeerde Gemeenten’. En het is fijn dat we saamhorigheid en eenheid kennen, maar ik sprak pas op de Generale Synode een predikant die vertelde dat hij niet graag op die manier spreekt over ’onze gemeenten’. Het komt niet goed over én - belangrijker - de kerk is helemaal niet van ‘ons’. Want Christus is het hoofd van Zijn gemeente. Dat is de gemeente die zalig wordt: een grote schare, die niemand tellen kon, uit alle natie, en geslachten, en volken, en talen (Openbaring 7: 9). Iets breder dus dan de Gereformeerde Gemeenten… De Gereformeerde Gemeenten zijn wel vaak betrokken bij initiatieven en ontwikkelingen in de Gereformeerde Gezindte. Als kerk staan we middenin die gezindte, er is ‘onder ons’ - sorry… - veel goed georganiseerd en veel gemeenteleden zijn betrokken bij het kerkelijk leven. Dat is mooi, maar het mag er niet toe leiden dat we in koor uitroepen: Des HEEREN tempel, des HEEREN tempel, des HEEREN tempel, zijn deze! (Jeremia 7: 4).

Verbonden
Integendeel, we zouden meer moeten lijden aan de kerkelijke verdeeldheid in onze kring. We belijden elke zondag één heilige, algemene, christelijke Kerk, en de gemeenschap der heiligen. Toch trekken we, als kerken met dezelfde gereformeerde belijdenis, elke zondag rustig onze eigen kerkdeur achter ons dicht en hebben dan onze eigen diensten. Terwijl er zoveel is dat ons bindt. Er zijn kinderen en knechten van God in de aan ons verwante kerkverbanden en we werken op allerlei andere terreinen volop samen. “Opmerkelijk en verblijdend,” schrijft ds. A. Moerkerken in het jubileumboek Herdenk de trouw, “is het feit dat in verschillende kerkelijke denominaties eenzelfde bevindelijk gereformeerde prediking wordt gebracht, eerbiedig buigend voor de Schrift, wortelend in de gereformeerde belijdenis, gekenmerkt door een sterk accent op het toepassende werk van de Heilige Geest en beïnvloed door de prediking van de Nadere Reformatie.” Laat duidelijk zijn, ik ga elke zondag van harte naar de Gereformeerde Gemeente. Maar hoeveel moeite heb ik ermee dat iemand met wie ik me geestelijk verbonden voel, naar een ander kerkverband gaat? In hoeverre weegt het gebed van de Heere Jezus: Opdat zij allen een zijn, gelijkerwijs Gij, Vader, in Mij, en Ik in U, dat ook zij in Ons een zijn; opdat de wereld gelove, dat Gij Mij gezonden hebt (Johannes 17: 21)? Ik voel me eigenlijk wel erg prettig in m’n eigen kerk en geef de ander graag de ruimte om z’n eigen keus te maken.

Maakt het dan niet uit in welke kerk je zit? Jazeker wel. Daar is heel wat over te zeggen. De Heere Jezus bad met evenveel ernst: Heilig ze in Uw waarheid; Uw Woord is de waarheid. (Johannes 17: 17). En lees ook eens artikel 27, 28 en 29 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis (NGB). Artikel 29 heeft het over ‘de ware Kerk’ waarin het gaat om de zuivere prediking van het Evangelie, de zuivere bediening van de Sacramenten en de handhaving van de kerkelijke tucht. Natuurlijk gaat het er dan om dat je weet wat dat allemaal inhoudt. Dat vraagt goed inzicht in de Schrift, kennis van de belijdenis zoals die in de loop der eeuwen aan de kerk – dus al lang voordat de Gereformeerde Gemeenten ontstonden – is meegegeven. Samenvattend zou je het zo kunnen zeggen: één Naam (de Heere Jezus), twee wegen (de brede en de smalle weg) en drie stukken (ellende, verlossing, dankbaarheid). In zo’n kerk kun je bekeerd worden. Die kerken kun je gelukkig wereldwijd vinden. En dat zijn lang niet allemaal Gereformeerde Gemeenten.

Trouwe zorg
Maar, met alle tekorten en zonden die er zijn in de Gereformeerde Gemeenten, durf ik toch te zeggen dat ook de Gereformeerde Gemeenten zo’n kerk zijn. De Gereformeerde Gemeenten zijn niet dé openbaring van Christus’ kerk op aarde, maar wel een openbaring daarvan. We zien de tekenen van Gods genade onder ons. Er komen mensen tot bekering, er worden kinderen gedoopt, de sacramenten worden bediend. De Heere werkt, ook onder ons. Omdat de Heere Jezus Zijn ziel tot een schuldoffer gesteld heeft, zal Hij zaad zien (Jesaja 53: 10). Jij bent door de Heere in Zijn voorzienigheid geplaatst in de Gereformeerde Gemeenten. Dat is niet voor niets. Dat is Gods trouwe zorg. Dat betekent dat ook wij trouw behoren te zijn! De Heere wil daaraan Zijn zegen verbinden. Als je Hem in die weg door genade leert kennen, heb je niet alleen de Heere Jezus lief – ja, dat wel voorop – maar dan heb je ook Zijn dienst lief, Zijn Woord, Zijn kerk, Zijn knechten, Zijn kinderen. Je bent dan verbonden aan de kerk, waarin de Heere je geplaatst heeft, waarin Hij Zijn eeuwig Woord sprak, en door de Heilige Geest deed klinken in je hart. Dan verlang je naar de zondag om Zijn stem te mogen horen in de prediking en Hem te mogen liefhebben met heel je hart.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen