Gij zijt het zout der aarde...

Zijn we zout of zoutloos? Dat is een levensvraag die ons elke dag wel moest bezighouden. In Mat - theüs 5: 13 zegt de Heere Jezus tot de discipelen: Gij zijt het zout der aarde! Zijn ze dat in zichzelf? Nee, de Heere richtte Zelf Zijn Koninkrijk op in hun hart. Hij bracht Zelf het zout, dat niet gemist kan worden, in hun leven. Als vrucht van het gezouten zijn zullen ze straks de lof van de Heere vertellen. Zo zijn ze zout voor hun omgeving.

Zout wekt vijandschap
Wie zit er op dat zout te wachten? Niemand! Het roept vijandschap op. Daarom is er ook getrouwmakende genade nodig om als een zoutend zout de mensen aan te spreken. Een separerende boodschap waarin zowel de wet als het evangelie gebracht wordt, wekt tegenstand. En tóch moeten Gods knechten, evangelisten, een eerlijke boodschap brengen. Want het kan, dat er mensen zijn die maar één keer het Woord Gods horen.

Zout in het gezin
Gij zijt het zout der aarde! Dat zegt de Heere ook tegen de schare, tegen ons. Maar hoe is dat in uw en mijn leven? Moeten we het niet omdraaien: “Zíjt gij wel het zout der aarde?” Worden de vruchten daarvan gezien in leer en leven, in handel en wandel? Van nature liggen we verloren. Dan zijn we zoutloos. In hart en huis is volop plaats voor de ongezouten wereld waarin we leven. Wat erg, als we onze kinderen zomaar laten voortgaan. Dat we ze niet in liefde waarschuwen! Wat laten we onze naaste gemakkelijk verloren gaan.

Met zout doortrokken
Aan de buitenkant kan ons leven als kerkmens, als lid van de vrouwenvereniging, op ons werk of in het gezin heel wat lijken. Is het misschien zout, dat we zelf gepakt hebben? Dan is het als bij een homp vlees: aan de buitenkant wel gezouten, maar vanbinnen smakeloos. Nee, God schenkt uit enkel genade, om Christus’ wil het nieuwe leven, het zout der aarde. Niet aan mensen die het verdienen, maar aan wederhorigen, aan diepgevallen zondaren. Wat een groot wonder, als het geschonken zout ons leven doortrekt. Dat komt in de vruchten openbaar. In de zaligsprekingen, voorafgaand aan Mattheüs 5: 13, wijst de Heere naar armen van geest, treurenden, zachtmoedigen.

Zout is bederfwerend en smaakmakend
Vroeger werd vlees gepekeld om het voor bederf te bewaren. Dat zout in een wondje bijt, zullen we weleens gevoeld hebben. Die bederfwerende en reinigende functie zien we ook in het geestelijke leven. Het zout van Gods Woord dringt diep en pijnlijk door. De Heilige Geest ontdekt aan zonde en schuld. Hij verbreekt het hart en doet de zondaar bukken en buigen. In het leven wordt alles anders. Voor zo één heeft de wereld niets meer te bieden. In handel en wandel komt het zout openbaar en de omgeving merkt het. De één barst uit in vijandschap, bij de ander wekt het jaloersheid: “Hij heeft iets, wat ik mis!” Wat een goede smaak gaat er van hem uit. ‘t Is zijn lust en liefde, zijn diepste verlangen om naar Gods wil te leven. Die goede geur verspreidt zich in huwelijk en gezin, in het verenigingsleven en de kerk, in de buurt en op het werk. Kom, ga met ons!

Maar het smakeloze zout!
Zijn we dat onnutte, smakeloze zout? Hebben we het naar ons zin in de wereld? Dan weegt de eer van God en het heil van onze naaste niet. Hoe ingrijpend en schokkend! Dat zout komt op de mesthoop; het wordt vertreden! Maar bij de Heere is vergeving! Och Heere, och wierd mijn ziel door U gered! Toen hoorde God…

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen