Dagelijks tientallen doden

Is het gevaarlijk in Irak?
“Het gevaar in Irak is per gebied verschillend. Steden als Bagdad en Mosul behoren tot de gevaarlijkste gebieden in het land. Dagelijks sterven tientallen mensen door aanslagen met explosieven. We horen regelmatig de zware klappen van de ontploffingen. Vooral voor Amerikanen is het hier gevaarlijk. Er zijn al meer dan 4000 Amerikaanse soldaten in Irak omgekomen. Soms zien we de resultaten van dichtbij als een beschoten voertuig naar de basis wordt gebracht of als een noodhulphelikopter landt om gewonde soldaten af te voeren. Vanwege de gevaren in Bagdad moeten we altijd beschermingsmaatregelen nemen. Ik werk in de rode – gevaarlijkste – zone. Dagelijks ga ik met meerdere collega’s op pad. We dragen altijd helm en scherfvest en twee verschillende vuurwapens, een Diemaco C8 en een Glock-pistool. We rijden in een gepantserde terreinwagen. Tijdens de rit houden we de omgeving scherp in de gaten, omdat de kans om in een vuurgevecht terecht te komen of gekidnapt te worden groot is. Gelukkig is er tijdens mijn konvooien nooit iets gebeurd.”

Wat moet je doen?
“Iedere militair wordt of vroeg of laat uitgezonden. Ik was vorig jaar aangewezen om een half jaar naar Kosovo te gaan. Vier maanden voor mijn vertrek naar Kosovo werd mijn uitzending omgeboekt naar Bagdad. Twee maanden later moest ik al vertrekken. Ik ben naar Irak gekomen om voor de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie (NAVO) te werken. De NAVO heeft een trainingsmissie in Irak om opleidingen te organiseren en politieagenten te trainen. Daarnaast probeert deze missie verschillende Irakese ministeries met elkaar te laten samenwerken. De NAVO heeft daarom op verschillende belangrijke ministeries adviseurs geplaatst. Ik heb heel kort gewerkt op het Irakese Ministerie van Defensie. Gezien mijn politieachtergrond ben ik daarna gaan werken op het Irakese Ministerie van Binnenlandse Zaken. Ik adviseer de Irakezen hoe een operatiecentrum – een soort grote meldkamer voor alle incidenten en aanslagen in Irak – moet werken. Mijn team bestaat uit een groep Amerikaanse officieren, Deense politieagenten en enkele Deense en Italiaanse officieren. Ik ben de enige Nederlander.”

Waar zit je precies?
“Ik heb de eerste paar weken van mijn uitzending in de groene zone van Bagdad gewerkt. De Nederlandse eenheid werkt grotendeels op het hoofdkwartier van de NAVO, in de groene zone. Zij wonen in een soort caravan in de tuin achter het presidentiële paleis in Bagdad. Dat paleis was tot de inval in Irak de residentie van Saddam Hoessein. Nu zijn er een Amerikaans hoofdkwartier en de Amerikaanse ambassade gevestigd. Door mijn overplaatsing ben ik verhuisd naar een kleine militaire basis in Bagdad. Je kunt zo’n basis vergelijken met een militaire camping met heel veel betonnen muren, grint, een restaurant, een sportzaal, wooncontainers en lawaaiige aggregaten. In de zomer veel stof en in de winter veel modder. Op zo’n basis heb je niet veel luxe, maar wel alles wat je nodig hebt.”

Hoe ziet je dag er uit?
“We werken dagelijks met een ochtend- en een middagploeg omdat we zoveel mogelijk contact met de Irakezen willen hebben. Een Irakees luistert alleen naar je als je een goede relatie met hem hebt. Voor of na het werk kunnen we dan rapporten schrijven of zaken bespreken. Daarnaast is er tijd om te gaan sporten. Meestal ga ik samen eten met mijn teamleden; zo´n kleine militaire basis is best gezellig. Het is net een klein dorp.”

Wat merk je van meeleven uit de kerk?
“Het meeleven uit de kerkelijke gemeente is heel groot. Ik heb stapels kaarten en mailberichten gehad. Daarnaast reageerden vrienden en collega’s op de weblog die ik heb bijgehouden. De jongeren van de JeV, waarvan ik één van de voorzitters ben, stuurden vrijwel dagelijks om toerbeurt een email. Daarnaast kreeg mijn vrouw van een groot aantal gemeenteleden en vrienden ontzettend veel aandacht. Ook in het (zondagse) gebed van de gemeente werd veel voorbede voor mij gedaan. Kortom: dat was buitengewoon goed.”

Hoe doe je dat op zondag?
“De zondag is niet te vergelijken met thuis. De zondag is een gewone werkdag, zoals gebruikelijk op alle uitzendingen. Ik probeer ‘s zondags wel een preek ‘live’ te volgen via een internetverbinding. En officieel heb ik geen vrije dagen, maar op de islamitische vrije dag – de vrijdag – is er meestal wel tijd vrij plannen. Ik luister dan naar een preek via mijn laptop en lees een goed boek.”


Om veiligheidsredenen wordt alleen de voornaam gebruikt.

Kijk voor meer foto’s op: www.jbgg.nl/fotospecial

---
Naam: Harry
Leeftijd: 40 jaar
Rang: luitenantkolonel
Functie: Hoofd Expertisecentrum Luchthavens op Schiphol
Uitgezonden naar: Bagdad (Irak)
Van: 5 augustus 2007
Tot: tot 13 februari 2008

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen