Geestelijke ogen en oren

Het openingsvers van Openbaring 1 moeten we met aandacht lezen. De titel van het boek is de ‘Openbaring van Jezus Christus’. Dan volgt er een hele keten van personen die deze openbaring ontvangen. Christus ontving het van Zijn Vader en legt het in de handen van een engel die Johannes tot gids zal zijn. Vele malen lezen we: En de engel zei tot mij… Johannes geeft het boek door aan iedereen die leest. De meeste christenen waren toen niet in staat te lezen en dus wordt er een voorlezer mee bedoeld. De laatste groep ontvangers zijn de hoorders. Zalig zijn zij die horen en bewaren. In eerste instantie is de Openbaring gericht aan de zeven gemeenten van Klein Azië, het huidige Turkije. Efeze wordt het eerst genoemd en is de stad waar Johannes aan verbonden was. Dan volgen de andere steden die meer landinwaarts liggen. Deze zeven gemeenten vertegenwoordigen de kerk van alle tijden en plaatsen. Zij ontvangen een indrukwekkende zegen van Hem, Die is en Die was en Die komen zal. Hierin horen we Gods grootste Naam: Ik ben Die Ik ben en Ik zal zijn Die Ik zijn zal.

Wederkomst
In vers 7 staat het thema: Ziet, Hij komt met de wolken en alle oog zal Hem zien. Bij alles wat in dit boek staat geschreven, klinkt het geruis van de komende Christus. In vers 9 komt Johannes zelf aan het woord. Hij bevindt zich op het eiland Patmos en heeft zich afgezonderd op het strand. Aan de overkant van het water weet hij zijn geliefde Efeze. De stad is ver en de mensen kunnen hem niet troosten. Er is een andere troost. Opeens wijkt de aardse werkelijkheid van voor zijn ogen en hij geraakt in de geest. Hij ziet met geestelijke ogen en hoort met geestelijke oren. Er klinkt een stem als van een bazuin. Johannes kijkt om en ziet de Zoon des mensen in heerlijkheid.

Visioen
Hij ziet de Christus te midden van zeven gouden kandelaren. De kandelaren zijn beeld van Gods Kerk. Zij blijft bewaard omdat Christus er Zijn wandeling houdt. Johannes kende Christus als de Man van smarten. Hij had op zijn borst gelegen enige uren voor het verraad. Toen zag Hij de Zaligmaker als een worm en geen man. Nu ziet hij diezelfde Christus in heerlijkheid en zegt voorzichtig: Een, den Zoon des mensen gelijk zijnde. Er is overeenkomst en toch zo’n groot verschil. Alles draagt eraan bij Zijn overwinning te onderstrepen: Het lange koningsgewaad, de gouden gordel, het glinsterend witte haar, de vuurvlam der ogen, de gloeiende voeten, het zwaard uit de mond. Allen zullen Hem zo zien. Wij ook.

Troostwoord
En toen ik Hem zag, viel ik als dood aan Zijn voeten (vers 17). Het was in het Oude Testament een diep besef onder de vromen dat God zien, sterven betekent.Want onze God is een verterend vuur (Hebreeën 12: 29). Dat is nog zo, als de Heere ons zaligmakend overtuigt. Dan roepen we uit: ‘Genâ, o God, genâ’. Maar de Heere slaat het oog op hen die nederig knielen. Hij legde Zijn rechterhand op Johannes en zei: Vrees niet; Ik ben de Eerste en de Laatste; En Die leef, en Ik ben dood geweest; en zie, Ik ben levend in alle eeuwigheid. Amen.

Vragen
1. Probeer zelf eens de verschillende beelden van de verheerlijkte Christus te duiden.
2. In vers 1 staat dat Jezus Christus de openbaring van God ontvangt. Hoe moeten we dat verstaan daar toch Christus ook de waarachtige God is?
3. Vind je dat er in onze wereld dingen gaande zijn die het geruis van de voetstappen van Christus doen horen?
4. Johannes kende door het geloof de genade der vergeving. Waarom viel hij dan toch als dood aan de voeten van de Heere?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen