Weken achter elkaar in de bush

Dat Bontenbal een druk bestaan heeft, mag duidelijk zijn. De geboren Rotterdammer is soms weken achter elkaar in de bush en bevindt zich op het moment alleen de weekenden in zijn huis in Wamena. Email beantwoorden schiet er – om met zijn eigen woorden te spreken – wel eens bij in. Toch wil hij per mail vragen over zijn werk beantwoorden voor Daniël.

Je bent waterbouwkundige in Papua. Wat houdt dat precies in?
“Veel dorpen in Papua liggen hoog in de bergen. In dit gebied is er genoeg water, omdat er in Papua heel veel regen valt. Alleen zijn de bronnen die gevoed worden door dit regenwater soms ver bij het dorp vandaan. Samen met de plaatselijke kerk help ik met het bouwen van watersystemen, bijvoorbeeld het maken van een leiding van de bron naar het dorp met verschillende kranen of het bouwen van een opvangtank voor regenwater. Ook train ik lokale bouwvakkers zodat ze zelf een systeem kunnen bouwen.”

Hoe kwam je ertoe om voor de zending te werken?
“Op de jeugdvereniging kwam in een aantal Bijbelstudies het onderwerp ‘roeping’ aan de orde. Na ondermeer een avond van MAF zendingsvliegers ben ik veel na gaan denken en lezen of de Heere ook mijn gaven wil gebruiken in het zendingswerk. Werken bij de MAF trok mij aan, maar ik wilde eerst mijn HTS afmaken. Toen ik mijn opleiding afgerond had, ben ik op zoek gegaan naar een plek in het ontwikkelings- of zendingswerk, maar die vond ik eerst niet. Na drie jaar viel mijn oog op een advertentie van de Zending Gereformeerde Gemeenten (ZGG) voor een waterbouwkundige in Papua. Ik heb daarin Gods leiding mogen zien. Ik ben aangenomen en vervolgens in Papua terecht gekomen. Daar werkte ik eerst onder de gezamenlijke verantwoordelijkheid van het deputaatschap Bijzondere Noden (BN) en de ZGG en nu voor BN. Voor de een roept God heel duidelijk en direct. Voor het ander gaan er deuren open en deuren dicht en wijst God zo de weg.”

Is er in je werk ruimte voor evangelisatie?
“Tijdens de voorbereiding en uitvoering van een project werk ik vijf of zes weken heel intensief samen met een aantal bouwvakkers. We leven dan ook een week of vier samen in één hut of huis. In die periode voer ik veel gesprekken met hen, ook over het geloof. Een project sluiten we altijd af met een dankdienst waarin een dominee of ouderling een preek houdt en de link probeert te leggen naar het Levende Water. Daarnaast heb ik in Wamena veel mensen over de vloer, bijvoorbeeld kerkleden, bouwvakkers en jongeren. Ik probeer in het dagelijkse leven een getuige te zijn.”

Verschilt de Papuajeugd veel van de Nederlandse?
“De jeugd hier hoort bij een heel jonge kerk. Hun ouders of grootouders zijn van heiden christen geworden, maar vinden het vaak moeilijk om dit goed over te brengen op de jeugd. Oude waarden van vroeger zijn weggevallen door de komst van het christendom, maar de Bijbelse basis voor nieuwe waarden is nog erg zwak. De jeugd loopt hier tegen dezelfde verleidingen aan als jongeren in Nederland, maar ze krijgen veel minder bagage mee om weerstand te bieden. Doordat zij naar de stad trekken en hun familie in het dorp achterblijft, is er ook een stuk sociale controle weg. In Nederland is de jeugd dus ontzettend bevoorrecht met de Bijbelse basis die ze meekrijgt op school, op de jeugdvereniging, op catechisatie en van hun ouders.”

Je werkt nu vier jaar in Papua. Wat heb je bereikt?
“Dat vind ik een moeilijke vraag. Er zijn een aantal bouwvakkers op verschillende posten opgeleid. Ook hebben we in de tijd dat ik hier ben op tien verschillende plekken drinkwatersystemen gebouwd. Meetbare resultaten, zoals het aantal gebouwde systemen, zeggen niet alles. Ik ben bijvoorbeeld erg blij als ik zie dat twee timmermannen bijna volledig zelfstandig een project uitvoeren. Ze hebben plezier in hun werk en zijn erg trots als er water uit de kraan komt. Ook vind ik het een hele stap als een dorp er toe komt om een aanvraag in te dienen, akkoord gaat om al het werk onbetaald uit te voeren en zelf ook nog een bijdrage in de kosten levert. Daarnaast hoop ik dat de mensen met wie ik intensief heb samengewerkt niet alleen iets hebben gezien en opgepikt van technische zaken, maar ook van arbeidsdiscipline, motivatie en een leven als christen.”

Binnenkort ga je voor de Heli-mission werken? Waarom?
“Aan het eind van dit jaar wordt het project overgedragen aan de kerk. Aan mijn taak als begeleider van dit programma komt dan een einde. Tijdens mijn werk heb ik veel samengewerkt met Heli-mission, een organisatie die helikopters beschikbaar stelt voor pionierszendelingen. Omdat zij te kampen hebben met personeelsgebrek, vroegen ze mij om voor in ieder geval een jaar de functie als hangar-manager op me te nemen. Dit houdt in dat ik onder andere lokale mecaniciens begeleid in het onderhoud aan machines, gereedschappen, auto’s en huizen. Daarnaast help ik bij het aanleggen van nieuwe landingsstrippen en zendelingen en bij het opzetten van nieuwe posten. Ook zal ik me een dag in de week bezig houden met het trainen van lokale werkers.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen