Homoseksualiteit

Er is een seculier-liberale meerderheid en die bepaalt wat goed en slecht is voor de mensen. En wee de partij, de kerk of de vereniging die deze meerderheid durft te weerspreken in haar dierbare en steeds meer seculier getinte idealen. Het COC, een club die merkwaardig veel begint te lijken op de Middeleeuwse inquisitie, houdt de mensen en de politici wel bij de seculiere les. De CU mag in ieder geval niet meer duidelijk en principieel stelling nemen tegen gedrag dat de Bijbel toch echt afwijst. En dat door de kerk der eeuwen ook altijd als zonde is benoemd. De homoseksuele praxis werd door de eeuwen heen als onbijbels afgewezen.

Overigens staan er voor de toekomst nog wel meer principiële zaken op de seculiere agenda. De meerderheid in ons land heeft ook niet veel moeite met zoiets als abortus. En stel nu eens dat er partijleden zijn die wel gebruik maken van dergelijke diensten die door erkende klinieken worden aangeboden. Er zal ongetwijfeld wel weer een andere seculiere club zijn die deze belangrijke ‘verworvenheden’ er in zal peperen. Kortom, wie eenmaal aan de seculiere moraal en meerderheid toegeeft, kan zijn borst wel nat maken. Vandaag is het die en morgen komt er weer wat anders. Wat moeten christelijke partijen in de gegeven omstandigheden doen? Gewoon helder en duidelijk blijven staan voor goede bijbelse uitgangspunten. Dat lijkt mij van meet af de beste tactiek en strategie. Dat voorkomt een hoop gedoe in andere zaken. Wat dat betreft, vallen de eerste reacties vanuit de CU helaas niet mee. Eerst begon iemand uit de partij te roepen dat de kerken over deze zaak verdeeld waren en dat dus de CU maar vlug afstand moest nemen van de mevrouw die het aankaartte. Een wonderlijke redenering die je vertwijfeld doet vragen of men binnen die partij niet gewoon zelf de Bijbel (Romeinen 1) ter hand kan nemen.

Een ander bekend CU-lid vond eigenlijk dat praktiserende homoseksuelen best de partij kunnen vertegenwoordigen. Kennelijk was de man even het beginselprogramma van zijn partij vergeten. Een heel duidelijk bijbels geluid kwam van prof. J. Douma. In tegenstelling tot een andere hoogleraar uit een andere kerk, benadrukte hij dat de CU op dit punt bijbelse duidelijkheid moet verschaffen. En daarbij moet ze zich vooral niet laten leiden door wat clubs als het COC en de tijdgeest wensen. Ook moet men zich niet allerlei verkeerde tegenstellingen laten aanleunen, zoals weer een andere hoogleraar deed, die homoseksualiteit ging afwegen tegen overspel. Dat een intellectueel man dergelijke appels met peren vergelijkt, zegt ook al iets over de misplaatste verlegenheid rond dit thema. Het zou goed zijn als de CU in deze problematiek vooral het adagium van Groen van Prinsterer zou hooghouden. Christelijke politiek is belijden van de waarheid van Gods Woord. En belijden betekent voor de waarheid uitkomen waar dat op verzet en weerstand kan rekenen van de tijdgeest. Belijden hing voor Groen samen met lijden. Lijden, aan verachting en smaad die je vanwege het beginsel overkomt. Juist op dat punt was Groen onvermurwbaar. In het isolement ligt onze kracht, was een andere bekende uitspraak van hem. Groen bedoelde daarmee niet het gezellig terugtrekken in een eigen zuiltje, maar het ferm vasthouden aan wat de Bijbel zegt. Isolement was voor Groen vasthouden aan onopgeefbare beginselen. Daarin zocht hij zijn kracht. Laten we hopen dat de CU daarin ook haar kracht blijft zoeken. Dan kan ze iets betekenen voor de politiek in dit land.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen