Vrouwen tellen niet mee

Cijfers in statistieken en artikelen over de aidsproblematiek worden werkelijkheid als je oog in oog staat met de nood van de mensen in Malawi. Twaalf vrouwen uit verschillende Nederlandse kerken en van diverse hulpverleningsorganisaties bezochten begin november dit arme land ten zuiden van Kenia. De reis werd georganiseerd door de koepelorganisatie Prisma, waaraan ook het Deputaatschap Bijzondere Noden van de Gereformeerde Gemeenten deelnam. Tijdens dat werkbezoek kregen we een indruk van de tragische situatie en van de hulp die geboden wordt aan HlV-besmette mensen en Aidspatiënten. De centrale vraag was: hoe is het leven van vrouwen en meisjes in dat land?

Eén ding is tijdens dat tiendaagse bezoek wel duidelijk geworden. Het leven van de jonge meisjes en de vrouwen daar is niet te vergelijken met het luxe, westerse leven. Malawi is een typische mannenmaatschappij waar vrouwen niet in tel zijn. Daarbij gaat het niet alleen om zieke of arme vrouwen, het geldt de hele maatschappij.

Wat is er onder vrouwen en meisjes veel nood en onzekerheid! Veel meisjes zijn wees. Hun ouders zijn jong gestorven, vrijwel altijd als gevolg van de ziekte Aids. De kinderen moeten zelf in hun levensonderhoud voorzien. In het meest gunstige geval worden ze opgevangen door familie, maar dat betekent niet dat ze 'veilig' zijn. Veel weesmeisjes moeten de gunsten die ze ontvangen duur betalen met hun lichaam.

Bij het Mission Hospital in Ekwendini zaten jonge ongehuwde moedertjes van vijftien, zestien jaar. Ze zaten óf te wachten op de geboorte van hun kindje óf waren aan het herstellen van de bevalling. De gelaatsuitdrukkingen van de (aanstaande) moeders en de gezondheidstoestand van de babytjes spraken boekdelen, ledereen begrijpt dat deze meisjes hier niet om gevraagd hebben!

Geen mogelijkheid

Wat is er veel mis op het gebied van seksualiteit in het donkere Afrika. Meisjes en vrouwen zijn de kwetsbare groep. Zij hebben niets te vertellen. Zij moeten accepteren dat de man meerdere vrouwen heeft en meerdere seksuele relaties. Vrouwen hebben geen andere keus dan dit toe te laten. Een man die er voor kiest om alleen zijn eigen vrouw trouw te zijn, is een zeldzaamheid. Zelfs binnen de christelijke kerken zijn er heel wat mannen die het niet zo nauw nemen met de huwelijksmoraal.

En vrouwen, veelal eigenlijk nog meisjes, die hun eigen lichaam aanbieden, zijn er ook bij tienduizenden. Niet om

rijk te worden van prostitutie, maar omdat ze geen andere keus hebben. Zijn deze meisjes niet bang om Aids te krijgen? Zeker wel, maar velen zien geen andere mogelijkheid meer. Het is óf sterven van de honger, óf op termijn sterven aan Aids. Ze stellen hun hoop op Aidsremmers. In combinatie met gezonde voeding stelt hen dat nog enkele redelijke jaren in het vooruitzicht.

Alle vrouwen uit de bezoekersgroep hebben afzonderlijk een dag meegelopen met een Malawiaanse vrouw. Het was schokkend wat we hoorden over de man-vrouw-relatie, over de gezinssituaties. De meeste mannen bezitten de vrouwen uitsluitend tot hun eigen genot.

We spraken een mevrouw die zelf HlV-besmet was. Haar man had uit zijn vorige huwelijk dertien kinderen, zelf heeft ze vijf kinderen bij deze man gekregen. Dankzij Aidsremmers, een gezonde manier van leven en een ijzeren wilskracht heeft zij zich door een diep dal heen geworsteld. Er dan de oma's die de zorg hebben voor twaalf of meer weeskinderen! De oude vrouwen zijn de kurken waarop Malawi drijft. Immers een hele generatie is in het land gestorven aan Aids. De vermoeide maar nog wel gezonde bejaarden zorgen nu voor de jongeren, hun kleinkinderen die vaak al weer besmet zijn met het HlV-virus. Veelal bij de geboorte meegekregen van hun inmiddels gestorven ouders.

Hoopgevend

En toch... helemaal hopeloos is het niet. Juist de vrouwen in Malawi zetten zich in voor hulpverleningsprojecten. De meesten van hen zijn zelf HlV-positief (dus besmet), maar sinds kort gaan ze de dorpen in om voorlichting te geven aan andere vrouwen en jonge meisjes. Zij dringen eropaan om een HlV-test te laten doen zodat men indien nodig medicijnen tegen Aids kan gebruiken. Die worden tegenwoordig door de Malawiaanse overheid gratis ter beschikking gesteld. Helaas zijn velen in de afgelegen dorpjes nog van deze hulp verstoken. Maar er is een begin. De huidige generatie is niet meer te redden, maar we hebben met eigen ogen gezien dat er jonge mensen zijn die samen met de vrouwen de krachten bundelen in de strijd tegen Aids! Dat is hoopgevend.

Er is nog een lange weg te gaan. Er rust bij velen nog een taboe op het probleem. Nog steeds is er een grote groep die niet openlijk over het Aidsprobleem wil spreken. Toch is het nodig dat dit gesprek op gang komt. Alleen dan is er hoop voor de toekomst. Daarom is het werk van de vrouwengroepen zo belangrijk. Zij bieden praktische (thuis)hulp, verzorgen Aidspatiënten, geven voorlichting op scholen aan de jongeren hoe zij op een bijbels verantwoorde manier met elkaar moeten omgaan, ze zetten zich in voor de opvang van weeskinderen. Wat hebben we diepe bewondering gekregen voor deze vrouwen!

Dit jaar is er tijdens de door de Jeugdbond georganiseerde vakantieweken uitgebreid aandacht besteed aan de HIV/Aidsproblematiek. In elk kamp is een collecte gehouden. Het bedrag wat deze actie heeft opgebracht wordt elders in deze Daniël bekendgemaakt. Dat geld is hard nodig, maar laat het daarbij niet blijven. Er is nog zoveel nood in Afrika! Het werk daar van onder andere het Deputaatschap Bijzondere Noden en de andere organisaties verdient hartelijke steun. In woord en daad. Ik zie het nog steeds voor me. Eindeloos veel mensen, lopend langs de kant van de stoffige weg, de hele dag door, van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. Het zijn allemaal mensen die samen met ons op weg zijn naar de eeuwigheid. Onder hen zijn Aidspatiënten, onder hen zijn jongens en meisjes van jullie leeftijd, die het grote gevaar lopen HlV-besmet te worden. Bid voor hen! Niet één keer, maar dagelijks. Paulus roept de gemeente op: 'Gedenkt de gevangenen, alsof gij mede gevangen waart; en degenen die kwalijk behandeld worden, alsof gij ook zeiven in het lichaam kwalijk behandeld waart.' Laten we de 'HIV/Aidsgevangenen' én het werk van het Deputaatschap Bijzondere Noden niet vergeten!! De Heere kan op het gebed grote wonderen doen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen