Huishoudelijke vergadering 25 september 2007

De presidente, mevrouw Teerds, heet iedereen hartelijk welkom op deze Huishoudelijke Vergadering. In haar welkomstwoord wijst ze erop, dat we hier allen met een dubbel gevoel aanwezig zijn. Bij de familie Kamp uit Rijssen is op het alleronverwachts een dochter overleden in de leeftijd van achttien jaar.

Moge de Heere de woorden uit Job 5 vers 17 en 18, waarover tijdens de rouwdienst gesproken is, in hun leven waarmaken: Zie, gelukzalig is de mens, denwelken God straft; daarom, verwerp de kastijding des Almachtigen niet. Want Hij doet smart aan en Hij verbindt; Hij doorwondt en Zijn handen helen. Dat de Heere de grote wond die geslagen is, moge verbinden en helen. Vandaag zijn we hier ook bij elkaar om afscheid te nemen van mevrouw J. de Blois-van Kempen. Het is óns gegeven om deze dag nog met elkaar te mogen beleven.

Openingsmedicatie

In zijn openingsmeditatie bepaalt ds. C.A. van Dieren ons bij Ruth 1 vers 6: Toen maakte zij zich op met haar schoondochters en keerde weder uit de velden van Moab; want zij had gehoord dat de HEERE zijn volk bezocht had, gevende hun brood."

Opmerkelijk in deze tekst is, dat het gaat over een naamloze. In het eerste hoofdstuk gaat het over drie dingen: De naam die deze vrouw had, de naam die ze kwijtraakte en de naam die ze zichzelf gaf. Uit de verzen vooraf gaand aan vers zes weten wij welke naam ze had. Naomi, de liefelijke, dat was ze. Liefelijk was ze in de ogen van de mensen te Bethlehem; ook was ze liefelijk in haar eigen ogen. Wat onbrak deze vrouw? Ze had een man, twee jongens en was in goeden doen. Ongetwijfeld zijn er velen jaloers geweest op haar. Bovendien was ze een vrouw met liefelijke genade. Ook hierin was haar naam waar geworden in haar leven. Nu lezen we van haar, dat ze een vrouw is, die haar naam is kwijtgeraakt: een naamloze is ze geworden. Naomi heeft gemeend zichzelf te helpen en te redden. Ze is naar Moab gegaan. Daar is ze al haar liefelijkheid kwijtgeraakt. Haar man ligt in het graf en haar kinderen ernaast. Bovendien is haar rijkdom in de afgelopen tien jaar verteerd. Het ergste is, dat ze haar God kwijt is, omdat ze zelf uit de weg is gelopen. We lezen in onze tekst: Toen... Naomi zal terugkeren en ze zal dan een naam overhouden. Een naam, die ze in deze weg bij geesteslicht heeft leren spellen. "Noem mij maar Mara, want het is één en al bitterheid wat ik heb overgehouden." Het woord want in de tekst geeft de oorzaak aan van de terugkeer. We lezen: Want zij had gehoord, dat de HEERE. De HEERE, dat is de onveranderlijke VerbondsJehova. Bij de HEERE is geen verandering. Het is goed wanneer we onszelf eerlijk de naam Mara mogen leren geven Het is een eeuwig wonder,

wanneer de Heere die naam niet overneemt. Wat is de oorzaak dat ze terugkeert? Ze had gehoord, dat de Heere in Zijn grote trouw Zijn volk bezocht heeft; ; hen gevende brood. Hij laat het wonder van Zijn genade horen in Moab. De Heere weet Naomi te vinden. Wat verbreekt het zondaarshart? De liefde, de trouw, de opzoekende genade Gods met een boodschap van Zijn Evangelie. Dat God goed is voor een slecht mens, dat God genadig is voor een rechteloos volk. De Heere gaat trekken en Naomi gaat de Heere nalopen. Ze kan het geen dag meer uithouden in Moab. Ze wordt een missend mens, een buitenstaander door eigen schuld. Ze gaat net als de verloren zoon zeggen: Ik zal opstaan, en tot mijn vader gaan, en ik zal zeggen: Ik heb gezondigd tegen de hemel en voor u. Ik ben niet meer waardig om ooit een plaats te ontvangen! Naomi wordt aangetrokken door het evangeliegoed, waar Bethlehem van mag getuigen. God heeft Zijn volk bezocht, gevende hun brood. Misschien bent u ook zo'n wegloper, liefelijk in het eertijds. Wanneer we onder het oordeel Gods niet kunnen en willen buigen, gaan we net als Naomi zoeken om onszelf in het leven te behouden en ontlopen we Bethlehem. God heeft gedacht om Bethlehem, dit Broodhuis, te vervullen met alles wat God te geven had, zoals Jezus Zelf getuigt in Johannes 6: Mozes heeft u niet gegeven dat brood uit den hemel, maar Mijn Vader geeft u dat ware Brood uit den hemel.". De hele Kerk zal uit Bethlehem verzadiging van vreugde ontvangen.Hoe komt een wegloper in Bethlehem? Ik heb u liefgehad met een eeuwige liefde en daarom heb Ik u getrokken. Dat Evangelie verbreekt, namelijk dat Hij gekomen is en Zich in Bethlehem in de kribbe heeft

laten neerleggen voor hongerigen naar de gerechtigheid en dorstigen naar God. Dan worden we zeer gewillig gemaakt en rusten we niet voor we in Bethlehem gekomen zijn en gesmaakt hebben dat God voor zulke trouwelozen goed en zoet is. Dan neemt Hij alle bitterheid in dat Bethlehem weg.

Bestuursverkiezing en afscheid

Na de openingsmeditatie volgt het huishoudelijk gedeelte van de vergadering. Hieronder valt de bestuursverkiezing. De dames J.C. Blijleven-de Niet. J.C.Roest-van den Bos en M. de Zwart-Buijs worden met algemene stemmen herkozen. De dames C. van de Craats-Bos uit Terwolde en M.A. Heikoop-Gorter uit Geldermalsen worden met meerderheid van stemmen tot nieuwe bestuursleden gekozen.

Daarna wordt er afscheid van mevrouw. J. de Blois-van Kempen genomen. De voorzitter van het Bondsbestuur. ds. C.A. van Dieren, dankt haar voor het vele werk dat zij 24 jaar ten goede van de Bond en bovenal ten goede van alle vrouwenverenigingen heeft mogen doen. Met de haar geschonken talenten heeft zij zeer punctueel haar werk mogen doen en daarin de ander mogen zoeken. Hij wenst haar samen met haar man en (klein)kinderen Gods zegen toe voor het verdere leven. Tijdens dit dankwoord komt de burgemeester van de gemeente Geldermalsen, dhr. S.W. van Schaijk, binnen en deelt na een korte toespraak mee, dat Hare Majesteit Koningin Beatrix mevrouw De Blois de onderscheiding tot lid in de 'Orde van Oranje Nassau' heeft toegekend.

Na de felicitaties spreekt mevrouw De Blois haar dankwoord uit, waarin zij erop wijst dat de Heere de dank toekomt. Hij was het die haar in 1983 een plaats toeschikte in het Bondsbestuur. Zij spreekt een dankwoord uit tot allen met wie zij tijdens deze jaren samengewerkt heeft.

Zij betrekt daarin ook haar man en kinderen, die haar al die jaren tot grote steun geweest zijn in de vele werkzaamheden.

Tijdens de middagpauze is het in de hal en de zaal van de kerk een drukte van belang. De besturen van de verenigingen kopen aan de lectuurtafel en borduurtafel weer materiaal voor het komende verenigingsseizoen.

De wereld in onze achtertuin

"Globalisering en onze gezindte"

Vroeger woonden de mensen in hun eigen dorp, eigen stad. De meesten kwamen niet verder dan de plaats waar ze opgegroeid waren, zo begint de ds. W. Silfhout zijn referaat. Wilde men ver reizen, dan was men weken, maanden onderweg om ergens te komen. Vandaag aan de dag is dat heel anders. Men hoeft zelfs geen verre reizen te maken om bijvoorbeeld in Azië te komen. Met een druk op de knop hebben we de wereld binnen handbereik, ja de wereld in onze broekzak. Denk maar aan het mobieltje met daarop internet.

mobieltje met daarop internet. De Brit, Arthur C. Clarke schreef in 1962 een boek, waarin hij voorspelde, dat binnen korte tijd een navigatiesysteem via satellieten zou komen. Hij voorspelde onder meer, dat er een wereldomvattende bibliotheek zou ontstaan en dat er een persoonlijke radio, die wij de mobiele telefoon noemen, zou komen. Velen namen hem niet serieus, maar in enkele tientallen jaren zijn de voorspellingen van Clarke werkelijkheid geworden. Mede beïnvloed door de ontwikkelingen in de digitale wereld zien we in onze tijd een toenemende globalisering of mondialisering. Globalisering of mondialisering is een voortdurend proces van wereldwijde economische, politieke en culturele integratie, met als kenmerk een wereldwijde arbeidsdeling, waarbij productielijnen over de hele wereld worden verspreid. Twee ontwikkelingen, die daar een grote invloed op hebben en stimulerend werken, zijn de vervoersmogelijkheden en de telecommunicatie.

Was men vroeger weken onderweg naar een ander continent, vandaag reis je binnen een etmaal bijna de wereld rond. Mensen maken vakantiereizen naar verre landen. Jongeren gaan elders studeren. Wij en onze jongeren komen in aanraking met andere culturen en godsdiensten. Werkvakanties voor goede doelen zijn erg in, niet alleen in Oost-Europa, maar zelfs tot in Zuid-Amerika toe.

Hoe moeten wij daar tegenover staan? Zijn die ontwikkelingen toe te juichen of moeten we ons er tegen verzetten, omdat het leidt tot nivellering van onze opvattingen ten aanzien van de leer der godzaligheid, die onder ons volkomen zekerheid heeft?

Het is niet zo eenvoudig daarop een antwoord te geven. Het kennisnemen van andere culturen kan zowel verrijkend, als verarmend zijn. Augustinus ging tegen de wil van zijn moeder Monica naar Rome. Toch had God het zo bestuurd. Augustinus moest naar Rome. Daar zou hij vrede vinden voor zijn ziel.

Wij leven met onze kinderen in een ik-gerichte wereld. Het individualisme viert hoogtij. Individualisme houdt in, dat men de rechten van het individu boven die van de gemeenschap stelt. Het individualisme is gericht op persoonlijke onafhankelijkheid. Deze levensopvatting doortrekt onze samenleving en laat ook de kerk en de kerkmens niet onberoerd.

Velen leven voor het hier en nu. In dit leven moet je

het maken. Alles moet eruit gehaald worden wat er in zit. Vooral de jongeren ondervinden de invloed van dit levensgevoel en worden ermee besmet. Een kenmerk van deze ik-cultuur is, dat men leeft van hoogtepunt naar hoogtepunt en daartussen zit de grauwe sleur van de dagelijkse werkelijkheid. Zien we ook bij onze jongeren nier het zoeken naar het nieuwe, het uitdagende, het vreemde?

Je kunt door het kennisnemen van een andere wereld in een enorme identiteitscrisis terechtkomen.

De waarheidsvraag kan dan het hart van de jongere vervullen: "Is het wel waar wat ik thuis, in mijn eigen omgeving, altijd heb gehoord? " Hoe belangrijk is het, dat jongeren wat meer meekrijgen van thuis dan: "Zo is het altijd geweest." Ze moeten weten, waarom we deze dingen doen en waarom we op die manier handelen. De bedding van ons leven als christenen moet hen vanuit het Woord duidelijk worden gemaakt.

Het kennisnemen van andere culturen en religies, en de spanning die dat met zich meebrengt, kan tot verschillende houdingen leiden:

Je kunt deze spanning oplossen door te gaan schipperen. Wat van huis uit geleerd is, is wel goed, maar het andere in deze cultuur ook. Je moet het allemaal niet zo zwartwit zien. In de praktijk komt het erop neer , dat uiteindelijk in een nivelleringsproces de laatste gedachten van het christelijke gedachtegoed teloor gaan.

Het kan ook zijn, dat je twee levens gaat leiden. Thuis ben je een meelevende jongere en elders ga je geheel op in de andere cultuur.

Het kan ook zijn, dat juist het kennisnemen van de andere cultuur en de religie je sterkt in de waarde van je eigen kerkelijke situatie.

De globalisering van onze tijd vraagt om mensen, die verder gekeken hebben dan de grenzen van hun eigen land. Er zijn drie aandachtspunten waar de jongere en de ouders op moeten letten:

Ga bij voorkeur naar een plaats, waar men zich kan aansluiten bij een kerkelijke gemeente, die staat op dezelfde grondslag als de thuisgemeente.

De aandacht van de thuisgemeente. Er moet meeleven zijn met het wel en wee van een gezin.

Een goede relatie met het thuisfront. Biddende ouders zijn voor onze jongeren van groot belang.

Ds. Silfhout eindigt zijn referaat door erop te wijzen, dat we ons niet kunnen onttrekken aan de cultuur waarin we leven. Onze jongeren nemen daar nog veel meer van mee dan wij ouderen. Ze nemen er niet alleen veel van mee, maar ze ervaren de cultuur niet als iets vreemds. Het hoort er nu eenmaal bij. "Ouders, laat uw kinderen niet los. Draag ze op in het gebed. Laat ze merken dat u met hen meeleeft!"

Na het referaat is er gelegenheid om vragen te stellen. Deze vragen worden door ds. Silfhout beantwoord. Nogmaals wijst hij erop, dat wij leven in deze cultuur en te maken hebben met alle ontwikkelingen op het gebied van onder andere de telecommunicatie. Wat is het belangrijk om van jongsaf aan de gewetens van onze kinderen te vormen, zodat zij op verantwoorde wijze met alles waarmee zij geconfronteerd worden weten om te gaan.

Ook deze Huishoudelijke Vergadering is weer voorbij. Alle aanwezigen keren terug naar de eigen woonplaats. Veel hebben we gehoord en veel is ons meegegeven. En indien iemand van u wijsheid ontbreekt, dat hij ze van God begere, Die een iegelijk mildelijk geeft, en niet verwijt; en zij zal hem gegeven worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen