Meeleven in lief en leed

"Namens het Bondsbestuur"

"Bij bijzondere omstandigheden, in lief en leed, schreef mevrouw J.C. Blijleven-de Niet brieven aan zendingswerkers. evangelisten, predikanten, predikantsweduwen, Koninklijk Huis en anderen waarin ons meeleven werd betoond".

Zomaar een stukje uit het jaarverslag van onze secretaresse, waar in een notendop dit onderdeel van het Bondswerk wordt toegelicht. Omdat we zelf deze 'pen' hebben overgenomen van mevrouw W.A. Both-van 't Geloof, togen we onlangs naar Melissant om met haar te spreken over een stukje geschiedenis van 'meeleven vanuit de Vrouwenbond'. Twintig jaar lang mocht mevr. Both dit werk voor ons doen. Een ontelbare hoeveelheid brieven, kaarten en andere blijken van meeleven is in al die jaren 'namens ons' verstuurd. Dat het werd en wordt gewaardeerd blijkt wel uit de reacties die we krijgen. "Soms na jaren nog", alsdus mevrouw Both. "Het is mooi werk; we hebben het mogen doen. Het is alles uit Hem, door Hem en tot Hem!"

"Naast het versturen van post aan zendingswerkers en anderen zijn we in 1983 ook begonnen met het meeleven met onze predikantsweduwen", vertelt mevrouw Both verder. "Ds. Van Haaren was toen net overleden en we voelden zo'n behoefte om ook met mevrouw Van Haaren en de kinderen mee te leven. Ze zijn niet alleen man en vader kwijt, maar ook alles wat er verder in het pastorieleven bij hoort. Ik heb toen in het Bondsbestuur gevraagd of we hierin als Bond niet mee moesten leven. 'Best', werd er gezegd, 'maar alleen als jij het doet'. En zo kwam er weer een stukje werk bij. Niet gezocht, maar op de weg geplaatst".

Onlangs sprak iemand over het gezegend worden van dit stukje werk van de Bond. "Ik hoop het", aldus mevrouw Both, "maar dat is geen verdienste van ons. De Heere gebruikte het werk dat we mochten doen. We hoeven dat zelf niet te zeggen, maar anderen hebben het mogen ervaren. Mocht het zijn ter verheerlijking van Zijn grote Naam".

Mevrouw Both heeft (zoals nu nog gebeurt) alles keurig bijgehouden in een map. Daarin staat, wanneer de post verstuurd werd en aan wie en voor welke gelegenheid. Wat komt er dan weer veel boven als je zo terugkijkt. Veel herinneringen aan ernstige roepstemmen, noden en zorgen, maar ook de zoveel blijde dingen die er waren. In dat alles gaat het echter om het Woord! Dat geeft een band, ook binnen het Bondsbestuur.

Er werd en wordt ook meegeleefd met ons Koninklijk Huis. Altijd krijgen we van hen een reactie terug. Meestal een kaart, maar namens de koningin is het altijd een brief waarin gereageerd wordt op het geschrevene. Mevrouw Both: "Reacties terug? Het hoeft niet, maar daar ben je altijd blij mee."

VV't' blikken nog even terug en lezen:

* 24 maart 198< J: brieven verzonden naar ds. Rietdijk, ds. Verweij en ds. Koster in verband met bun 12'h jarig ambtsjubileum;

* 9 oktober 1984: brief verzonden aan Marjo Hakkenberg in verband met baar huwelijk:

* januari 1985: ds. Wisse brief gezonden in verband met 25jarig ambtsjubileum:

* 8 mei 1985: brief geschreven aan prins Bernhard in verband met zijn ziekte.

Vit: Vijftig jaar Bond van Vrouwenverenigingen der Gereformeerde Genieenten

Op de vraag of ze het werk mist, antwoordt mevrouw Both: "Ja en nee". Nog altijd schrijft ze zelf aan de zendingswerkers en aan familie M. Dekker in Israël, maar voor het overige: "Er is overal een tijd van. Als je man niet meer werkt, krijg je toch ook een andere levensgang. Al blijf je je in je hart jong voelen, de leeftijd gaat door." Nog altijd mag er een goede band zijn met de (oud)bondsbestuursleden. En wat doet het goed (en dat gebeurt nóg gedurig) als je iemand spreekt die je bedankt voor het meeleven. Ook meneer Both beaamt het positieve, dat er uit al deze contacten is ontstaan.

Moge de Heere in de toekomst verder mee optrekken en in alles Zijn zegen niet onthouden. We eindigen dit stukje met een aantal versregels uit de Lofzangen Israëls van ds. Joh. Groenewegen, zoals we vaak ook doen in ons meeleven:

Kom [och in mijn harte werken, Maak mij levend naar Uw Woord. Wil mij met genade sterken, Dat ik wand'le moedig voort. Leer mij doen Uw welbehagen En mijn kruis gemoedigd dragen, Zet mij op een effen baan Doe mij moedig henen gaan

In de mogendheid des Heeren, Dan is alle bitter zoet. Laat ik dan gedurig leren, Wat ik doen en laten moet. Sterk mijn harte met genade En bezie mijn werk en daden Maak mij van de zonden vrij Leer, regeer en heilig mij.

Met vriendelijke groeten namens ons allen. J. C. Blijleven-de Niet

Namens ons allen...

Op de bondsbestuursvergadering van 31 augustus jongstleden was onze secretaresse, mevr. J. de Blois-van Kempen, voor het laatst als bestuurslid aanwezig. Onder andere ter gelegenheid daarvan lieten we enkele foto's maken. Bij de verschijning van deze Daniël zal ze - als de Heere het geeft - op de Huishoudelijke Vergadering afscheid van ons genomen hebben. In de volgende Daniël hopen we daar uitgebreid op terug te komen. Voor deze keer alvast een foto van het 'oude' bondsbestuur.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen