Onze centenpot

Wie kan er zonder geld? Al heel vroeg in de geschiedenis kwam er behoefte aan een ruilmiddel. Om aan goederen te kunnen komen, die voor de dagelijkse levensbehoefte nodig waren, ruilde men die spullen, die men over had. Later ontstond er het ruilmiddel geld, waarvan we ook lezen in de Bijbel.

Maar heeft geld niet een negatieve klank? Werkt het niet geldgierigheid in de hand? Dat is inderdaad een gevaar. Zegt de Bijbel niet dat geldzucht een wortel is van alle kwaad?

Op zichzelf is geld niet negatief. Het is maar, hoe je ermee omgaat. Wij mogen er ons hart niet op zetten en er geen slaaf van worden.

Het geld, dat God ons in Zijn goedheid schonk, mogen we gebruiken. Daarbij hebben we wel de plicht om als een goed rentmeester hiermee om te gaan en het op de juiste manier te gebruiken.

Ook onze Vrouwenbond kon in 1947 en kan ook in 2007 niet zonder geld. Op mij rust nu de taak iets weer te geven van het financiële reilen en zeilen over een periode van zestig jaar.

Dat wordt dus een verhaal van cijfers en getallen. Maar wat moet je met cijfertjes? Die zijn immers heel erg saai? Ik doe toch een poging om iets over onze financiën te schrijven.

Wat er zoal in om gaat

Wie kan er zonder geld? Ook onze Vrouwenbond heeft een penningmeesteres.

1948 ...dat op aanraden van Ds. Verhagen een vrijwillige bijdrage gevraagd werd voor het vormen van een kas. Ook toen al - en dat hebben wij later altijd ervaren - werd er spontaan gegeven: ruim fl. 500-werd ontvangen. Dat was voor die tijd - 1948 - heel veel...

Bij de oprichting van de Vrouwenbond in 1947 besefte men terdege dat er geldmiddelen nodig waren om iets te kunnen betekenen voor de meisjes-en vrouwenverenigingen, die bij de Bond waren aangesloten. Zo werd het idee van de contributie geboren.

In het boek 'Vijftig jaar Bond van de Vrouwenverenigingen der Gereformeerde Gemeenten' lezen we dat de contributie in 1947 werd vastgesteld op fl. 0, 75 per lid van een bij de Vrouwenbond aangesloten vereniging. In 1966 werd dit bedrag verhoogd naar fl. 1.50 en enkele jaren later naar fl. 2, 50.

Op de Huishoudelijke Vergadering van 1996 werd, op voorstel van het Bondsbestuur om de contributie te verhogen van fl. 2, 50 naar fl. 4, - , spontaan gereageerd deze op te trekken naar fl. 5, - . Dat idee werd met grote meerderheid aanvaard.

In januari 2002 werd onze munteenheid omgezet in euro's en moesten we de contributie opnieuw vaststellen. Deze werd naar beneden afgerond op € 2, 25 en dat bedrag is tot op dit moment nog steeds de hoogte van onze contributie.

In het kasboek van augustus 1948 komen we naast collectes ook nogal wat vrije giften van verenigingen tegen. Desondanks lezen we hier en daar dat de penningmeesteres in de eerste jaren nogal eens krap zat en dat er voor de Bondsdagen jarenlang een lening moest worden afgesloten.

1949 ... Bij de kascontrole bleek, tot groot vermaak van de Ere-Voorzitter, een tekort te zijn van zegge en schrijve één gulden...

De tijdens Bondsdagen, Huishoudelijke Vergaderingen en Regiodagen gehouden morgencollectes zijn eveneens een inkomstenbron en dienen ter bestrijding van de voor deze dagen gemaakte kosten.

Na rijp beraad zag het Bondsbestuur zich in 2000 genoodzaakt de jaarlijkse Bondsdag niet meer in De

Doelen te Rotterdam te houden. Er moest veel voor deze locatie betaald worden en dat werd jaarlijks meer. Bedroegen de kosten van De Doelen in 1994 fl. 14.855, - , in 1999 stegen ze naar fl. 23.445, - !

De collectes van de laatste vijf Bondsdagen bleken niet geheel kostendekkend te zijn. Het was dan ook niet verantwoord nog langer de Bondsdag in Rotterdam te houden.

den. Vanaf 2000 vonden we onderdak in de Adventkerk te Veenendaal. Voor sommigen was het even wennen, maar de meeste bezoekers voelden zich er snel thuis. Tot op heden mogen we terugzien op een heel fijne samenwerking.

1954 • • dat uil zuinigheidsoverwegingen maar één bestuursvergadering gehouden werd. 1955 - de financiële toestand is ernstig. F.r is een lekort! De heer Molenaar stelde voor een extra collecte te houden en zei: ' Ieder die van plan is één kwartje te geven, maakt er nu twee van!'

Voor nog wat extra 'bijverdiensten' werd in het verleden textiel (zie 'Vijftig jaar Bond van Vrouwenverenigingen der Gereformeerde Gemeenten') en zilverwerk met het bondsembleem verkocht. U kent de bekende lepeltjes, suikerscheppen of briefopeners vast nog wel. De markt bleek echter behoorlijk verzadigd te zijn en dan moet je er ook weer mee stoppen!

De extra inkomsten waren wel welkom. Er waren elk jaar immers ook veel uitgaven, zoals kantoorkosten, reiskosten, telefoonkosten, enz. Het is teveel om op te noemen, maar via ons financieel jaarverslag, dat meestal in de maand augustus verschijnt, kunt u er wel een indruk van krijgen.

1960 ... I)e penningmeesteresse vermeldde op deze Landdag in haar financieel verslag een batig saldo van fi. 11, 39!

Onze gehandicapte naaste

De Vrouwenbond denkt ook aan onze gehandicapte naaste, leder jaar wordt er door de 'Commissie Vakantieweken Gehandicapten', vallend onder de verantwoordelijkheid van de Vrouwenbond, een aantal vakantieweken georganiseerd. Daarvoor is veel geld nodig. De middagcollectes op de Bondsdagen en Huishoudelijke Vergaderingen zijn daarom ook altijd voor deze vakantieweken bestemd.

De collectes op de Regioavonden - twee in het voorjaar en twee in het najaar - komen, na aftrek van een deel van de kosten, eveneens geheel ten goede aan de vakan-tieweken gehandicapten. De kosten van de sprekers op deze avonden worden voor rekening van de Bond genomen. Tijdens diverse gelegenheden worden stroopwafels te koop aangeboden en altijd weer gaan die vlot van de hand. De winst komt ten goede aan de vakantieweken gehandicapten.

Wie beheerden de financiële administratie?

Verschillende penningmeesteressen hebben zich in een periode van zestig jaren over de financiële administratie mogen buigen. De één voor een kortere, de ander voor een langere periode. De eerste penningmeesteres was mevrouw C. van 't Kaar-Tanger (1947-1952). Daarna kwamen mevrouw C. Slinger (1952-1972), mevrouw M.C. van Woerden-Verhoef (1972-1986), mevrouw C.A. Kaslander-Goedegebuur (1986-1987), mevrouw C. Guiljam-Melis (1987-1995), mevrouw JJ. van Willigen-Kirpestein (1995-2000) en mevrouw A. van Wolfswinkel-Blokland (vanaf 2000).

Wat in het klein begon, groeide in de loop van de jaren uit. Aanvankelijk werd de verantwoording meegenomen door de secretaresse, maar vanaf 1958 maakte men jaarlijks een echt financieel verslag. Na afloop van de verslagperiode, lopend van 1 juli tot en met 30 juni, werd en wordt ook nu de financiële administratie gecontroleerd door een accountant. Daarna wordt het financiële verslag ter inzage naar alle verenigingen gestuurd. Eventuele vragen hierover kunnen altijd op de Huishoudelijke Vergadering gesteld worden.

Tijdens de middagpauze van de Huishoudelijke Vergadering wordt de gehele boekhouding ter inzage gegeven aan twee dames van verschillende verenigingen, de zogenaamde kascontrolecommissie. Zo wordt getracht een zo groot mogelijke transparantie te handhaven. Sinds 2000 vindt de financiële administratie geautomatiseerd plaats.

Ook werden er acties gehouden

In de loop van de jaren werden diverse acties gehouden. In 'Vijftig jaar Bond van Vrouwenverenigingen der Gereformeerde Gemeenten' lezen we onder andere, dat bij het 25-jarig bestaan in 1972 de opbrengst van de gehouden actie - bestemd voor de vakantieweken voor mensen met een lichamelijke handicap - fl. 20.633, - bedroeg.

1971 ... de jubileumactie - iedereen is enthousiast, want het is veel meer dan werd verwacht. De meisjesvereniging te Utrecht, die nog geen vijftien leden telt, heeft de grootste bijdrage geleverd...

In 1987, bij het 40-jarig bestaan, werd actie gevoerd voor de gehandicapte verre naaste op de zendingsvelden in Igede en Izi. De opbrengst was fl. 145.725 Tien jaar later werd voor een eigen kerkgebouw ten behoeve van de evangelisatiepost in Emmen fl. 96.175 op de Bondsdag afgedragen. Nagekomen giften brachten de opbrengst op fl. 100.893.

In 2002 mochten drie dames van het bondsbestuur op uitnodiging van de Zending een reis door het zendingsgebied in Nigeria maken. Dit was in het kader van het 40-jarig bestaan van de ZGG. Na hun terugkeer togen de dames het land door om dia's te laten zien en te vertellen over wat ze in Nigeria gezien en gehoord hadden. Door middel van die dia-avonden op vrouwenverenigin-

gen hoopte de ZGG een nieuwe impuls te geven aan de betrokkenheid bij de zending.

Besloten werd aan de 'Vrouwenbond in Nigeria' een cadeau aan te bieden in de vorm van 10 canapies (een soort zonnetenten) en 350 plastic stoeltjes. De kosten van dat cadeau waren € 3.843. Ook werd een actie gestart, die Vrouwen voor vrouwen genoemd werd. Tijdens de dia-avonden werden handdoeken verkocht en ook collectes gehouden. Dat bracht het mooie bedrag van € 44.890 op.

In april 2007 werd, ter ere van ons 60-jarig bestaan, een gift van € 20.000 uit de bondskas aangeboden aan het Deputaatschap Israël.

Aardig om te vermelden

In het kasboek vanaf 1948 komen we onder andere tegen:

- 50 postzegels a fl. 0, 02 samen fl. 1, - . (Nu kost één postzegel al € 0, 44 per stuk).

- voor 500 agenda's werd fl. 29, 55 uitgegeven. Ook een flesje eau de cologne ter waarde van fl. 4, 10 ontbreekt niet en sigaren en sigaretten behoorden regelmatig tot de uitgaven!

Zo hebben we geprobeerd een impressie te geven van de ins en outs rondom de financiën van de Bond.

Moge de Heere het werk van de Bond, dat ook door middel van de ons ter beschikking staande geldmiddelen mogelijk gemaakt wordt, met Zijn zegen willen bekronen.

Citaten zijn afkomstig uit Jubileumboekje Bond van Meisjes-en Vrouwenverenigingen 1947-1972.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen