Geen ander Evangelie

Het begin van deze brief is bijzonder fel. Een en andermaal is de apostel Paulus in de gemeenten in Zuid-Galatië geweest. Tijdens zijn eerste zendingsreis heeft hij het Evangelie voor het eerst verkondigd in deze Romeinse provincie en de plaatsen Antiochië, Ikonium, Lystre en Derbe aangedaan. Op de tweede zendingsreis heeft hij deze gemeenten bezocht en hen de besluiten van het apostelconvent in Jeruzalem (Handelingen 1 5) overgebracht. Christenen uit de heidenen hoeven niet besneden te worden en de ceremoniële wetten van Mozes te houden.

Na zijn verblijf in Galatië zijn er echter dwaalleraren naar de gemeenten gekomen met het doel deze in verwarring te brengen. Ze vermengden het Evangelie met de wet. Om behouden te worden moesten de christenen toch enige verplichtingen van de wet voldoen. Wanneer Paulus daarvan hoort, reageert hij zeer fel. Er is geen ander Evangelie! (Galaten 1:7). Wie heeft hen betoverd (3:1)? Deze dwaalleraren bestreden niet alleen het zuivere Evangelie, maar ze trokken ook de zuiverheid van Paulus' motieven als apostel in twijfel. Om zich daartegen te verdedigen, gaat Paulus in op de contacten die hij met de apostelen in Jeruzalem heeft gehad na zijn bekering. Hij is geen apostel geworden, omdat mensen hem hebben aangesteld, maar de Heere Jezus heeft hem geroepen en afgezonderd tot deze dienst. Ook zijn Evangelie is niet een Evangelie naar de mens, maar hij heeft het van de Heere Jezus Zelf ontvangen. Het Evangelie dat hij brengt is echter wel hetzelfde als dat van de apostelen. Tussen hem en de andere apostelen is geen tegenstelling, al heeft hij Petrus in Antiochië een keer pijnlijk moeten aanspreken.

Maar wat is dan de kern van dat zuivere Evangelie? De mens wordt niet gerechtvaardigd door de werken der wet, maar door het geloof in de Heere Jezus Christus. Om dat te illustreren wijst de apostel op het voorbeeld van Abraham. Niet de werken der wet, maar het geloof in Christus is hem tot gerechtigheid gerekend. In dezelfde weg mogen nu ook de heidenen in de zegeningen van Abraham delen. Om deze zuiverheid van het Evangelie vast te houden komt het aan op een heldere onderscheiding van wet en Evangelie. Er is één Woord van God. Maar dat bestaat in wet en Evangelie. De wet wordt door de Heere gebruikt om Zijn volk de zonde te doen kennen.

De wet functioneert als een tuchtmeester tot Christus. Zo heeft de Heere de wet in de geschiedenis van het volk Israël gebruikt. Zo gebruikt de Heere nog de wet om plaats te maken van de Heere Jezus. Maar alleen door het geloof in Christus worden zondaren gerechtvaardigd en tot kinderen van God aangenomen. Door dat geloof worden ze in de gemeenschap met God teruggebracht waar ze zich in Adam uitgezondigd hebben, en worden ze aan Gods Vaderhart gedrukt. De Geest roept in hen: bba, Vader (4:6). Dat is de rijkdom van de kinderen van God temidden van de armoede van hun zondaarsbestaan. Deze rijkdom kan gemakkelijk misbruikt worden. De vrijheid van de (vloek van de) wet kan een oorzaak worden voor het vlees. Paulus wijst zijn lezers dan ook op de betekenis van de christelijke vrijheid. Het is een vrij-

heid van de wet, maar tot dienst van God. Ze moeten niet naar het vlees leven, maar door de Geest die hen doet delen in de zaligheid in de Heere Jezus Christus. De vrucht die in dit leven naar de Geest zichtbaar wordt is de liefde. Tegen zodanigen is de wet niet (5:23). Zo keert de wet terug in het leven van Gods kinderen als regel der dankbaarheid.

Hoe kan het Evangelie nu zuiver worden bewaard? Door dicht bij de Schrift te blijven en in navolging van Paulus op een schriftuurlijke wijze te onderscheiden tussen wet en Evangelie. Laten we met de dichter de Heere vragen ons dit te leren: Och, dat ik klaar en onderscheiden zag, hoe 'k mij naar Uw bevelen moet gedragen, Uw wond'ren recht betrachten dag aan dag!'(Psalm 119:14, berijmd).

Informatie

Schrijver: aulus, een apostel, niet door mensen, maar door God geroepen (1:1)

Tijd: Tijdens de tweede zendingsreis, waarschijnlijk vanuit Europa; ca. 50-51 n. Chr.

Adres: De gemeenten in Zuid-Galatië: Antiochië, Ikonium, Lystre en Derbe.

Thema: Geen ander Evangelie

Inhoud

1:1-9 Aanhef 1:10-2:21 Paulus' apostelschap onder de heidenen 3:1-5:12 Paulus'verkondiging van het Evangelie 5:13-6:10Paulus' vermaning m.b.t. de christelijke vrijheid 6:11-18 Slot

Leeswijzer

Geen ander Evangelie 1:6-9; 3:1-5; 4:8-20; 6:12-16 Rechtvaardig door het geloof 2:15-17; 3:1-18 De functie van de wet 2:19, 21; 3:19-29; 5:23 Aanneming tot kinderen 4:1-7 Christelijke vrijheid 5:1-15 Vlees en Geest 5:16-26

Verwijzing naar het Oude Testament

Paulus gebruikt het voorbeeld van Abraham om te laten zien dat de zaligheid niet is uit de werken der wet, maar door het geloof in Christus, 3:1-18. Hij zet ook Sara en Hagar als voorbeelden tegenover elkaar om zijn lezers de vrijheid van het Evangelie en de slavernij van het wetticisme te leren onderscheiden, 4:21-31.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen