Getooer en geeloek

Het verhaal is simpel: Harry Potter is een Engelse jongen die ontdekt dat hij magische krachten heeft. Hij belandt op de toverschool Zweinstein en leert daar toveren. Steeds duidelijker wordt dat de boze tovenaar Voldemort het op hem heeft voorzien. In het laatste deel loopt de strijd tussen Potter en Voldemort uit op de dood van de laatste. Het laatste boek Harry Potter en de Relieken van de Dood is zonder twijfel één van de meeste heftige delen - hoewel het een na laatste deel niet veel minder heftig is. Het verhaal begint met de snode plannen die Voldemort en zijn helpers - de 'Dooddoeners - smeden om Harry te vermoorden. Vrienden - de leden van de Orde van de Feniks - van Harry halen hem op bij zijn logeeradres, waarop direct een gevecht volgt tussen de Dooddoeners en Ordeleden. Tijdens een trouwerij van de broer van Ron, een van Harry's vrienden, duiken de Dooddoeners opnieuw op. Harry vlucht, maar moet tegelijk zijn opdracht uitvoeren: het vinden van de Gruzielementen van Voldemort. Deze tovenaar heeft zijn ziel 'in stukjes' verdeeld en her en der verstopt om zo eeuwig te kunnen leven. Uiteindelijk weet Harry met hulp vrienden en bekenden de Gruzielementen te vinden en te vernietigen. Voldemort sterft. En, zoals in een echt sprookje, Harry trouwt en leeft nog lang en gelukkig.

Pakkende serie

De meningen over Potter zijn verdeeld. De één ziet de boeken over Harry als buitengewoon occult, de ander herkent veel bijbelse elementen in de serie. "Rowlings Harry is symbool voor de kleine christen die door liefde gedreven wordt en door de liefde het kwaad overwint." Enny de Bruijn - cultuurredactrice van het Reformatorisch Dagblad; zie het kader - heeft wel commentaar op de boeken, maar nuanceert dat. Buiten kijf staat in elk geval dat de schrijfster een uitzonderlijk pakkende serie heeft

geschreven. De psychologie, de woordgrapjes, de originele vondsten, maken de serie aantrekkelijk tot en met.

Maar er is meer over te zeggen. Een paar voorbeelden: et getover is bepaald niet van de lucht. In de Bijbel wordt een aantal keer gesproken over tovenaars en waarzeggers. Zonder uitzondering is dat negatief. Een bekende tekst is Deuteronomium 18:10. Onder u zal niet gevonden worden, die zijn zoon of zijn dochter door het vuur doet doorgaan, die met waarzeggerijen omgaat, een guichelaar, of die op vogclgeschrei acht geeft, of tovenaar. En in Openbaring 22 : 1 5 wordt de bestemming van de tovenaars onverbloemd duidelijk: aar buiten zullen zijn de honden en de tovenaars. Natuurlijk is het fictie, verzonnen. Maar dat doet aan de bedoeling van de Bijbel niets af. Gods Woord erkent de realiteit dat er machten zijn die mensen kunnen aanroepen, gebruiken. Maar de Heere wil niet dat dat gebeurt.

Geweldadig

Een ander punt is dat de boeken gewelddadig zijn: voor een kinderboek is een aantal van 23 doden niet mis... Een aantal keren wordt de dood van een slachtoffer summier beschreven, maar vaak gaat het er heftig aan toe.

De doden blijken bovendien niet echt dood te zijn: Harry komt meerdere keren in contact met de dodenwereld. "Opnieuw welde er een hoofd uit de punt van Voldemorts toverstok... en zodra Harry dat zag, wist hij wie het was... alsof hij het verwacht had vanaf het moment dat Carlo uit de stok was gestapt... hij wist het, omdat hij vannacht meer had gedacht aan de vrouw die nu verscheen dan aan wie dan ook... De rokerige schim van een jonge vrouw met lang haar viel op de grond, kwam overeind en keek hem aan... en Harry, wiens armen vreselijk beefden, staarde in het spookachtige gelaat van zijn moeder. 'Je vader komt ook..' zei ze zacht. 'Hij wil je zien... wees niet bang... hou nog even vol...'"

Misschien heeft de schrijfster inderdaad bedoeld spannende boeken te schrijven met een boodschap. Sommige gebeurtenissen lijken te verwijzen naar bijbelse beelden, een enkele keer wordt zelfs de Bijbel geciteerd. Harry staat, moreel gezien, aan de goede kant. Maar hij neemt in de bestrijding van het kwaad wel zijn toevlucht tot de tovenarij en is uiteindelijk zelf de held. De Bijbel leert een andere weg. Niet de bestrijding van het kwaad in eigen kracht, maar door de kracht en de verdienste van Christus alleen. Dit is wat de boeken voor kinderen en jongeren verwarrend kan maken. Rowlings manier van de bestrijding van het kwaad is niet de manier die de Bijbel leert. De Potterboeken zijn dan ook niet aan te bevelen als verantwoorde literatuur, integendeel. Ook al zijn ze nog zo spannend om te lezen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen