"Liever identificatiefiguur dan boegbeeld"

"Ik ben geboren in 1972 en in Dirksland en Zwijndrecht opgegroeid. Ik heb veel meegekregen van mijn ouders. Niet dat mijn ouders nu altijd heel bewust met ons bezig waren rondom godsdienstige opvoeding, maar het was gewoon goed met elkaar. Gods Woord had zeggingskracht op alle terreinen van het leven en ons gezin was positief bij de gemeente betrokken. Als we terugkwamen van de jeugdvereniging werd het thema van die avond thuis verder besproken. Het kon dan heel erg laat worden! Het fijne, goede gezinsklimaat heeft mij in de loop van de jaren gevormd en stabiel gemaakt."

Keuzes

"Ik heb Technische Vervoerkunde gestudeerd in Tilburg. Dan ga je best het diepe in. Ook daar leven fijne en correcte mensen, maar het was ook een stad met veel uitgaansgelegenheden. De studenten om me heen maakten daar gretig gebruik van. Er wordt op zo'n leeftijd flink aan je wortels geschud. Voortdurend wordt je geroepen om keuzes te maken. Neem je nog een biertje of niet? Ga je mee naar de bios of niet? Praat je mee over het nachtleven of niet? De verleidingen tijdens de studietijd zijn groot.

We hebben in die tijd een reformatorische studentenvereniging opgericht; zelf ben ik daar nog een jaar bestuurslid van geweest. Deze vereniging en onze eigen jeugdvereniging heeft de Heere gebruikt om me vast te houden in deze turbulente tijd van mijn leven.

In die tijd hoorde ik een preek van ds. B. van der Heiden over de tekst: Waar zijt gij? Die preek heeft diepe indruk op me gemaakt. De Heere riep niet alleen Adam, maar ook mij ter verantwoording. Ook de preken van ds. A.F. Honkoop, destijds predikant in Zwijndrecht, hebben indruk gemaakt. Hij sprak rijk van Christus. Dat gaf een heimwee om Hem te kennen zoals Hij werd voorgesteld in de prediking.

Ik studeerde af bij Shell en na mijn diensttijd ging ik op Schiphol werken. Hoe lang ik daar gewerkt heb? Anderhalf jaar..."

Jeugdbond

Laurens, glimlachend: "Inderdaad, dat was een korte tijd! Tijdens mijn diensttijd raakte ik al bij het zomerkampwerk betrokken, in Zwijndrecht was ik daarvoor al leidinggevende in het - 16 werk en ik kwam in de Bondsdagcommissie voor de landelijke Bondsdag - 16. Ze vroegen me in 1994 ook voor de Commissie MIVO+16. Zo rolde ik steeds verder het jeugdwerk in.

Toen er een vacature kwam voor jeugdwerkadviseur, zei de voorzitter van MIVO tegen me: "Dat is wat voor jou Laurens!" Ik zag dat niet zo. Ik zat in de olie en vond het prima om als vrijwilliger m'n steentje bij te dragen. Toch liet het me niet los en uiteindelijk ben ik bij de Jeugdbond begonnen op 1 december 1996. Nee, ik heb daar geen tekst voor gekregen, maar heb er wel de hand van de Heere in mogen zien. Hij bestuurde het zo, dat sommige deuren dicht gingen en andere open. De lust om verder te gaan op Schiphol werd me letterlijk ontnomen en ik heb de weg gevolgd, die de Heere me aanwees in dit werk. Uiteindelijk lag mijn hart toch bij de jongeren van onze gemeenten en ik kon intens genieten van al het werk voor hen."

Je studeerde een aantal jaren bedrijfskunde, behaalde daarvoor met succes je diploma. Keek je toen om je heen naar een andere baan? Toch weer in het bedrijfsleven?

Daar had je waarschijnlijk een aardige carrière kunnen opbouwen? Laurens: "Ik wist dat ik niet tot mijn pensioen jeugdwerkadviseur zou kunnen blijven en wilde wel graag in de toekomst leiding geven aan een non-profïtorganisatie. Vandaar mijn studie. Mijn voorganger J.H. Mauritz was nog volop directeur, dus ik heb best wel eens wat extra in het Reformatorisch Dagblad gekeken.

Aan de andere kant was er geen enkele reden om hier weg te gaan. De Heere heeft Zich in de tijd als jeugdwerkadviseur niet onbetuigd gelaten; Hij heeft Zich in die jaren willen openbaren en me er vaak doorheen geholpen. Opnieuw gingen echter aan de zijkant van mijn levensweg deuren dicht en de weg naar het directeurschap opende zich. Het bestuur heeft me willen benoemen en ik mag opnieuw de loopbaan lopen. Paulus schrijft in 1 Korinthe 4:2 En voorts wordt in de uitdelers vereist, dat elk getrouw bevonden worde. Dat is mijn gebed. Het is genade als de Heere je zo vindt. Natuurlijk kun je voor een carrière in het bedrijfsleven gaan. Ik veroordeel mensen die daarin hun werk krijgen absoluut niet. Carrière - of liever gezegd: oopbaan - is soms ook een spoor dat je wel moet volgen, waar je niet onderuit komt. Maar de Heere heeft mijn weg anders geleid. Voor alles geldt wat de Heere Jezus zegt in Lukas 17:10: ant wij hebben maar gedaan, hetgeen wij schuldig waren te doen. Zijn dienst is me echt meer waard, bij ogenblikken, dan alles wat de wereld biedt!"

Je weet uit ervaring dat jeugdwerk, Jeugdbond niet overal en bij iedereen een goede naam heeft. Wat doet dat met je? Wat wil je met dit gegeven gaan doen? Bedachtzaam formuleert Laurens: "Ik ben opgegroeid onder de prediking van wijlen ds. A. Hoogerland en ds. A.F. Honkoop. Ik heb bij ds. G.J. van Aalst belijdenis gedaan en mag nu alweer heel wat jaren onder de prediking van ds. W, Harinck zitten. Die verschillende predikanten hebben mij gevormd. In de loop van de tijd heeft me dat een stevige basis gegeven. Ik ben er evenwichtig door geworden. Ik weet dat de een graag zou zien dat dit wat meer benadrukt zou worden, en de ander weer dat. Mijn wens is zeker dat de Jeugdbond er voor alle gemeenten is. Ik hoop ook dat we als zodanig herkenbaar zijn.

Maar je kunt niet altijd alles. Dan word je grijs, en dat is ook niet goed. Zeker niet voor jongeren. Nog steeds zijn er gemeenten met reserves ten opzichte van het (landelijk) jeugdwerk. Ook die kerkenraden zou ik graag

meekrijgen in de zorg voor onze jongeren. in gesprekken valt me namelijk altijd weer op dat we eensgezind zijn in het signaleren van de zorg voor jongeren. Alleen over de uitwerking ervan lopen de wegen soms wat uiteen. Het is veelal ook een kwestie van vertrouwen. Graag zou ik in de komende tijd met de kerkenraden van die gemeenten in gesprek komen.

De liefde tot de kerk is de sleutel om dit werk te doen. Zeker, soms ben ik verdrietig om dingen, maar met alles: het blijft mijn kerk. Hier beneden is alles ten dele, ook de kerk. Calvijn gebruikt in zijn Institutie het beeld van de kerk als moeder. Dat spreekt me aan. Ik heb haar hartelijk lief. De Heilige Geest werkt nog in onze gemeenten, ook onder jongeren. De Heere geeft mij daarin een plek. Dat ervaar ik als een voorrecht, maar ook als een grote verantwoordelijkheid."

Boegbeeld

Ruim dertig jaar lang was J.H. Mauritz het boegbeeld van de Jeugdbond. Wordt dat nu Laurens Kroon? "Nee, dat denk ik niet. Alhoewel, Jan zal er ook niet bewust voor gekozen hebben. Het heeft ook wel met mijn karakter te maken; ik ben niet zo'n voorgrondfiguur. Natuurlijk moet je in verband met je functie soms naar voren treden en als dat het jeugdwerk dient, is het goed. Maar dan ben ik liever identificatiefiguur dan boegbeeld voor onze jongeren.

Tijdens bijvoorbeeld een zomerkamp leren jongeren je wat beter kennen. Dat is ook goed, en dan wil ik niet 'de directeur van de Jeugdbond' zijn. Ik geniet dan als gewoon staflid van de bijzondere mix van ontspanning en bezinning tijdens een kamp. Samen met de collega's wil ik graag vasthouden aan al het goede dat er de achterliggende jaren was. We moeten ons werk doen, zoals Jan vaak zei, met hart voor jongeren en liefde voor de kerk."

Heeft het jeugdwerk toekomst?

"Het wordt er, denk ik, niet makkelijker op. Er speelt van alles in de wereld om ons heen. Dat gaat ons en onze kinderen niet voorbij. Je ziet hoe ook onze jongeren een werelds levensklimaat soms met volle teugen inademen. Jeugdwerk wordt daarmee steeds noodzakelijker. Om samen met jongeren de ankers uit te slaan in het onveranderlijke Woord van God, maar ook met hen te zoeken naar soms nieuwe antwoorden op nieuwe vragen die op ons afkomen. De toerusting van leidinggevenden, ouders en ambtsdragers wordt daarom ook steeds belangrijker. De toekomst van de kerk ligt echter niet in handen van de Jeugdbond. Ik geloof wel in de Heilige Geest! En de Heere kan het jeugdwerk gebruiken om onze jongeren te ontdekken aan hun zondaarsbestaan en dat ze in gevaar zijn om verloren te gaan. Hij kan hen leren dat het behoud alleen ligt in de Heere Jezus Christus en dat het zo noodzakelijk is Hem persoonlijk te leren kennen. De jongeren hebben allemaal een ziel voor de eeuwigheid en het jeugdwerk wil graag een appel doen op hun hart, wil een positieve bijdrage leveren aan hun ontwikkeling en wil ze graag invoeren in de gereformeerde traditie, waarin onze eigen gemeenten willen staan.

De tijd houdt straks op en dan zal de eeuwigheid openbaren wat de vrucht is geweest van het jeugdwerk. De Heere gaat daarin Zijn eigen weg. Dat verootmoedigt. Wij vallen er tussenuit. Alleen Zijn werk blijft over."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen